جدایی دین و حوزه از دانشگاه، یعنی جدایی از محیط و مقتضیات زمان/ انفعال و تحجر دو آفت بزرگ در پیشرفت و تمدن سازی

آیت الله عباس کعبی در گفتگو با خبرنگار سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، در رابطه با وحدت حوزه و دانشگاه اظهار داشت: حوزه و دانشگاه نماد فرهنگ متعالی و پیشرفت تمدن است و در سایه ارتباط متقابل حوزه و دانشگاه جامعه هم بر پایه فرهنگ متعالی می‌تواند مسیر پیشرفت و تمدن را بر مبنای ارزش‌های اسلامی طی کند.

وی با بیان این مطلب که منظور از وحدت حوزه و دانشگاه کوتاه آمدن از روش، نظام، محتوا، برنامه‌های آموزشی به سازوکارهای ویژه حوزه یا دانشگاه نیست، ادامه داد: بلکه منظور این است که در دانشگاه برپایه مبانی فکری اسلامی به ویژه تحول در علوم انسانی بر پایه منابع اسلامی قرآن، سنت، پیامبر و احادیث معصومین طراحی خود را پیش برند.

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم اظهار داشت: حوزه علمیه هم باید با توجه به مقتضیات زمان و به شکل روزآمد و نیز توجه به موضوعات گوناگون و پیچیده متناسب با جهان معاصر پاسخگوی نیازهای انسان‌های معاصر بر اساس اجتهاد اصیل و ارائه پاسخ‌های دین به بشر معاصر باشد.

آیت الله کعبی با تاکید بر اینکه اگر دین و حوزه از دانشگاه جدا شود از محیط و متقضیات زمان خود را جدا کرده است، ادامه داد: آن زمان حوزه نمی‌تواند متعالی باشد و دانشگاه هم اگر بر مبنای این حرکت کند هویت فرهنگی درونی و بومی خود را از دست می‌دهد و دچار انفعال می‌شود.

این عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم انفعال و تحجر را دو آفت بزرگ در حرکت فرهنگی و پیشرفت و تمدن سازی عنوان کرد و افزود: برای خلاصی از انفعال نسبت به تمدن غربی و تحجر، ایستایی آموزه‌های دینی و تعامل حوزه و دانشگاه یک امر بایسته است.

وی ضمن پاسداشت شهادت دکتر مفتح یادآور شد: شهید مفتح به عنوان نمادی از این امر بوده و امید است شورای عالی انقلاب فرهنگی به عنوان نماد حضور فرهیختگان حوزه و دانشگاه بتواند در مسیر وحدت حوزه و دانشگاه به هدایت فرهنگی و برنامه ریزی و مهندسی فرهنگی کشور کمک کند.