راحله امینیان: در «لاله خیز» خودِ واقعی‌ام هستم

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو - اسما نظری، راحله امینیان با اشاره به تفاوت برنامه «لاله خیز» با سایر برنامه‌های رسانه‌ای، تأکید کرد: «در این برنامه، بنا را بر همدلی گذاشتم. خانواده‌های شهدا نه تنها عزیزانشان را از دست داده‌اند، بلکه در برخی از خانوادا‌ها خانه و زندگی‌شان نیز ویران شده است. وظیفه ما این است که با روایت‌هایشان، همدلی را به جامعه منتقل کنیم.»

وی درباره بروز احساساتش در برنامه گفت: «معمولاً مجری نباید احساساتش را آشکارا نشان دهد، اما «لاله خیز» یک استثناست. اینجا گریه می‌کنم، می‌خندم و همراه سوژه‌ام پیش می‌روم. این بروز احساسات دو کارکرد دارد: همدردی با خانواده‌های شهدا و انتقال این حس به مخاطب.»

امینیان با بیان اینکه واکنش‌های مخاطبان به برنامه بسیار تأثیرگذار بوده، افزود: «پیام‌های زیادی دریافت کرده‌ام، حتی از کسانی که معمولاً به چنین برنامه‌هایی توجه نمی‌کنند. این نشان می‌دهد که روایت‌های صادقانه و همدلانه چقدر می‌تواند اثرگذار باشد.»

او همچنین به نقش رسانه در جنگ ترکیبی اشاره کرد و گفت: «در جنگ امروز، رسانه یک ابزار حیاتی است. خانواده‌های شهدا سربازان رسانه‌ی این جبهه‌اند و روایت‌هایشان باید به گوش جهانیان برسد. برنامه «لاله خیز» تلاش می‌کند تا مظلومیت و حقانیت ایران را از زبان این خانواده‌ها به داخل کشور و دنیا منتقل کند.»

امینیان در پایان درباره سبک اجرایش در این برنامه گفت: «در «لاله خیز» خود واقعیم هستم و فقط می‌خواهم شنونده خوبی باشم و بگویم: “می‌فهممت، کنارتم. ” این حداقل ادای دین من به خانواده‌های شهداست.»