جايزه نادر با جدايي از خليج‌فارس؛ بودن يا نبودن؟

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ با اعلام خبر جايزه ايتاليايي فيلم «جدايي نادر از سيمين» همزمان با جنجال حذف نام خليج‌فارس از نرم‌افزار گوگل مپ، بار ديگر فرضيه سياسي بودن جوايز قطارگونه اين فيلم قوت گرفت.

منابع فرهنگي و سياسي غرب كه كمتر در برنامه‌ريزي‌هاي خود خطا مي‌كنند، با هوشياري كامل فيلمي را كه بيش از جنبه‌هاي فرهنگي در ايران با طمع سياسي ممزوج شده است را روي ريل جوايز خارجي به حركت درآوردند، در حالي كه بيش از اين حتي فيلم‌هايي با تم سياه‌نمايي قوي‌تر نتوانسته بود به آنها دست يابد.

نگاه گزينشي غرب به ايران دقيقاً پس از پيروزي انقلاب اسلامي و با هدف تقويت نيروهاي مخالف نظام در لواي كمك و حمايت از آزادي شروع شد.

پذيرش، نمايش و اهداي جايزه به فيلم‌هايي مانند «بچه‌هاي آسمان» و «رنگ خدا »اگر چه در ظاهر براي بسياري افتخار محسوب مي‌شد، اما آن زمان نيز نوع نگاه گزينشي غرب در صدد القاي ايراني فلاكت‌زده و عقب ‌مانده به جهان بود.

 

با وجود اين شكل از برخورد با ايران حذف نام خليج‌فارس از نرم‌افزار گوگل تقريباً انتظاري دور از واقع نبود؛ چرا كه پيش از اين در قضاياي مربوط به مناطق جغرافيايي ايران از جمله جزاير سه گانه نيز شطينت‌هاي غرب توانسته بود محيط عمومي رسانه‌ها را مشغول سازد.

 

اگر چه مدير روابط عمومي گوگل در مصاحبه با «بي. ‌بي. ‌سي» اين عمل سايت متبوعش را فرار از مناقشات سياسي ناميد، اما از كنار هم قرار دادن اتفاقات اخير مي‌توان نتيجه گرفت كه آنچه در ذهن نظريه پردازان غرب در حال شكل‌گيري است، ايجاد سردرگمي سياسي – فرهنگي در ذهن مردم جهان است.

حال سوال اينجاست كه چرا غرب در برخورد با كشورهاي اسلامي از جمله ايران مي‌كوشد ميان مردم و حاكميت تفاوت قائل شود و با انتخاب كاملاً هوشمندانه محصولات فرهنگي ايران، نوع خاصي از فرد ايراني را در ذهن انسان غربي شكل دهد.

به طور قطع آنچه به عنوان كشور ايران در جهان شناخته مي‌شود مجموعه‌اي از آداب و رسوم و فرهنگ و دين و سياست است كه مردم ايران آن را 33 سال پيش انتخاب كرده‌اند و تئوري‌هاي سياست‌مداران غربي نخواهد توانست ميان انتخاب مردم ايران جدايي بيندازد.