کد خبر:۷۴۱۸۰
سروده اي از كاظم بهمني در وصف حضرت فاطمه (س)
نــام زهــرا بــه تــو بــانـــو چـه قــدر مي آيـد
شـب تــاريــک کــنـــار تــو بــه ســـر مي آيـد نــام زهــرا بــه تــو بــانـــو چـه قــدر مي آيـد
آبـرو يـافته هر کس بـه تـو نـزديک شده ست خـار هــم پـيـش شمـا گـل بـه نـظـر مي آيـد
شـب تــاريــک کــنـــار تــو بــه ســـر مي آيـد
نــام ِ زهــرا بــه تــو بــانـــو چـه قــدر مي آيـد
آبـرو يـافته هر کس بـه تـو نـزديک شده ست
خـار هــم پـيـش شمـا گـل بـه نـظـر مي آيـد
و نــبـوت بـه دو تـا مـعـجــزه آوردن نـيـسـت !
از کـنـيـزان تــو هـم مــعــجــزه بــر مي آيـد
بـه کـسي دم نــزد امــا پـدرت مي دانـسـت
وحي از گـوشـه ي چـشمــان تـو در مي آيد
مـانـده ام تـــو اگــــر از عــرش بـيـايي پــايين
چـه بـلايـي بــه ســر اهـل نــظــر مي آيــد؟!
مانده ام لحظه ي پيـچيدن ِ عطـر تـو به شهر
مـلــک الــمــوت پـي ِ چـنـد نــفـــر مي آيـد؟!
/انتهاي پيام/
لینک کپی شد
گزارش خطا
۰