ماموريت كوفي عنان درسوريه از نقطه نظر غربي ها

به گزارش خبرنگار حوزه بين الملل «خبرگزاري دانشجو» به نقل از الجزيره،‌ مواضع اخير غربي ها در قبال ماموريت كوفي عنان نشان مي دهد آنان به دنبال استفاده از طرح صلح به عنوان ابزاري براي رسيدن به منافع خود در سوريه هستند.

ماموريت كوفي عنان،‌ فرستاده مشترك سازمان ملل و اتحاديه عرب در نظر غربي ها مسئله اي چند بعدي است كه داراي نتايج محتمل و متعدد است و همچنين ظرفيت استفاده از آن به عنوان فرصتي براي استفاده از بحران در نظر گرفته شود.

آنچه روشن است،‌اين نكته است كه از نظر مراكز تصميم گيري در غرب انفجار بحران در سوريه مي تواند عواقب خطرناك و گسترده اي داشته باشد به ويژه آنكه اين ديدگاه با حساسيت هاي قدرت هاي غربي و منطقه اي و همچنين چين و روسيه همراه است.

از طرفي غربي ها به دنبال تحليل و بررسي نظاميان جدا شده از ارتش سوريه هستند تا با بررسي دقيق گروه هاي معارض، روند بحران سوريه را در مسيري قرار دهند كه كمترين ميزان از خسارت را براي آنان داشته باشد.

در اين ميان آنان به دو راه حل همزمان و متوازي فكر مي كنند:

اول، يك مسير قانوني كه از طريق قطعنامه هاي صادر شده در شوراي امنيت و تصميمات اتخاذ شده در سازمان ملل به اعمال فشار بر دولت سوريه بپردازند و البته براي آنان بسيار اهميت دارد كه روسيه را نيز در اتخاذ اين تصميم ها درگير كنند.

غربي ها به دنبال آن هستند تا با شركت دادن روسيه در تصميم هاي خود براي اعمال فشار بر سوريه، از طرفي روسيه را نيز مسئول امنيت و استقرار منطقه كنند و از سوي ديگر دولت بشار اسد را تا حد ممكن تضعيف كنند.

در شرايط كنوني به نظر مي رسد ماموريت كوفي عنان نقطه آغاز اين مسير براي غربي ها شده است.

دوم، تلاش براي نفوذ هر چه بيشتر در ميان نظاميان و ارتش سوريه است.در اينصورت غربي ها تلاش خواهند كرد به نظاميان سوري اين تضمين را بدهند كه درصورت تغيير نظام در اين كشور، آنان نقش اساسي در قدرت خواهند داشت و حتي ممكن است براي جدا كردن نظاميان از بشار اسد دست به وضع مجازات ها عليه آنان نيز بزنند.

البته روشن است كه براي اين اقدام نياز به ارتباط نزديك با نظاميان است كه در شرايط كنوني كار دشواري به نظر مي رسد.

غربي ها براي انجام چنين مداخلاتي با موانع منطقه اي جدي روبه رو هستند چرا كه همسايگان تاثير گذار سوريه براي پياده كردن طرح هاي آنان كمك چنداني نمي كنند.

تركيه كه دراين باره همسو با غربي هاست، با مسائل پيچيده داخلي و منطقه اي روبه روست و مواضع اردوغان و حزب عدالت و توسعه بيشتر ادعاهاي دور از عمل است؛‌ اردن نيز به دليل ترس از انتشار سلاح در خاك خود و همچنين نگراني از بروز مخالفت ها عليه حكومت فعلي از مداخله در سوريه خودداري مي كند و عراق نيز بيش از آنكه جانب غربي ها را داشته باشد، متمايل به دولت سوريه است.

از سوي ديگر ارتش در نظام سوريه نهادي نيست كه ابزاري در دست دولت باشد بلكه به مثابه ساختار اصلي و پيكره نظام سوريه است و جدا كردن ارتش از نظام سوريه چندان معني دار به نظر نمي رسد.

غربي ها در ميان همه اين ابعاد پيچيده به دنبال آن هستند تا از طريق ماموريت كوفي عنان راهي به نفوذ درنظام سوريه و تغيير آن پيدا كنند بنابراين با توجه به روند فعلي بحران، آنان ممكن است به دنبال وضع شروط و ارائه پيشنهادهاي تازه براي نظاميان سوري،‌متحدان دمشق و بازيگران بين المللي باشند.

ماموريت كوفي عنان بايد بتواند در شرايط كنوني براي خروج همه طرف هاي درگير از بحران كمك كند و الا ادامه آن ضرورتي ندارد، اما مانور غربي ها در شرايط كنوني بر اين امر حاكي از تلاش آنان براي استفاده ابزاري از اين ماموريت است.