بانوي کربلا

و زن اگر كه تويي ما كداممان مرديم؟!
اگر تو روح زني زن پرست مي گرديم

دوباره طرح تو در ذهن من مجسم شد
برآيم آيه ی توحیدیت مسلم شد

در آسمان عدم دو سه قطره از اشکت
به خاك پست نبودن چكيد و آدم شد

شب تولد تو گريه بر حسينم چيست؟
گمان كنم كه از امشب شب محرم شد

تو ظهر فاجعه يك لحظه چشم خودبستي
زمين براي اهالي چونان جهنم شد

غروب كرب و بلا، عشق شد پراكنده
و بعد با زدن نبض تو منظم شد

تو گريه دارترين شعر شاعران غمي
تو عمق آخر درياي بي كران غمي

تو هر چقدر غمي باز شكل لبخندي
و با شكوه تر از قله دماوندي

تو از غزل بوجود آمدي ترانه شدي
تو اوج مرثیه بودي و جاودانه شدي

تو فاطمه، تو علي، تو پيمبري بانو
تو مجتبي، توحسيني، تو مشحري بانو

تو انتشار شميم نجیب شب بوها
سحر كه شد تو اذان معطري بانو

براي اهل صفا آن دو ركعت جسمی
كه از هزار ركعت با صفاتري بانو

بياو آخرين اين شعر را خودت بنويس
براي ان كه خودت حرف آخري بانو