علي هميشه غريب است و تا ابد مظلوم

به هوش باش كه امروز كوفه تهران است،
و ذولفقار گرفتار نيزه داران است.

مساحتي است پر از چهره‌هاي رنگ به رنگ
كه فتنه پشت نقاب فريب پنهان است.

براي آن كه عدالت به خون بغلطد باز،
قلم، زبانه‌اي شمشيرهاي برآن است.

علي هميشه غريب است و تا ابد مظلوم،
شهيد زخم زبان‌هاي سايه مردان است.

به هوش باشي كه بري نفاق مي آيد،
به دست مردم نااهل، برگ قرآن است.

مبادمان كه به تكرار كوفه بنشينيم،
كنون كه خانه‌اي ما در مسير طوفان است.

براي حلقه‌اي دل دست مهر مي خواهيم،
علم، به دوش كسي از تبار باران است.

مباد غفلت از اين روزهاي پرآشوب،
كه كوفه تا ابد از كرده‌اش پشيمان است.

* سروده اي از پروانه نجاتي.

/انتهاي پيام/