«روزهاي زندگي»؛ طعم خوش یک فیلم خوب

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ فيلم «روزهای زندگی» فیلم مهمی است در سینمای ایران. اساسا هر فیلم نسبتا خوبی در سینمای ما فیلم مهمی است؛ چراکه در گرداب و غوغای انبوه فیلم های بد و غیر قابل تحمل، ساخته شده بنابراین یک اتفاق است و کورسویی در شب دیجور این روزگار.

اما چرا برآنیم و معتقد به اینکه فیلم «روزهای زندگی» اثر مهم و قابل دفاعی است؛ پاسخ این سوال در چند بخش و حوزه قابل ردیابی است:

اول آنکه فیلم «روزهای زندگی» در پرداخت سخت افزارانه سکانس های جنگی کاملا موفق و حرفه ای و حتی خیره کننده ظاهر شده و ابدا این نکته و شاخصه را دم دستی و سطحی برگزار نکرده است و کارش را در این حوزه که اتفاقا حوزه بسیار خطیر و مهمی هم هست، جدی گرفته و از پس آن به خوبی برآمده.

گاهی شاهد بوده ایم که فیلم های دفاع مقدسی ما با اینکه از یک ایده و مضمون خوب هم برخوردار بوده اند اما در تصویرگری سکانس های جنگی بسيار فانتزی و شل و بی مایه کار کرده اند و همین امر هم باعث شده است که فیلم برای مخاطب از جذابیت بیفتد و او را همراه نکند و این عدم همراهی از نماهای جنگی که قاعدتا برای مخاطب عام جذابیت دارد، به مضمون و حرف و پیام اصلی فیلم هم سرایت کرده و به کلی همه چیز را از حیز انتفاع ساقط نموده است.

گرچه پیام فیلم باید تنیده در فرم آن باشد و غیر قابل انفکاک، اما با این حال گاه دیده شده که آثار سینمایی ما در حوزه فیلم های دفاع مقدسی چنین رویکرد و حال و روزی داشته اند و بی شک از جذب مخاطب و تأثیرگذاری درست و اصولی بر روی او هم عاجز بوده اند.
 

اما «روزهای زندگی» چنین نیست و فیلمساز دقیقا حواسش به این مولفه و نکته مهم بوده است و توانسته این عنصر جدی و حرفه ای را به شکل قابل قبولی در اثرش به نمایش درآورد و از این منظر باید گفت فیلم «روزهای زندگی» دارای صحنه های جنگی و پر کنش خوب و جذابی است که با اجرای حرفه ای و بازی های درخشانش، مخاطب را تا به انتها با خود همراه می کند.

دوم آنکه این ویژگی ارزشمند سخت افزاری در فیلم «روزهای زندگی» با یک نرم افزار مضمونی و ایده بکر و بازی های خوب نقش آفرینان و البته کارگردانی کاملا حساب شده اش تلاقی و پیوندی موفق به وجود آورده است و اساسا باید گفت «روزهای زندگی» در یک منظومه پدیدار شناسی به نام «فیلم» مخاطب را شاهد یک جذابیت متعالی می کند و این اتفاق مهمی است.

داستان یک گروه امداد پزشکی در بحبوحه منطقه خط مقدم جنگی و مصائب و مشکلات آنها، بستر روایی مناسبی برای داستان خانوادگی و ملودرام منتشر در فضای جنگی فیلم می گردد و در این بین، حتما باید اشاره کرد به خلاقیت و ارزش غیرقابل انکار «طراح صحنه» و جلوه های فیلم که واقعا استاندارد سینمای ایران را در این حوزه حرفه ای، در «روزهای زندگی» ارتقا بخشیدند.

سکانس های سخت و خیره کننده آن بیمارستان زیر زمینی صحرایی و آن عمل جراحی چشم که فوق العاده تأثیرگزار و خوب اجرا شده بود و بویژه وقتی به خاطر بیاوریم بازی درخشان و خوب هنگامه قاضیانی و حمید فرخ نژاد را در آن موقعیت سخت و خطیر و شکننده و حس آمیز جنگی.
 

«روزهای زندگی» بی تردید آبروی این روزهای سینمای ماست که به روی پرده رفته است و نگارنده دیدن آن را به عنوان یک پیشنهاد قابل اطمینان و درخشان، به خوانندگان همراه و فهیمش هدیه می کند.