اعدام های سیاسی عربستان در پناه وابستگی به غرب

گروه بین الملل «خبرگزاری دانشجو» - بهزاد حلال خور؛ شرایط منطقه ای و جهانی در وضعیت فعلی به گونه ای است که تمام افراد آشنا و آگاه به سیاست به غیر عادی بودن آن گواهی می دهند.

 

در وضعیت فعلی پدیده ای که در تاریخ بی سابقه هم نبوده است دوباره تکرارشده است . اعدام 18 تبعه ایرانی در زندان های عربستان به جرم اثبات نشده قاچاق مواد مخدر که به نوعی بی احترامی به وجهه بین المللی جمهوری اسلامی ایران و عاملی برای شعله ورتر کردن وضعیت سیاسی منطقه ای می باشد. حرکتی که نه تنها بی طرفانه محسوب نمی شود بلکه فقط در چارچوب تحریک شرایط منطقه ای قابل ارزیابی و تفسیر می باشد.

 

در این خصوص با توجه به این اقدام عربستان سعودی این سوال پیش می آید که هدف عربستان از اعدام های اخیر چه می باشد و در چه زمینه ای صورت گرفته است؟ در این مطلب به دنبال پاسخ به این پرسش که آیا این اعدام ها اخیر سیاسی می باشند یا نه نمی باشیم چرا که در سیاسی بودن آنها هیچ تردیدی وجود ندارد ولی اینکه با توجه به رقابتی که به طور سنتی ایران و عربستان در امور منطقه داشته اند چرا اکنون و در این مقطع زمانی این حوادث صورت گرفته اند جای تامل دارد.

 

در این ارتباط چند مسئله به عنوان زمینه ساز این اعدام ها موثر می باشند که این فرض را به ذهن متبادر می سازد که برخلاف بسیاری از تحلیل های ذکر شده نه تنها شخصیت شاهزاده نایف بن عبد العزیز که از چهره‌های به شدت ضد ایرانی و دارای نزدیک ترین ارتباطات در میان خاندان سلطنتی با روحانیون وهابی عربستان بود  عامل اصلی نبوده بلکه حتی قوانین عربستان هم در این مسئله نقض نشده است. 

 

به نظر می رسد مهمترین عامل در این خصوص تلاش غرب برای اعمال فشار بر ایران و ضربه زدن به وجهه ایران در منطقه و تحقیر آن کشور می باشد که در این مورد از طریق عربستان اجرا شده است. در شرایط فعلی، عربستان و ایران در واقع در زمینه ای بزرگتر در حال رقابت می باشند و مانند گذشته صرف رقابت دو همسایه در این خصوص قابل تحلیل نمی باشد.

 

ایران در مورد سوریه به طور جدی از حکومت بشار اسد حمایت می کند و این در حالی است که عربستان در این خصوص از ستون های اصلی تامین مالی شورشیان سوریه می باشد. در این خصوص عربستان در اردوگاه غرب و به خصوص آمریکا بازی می نماید چرا که تقریبا تمام اعمال عربستان در چارچوب سیاست خارجی خاورمیانه ای آمریکا قابل ارزیابی می باشد. در این قالب مخالفت ایران با براندازی نظام در سوریه در واقع نه تنها مخالفت با عربستان که در واقع مخالفت با چارچوب کلان تری می باشد که غرب در رابطه با سوریه به دنبال آن می باشد.

 

موضوع دوم در این زمینه که مخالفت ایران را در پی داشته اشغال نظامی بحرین توسط عربستان بوده است که آن هم در چارچوب منویات و سیاست های آمریکا می باشد. این مسئله حائز اهمیت می باشد که عربستان به عنوان عاملی مستقل وارد این تحولات و برنامه ها نشده است بلکه سیاست خارجی عربستان در این زمینه در یک چارچوب بزرگتر معنی پیدا می کند. در واقع نزاع فعلی در اعمال عربستان مربوط به این دولت نمی شود بلکه مربوط به دستور دهندگان این دولت می باشد.

 

در شرایط فعلی منافع غرب بطور جدی به این موضوع بر می گردد که ایران در منطقه درگیر تنش باشد چرا که نفس داشتن تنش به سود آمریکا برای دخالت در منطقه می باشد.در این زمینه اعدام هایی که در عربستان عمدتا با دو هدف صورت گرفته است:

 

اول خدشه دار کردن وجهه ایران در سطح منطقه ای که از یک طرف موجب بالا گرفتن تنش در منطقه می باشد و از طرف دیگر به دنبال تحقیر ایران و گرفتن اعتماد به نفس این کشور در سیاست خارجی اش می باشد و مورد دوم راضی کردن دستور دهندگان آمریکایی عربستان سعودی می باشد چرا که در شرایط فعلی این کشور درگیر جنگ قدرتی بی امان می باشد و هرگونه عملی که به نزدیک کردن شاهزادگان سعودی به آمریکا کمک کند در واقع قدمی است به پیش برای کسب قدرت و منزلت در ساختار سیاسی عربستان.

 

با در نظر گرفتن شرایط فعلی منطقه ای و جهانی از یک طرف و توجه به وضعیت درونی عربستان سعودی از طرف دیگر این واقعیت هرچه بیشتر خودنمایی می کند که اعدام های اخیر اتباع ایران در عربستان سعودی نه تنها در چارچوب اجرای قوانین دولت عربستان قابل تفسیر نیست بلکه حتی در این مورد دولت عربستان هم به عنوان متغیر واسطه ای می تواند مطرح باشد متغیری که طرف دیگر آن قدرت های فرا منطقه ای می باشد.