زاد راه

جز آرزوي وصل تو يك دم نمي كنم

يك دم ز سينه مهر تو را، كم نمي كنم

اي آن كه سربلند مرا آفريده اي

جز پيش آستان تو، سر خم نمي كنم

گر در ازاي عشق، غم عالمم دهي

با عالمي معاوضه اين غم نمي كنم

جز راه پاك دوست يقينا نمي روم

جز انتخاب عشق مسلم نمي كنم

چون آتش فراق تو را آزموده ام

خوف از عذاب سخت جهنم نمي كنم

تا آب ديده بر عطش سينه مرهم است

سعي از براي كوثر و زمزم نمي كنم

آن شمع خامشم كه به شب هاي بي كسي

حتي هواي گريه نم نم نمي كنم

داروي درد هجر، حبيب است، بس كنيد!

من از طبيب خواهش مرهم نمي كنم

حيران از اين تغافل خويشم كه زادراه

-گاه سفر شده ست- و فراهم نمي كنم

کتاب شاعري در مشعر (گزيده اشعار سيد حسن حسيني) /انتهاي پيام/