از خوش نشيني مجيد جاسبي در انگليس تا حقوق 3300 پوندي كارمندان شعبه لندن

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»؛ شايد آن روز كه فرهاد دانشجو، بالاخره پس از كش و قوس‌هاي فراوان با هاشمي و جاسبي بالاخره وارد دفتر رياست دانشگاه آزاد شد، به نظر مي‌رسيد اين دانشگاه كه رفته رفته در حال تبديل به يك بنگاه اقتصادي- سياسي بود، به زودي به راه اصلي خود باز خواهد گشت، اما شواهد نشان مي‌دهند كه گردانندگان قبلي اين موسسه 250 هزار ميليارد توماني، ارثيه اي را براي رئيس جديد اين دانشگاه به يادگار گذاشته‌اند.

يكي از اين موارد، بدهي 2000 ميليارد توماني فعلي اين دانشگاه است كه فرهاد دانشجو اخیرا به آن اشاره كرده است، اين در حالي كه بيش از 16 ميليارد تومان در حساب اين دانشگاه نيست.

اما جالب آنجاست كه با وجود اين كسري حساب عظيم، گردانندگان قبلي دانشگاه آزاد هرگز علاقه‌اي به شفاف سازي درآمدها و هزينه‌هاي خود ندارند؛ موضوعي كه يكي از دلايل آن احتمالاً نفع نزديكان برخي اعضاي هيئت امناي دانشگاه آزاد از اين عدم شفاف سازي است.

نمونه بارز اين موضوع، خبر دريافت حقوق 14 ميليون توماني مهدی هاشمي بود كه از هنگام خروجش از كشور بعد از جريان فتنه 88 تاكنون به عنوان حق ماموريت «بازديد در رسيدگي به دفاتر و شعبات دانشگاه آزاد در خارج از كشور» به وي پرداخت مي‌شد كه اخيراً توسط فرهاد دانشجو قطع شده است.

 

احتمالا فرزند آيت الله هاشمي پس از بازگشت خود به كشور -كه گفته مي‌شود بعيد نيست در آينده‌‌اي نزديك صورت گيرد- توضيحات شنيدني در مورد اين موضوع داشته باشد.

از سوي ديگر، تا چندی پیش در واحد آكسفورد دانشگاه آزاد اسلامي، حدود 30 كارمند در حال دريافت حقوق ماهيانه بیش از 8 میلیون تومان بودند و اين در حالي است كه اين واحد به تصريح رئيس دانشگاه آزاد نه دانشجويي داشته و نه فعاليتي انجام می داده است.

گفته مي‌شود، مجيد جاسبي، فرزند رئيس 30 سال اخير دانشگاه يكي از ذي نفعان واحد لندن بوده و جالب آنجاست كه كارمندان اين دانشگاه متروكه در قبال دريافت اين حقوق حتي در اين واحد دانشگاهي حضور فیزیکی هم نداشته اند!

همچنین گفته شده است كه تنها در يكي از شعبه‌هاي دانشگاه آزاد اسلامي به حساب 400 نفر به عنوان باغبان حقوق واريز شده است كه هنوز مشخص نيست ذي نفع اصلي این جریان چه كسي بوده است.

به هر حال، با نگاهي به حال و روز فعلي دانشگاه آزاد اسلامي به نظر مي‌آيد رياست نوپاي آن علي‌رغم اراده راسخ خود در تغيير روند حاضر، راه همواري را پيش‌رو نداشته باشد.