طنینِ «اَلعَجَل» در قلبِ پایتخت؛ وقتی میدان انقلاب، محرابِ حماسه‌ی یک ملت می‌شود + فیلم

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، عقربه‌های ساعت که به وقتِ قرار نزدیک شد، میدان انقلاب دیگر جای سوزن انداختن نداشت. اینجا سی و دومین شب از تجمعات مردمی است؛ شب‌هایی که با نام نامیِ منجیِ عالم بشریت گره خورده است. اما امشب، حال و هوای تهران متفاوت بود. همزمان با سراسر ایران اسلامی، سیل خروشان مردم متدین، سجاده‌های خود را بر سنگ‌فرش‌های میدانی پهن کردند که نامش با «انقلاب» عجین شده است.

دین‌داری و ایستادگی؛ این اولین تصویری است که در چهره‌یِ هر نمازگزار می‌درخشد. از پیرمردانی که محاسنشان در راه انقلاب سپید شده تا جوانانی که با پیشانی‌بندهای «یا مهدی (عج)» آمده بودند، همه یک صدا فریادِ "أَیْنَ مُعِزُّ الْأَوْلِیَاءِ" سر دادند. این صحنه‌های باشکوه، پاسخی دندان‌شکن به کسانی است که به خیال خام خود، دین‌داریِ مردم ایران را کمرنگ تصور می‌کردند.

در میانه‌ی قنوت‌های سبزِ این مردم، می‌شد دید که چگونه پیوندِ میان «ملت»، «نظام» و «ولایت» با ریسمانِ توسل به امام زمان (عج) مستحکم‌تر از همیشه شده است. صدای هق‌هقِ گریه‌ها و ناله‌های استغاثه در فضای میدان پیچیده بود، اما این اشک‌ها نه از سرِ ضعف، که از سرِ اقتدار و آمادگی برای نصرتِ ولیّ خدا بود.

این اجتماعِ عظیم و خودجوش، پیامی روشن برای جهان مخابره کرد: ملت ایران، ملتی نیست که در تلاطم حوادث، راه را گم کند. قطب‌نمای این مردم، ظهور است و سلاح‌شان، دعا و ایستادگی. امشب میدان انقلاب به رخِ جهانیان کشید که ایران اسلامی، دژِ تسخیرناپذیرِ ایمان است و این شعله‌ی فروزان، با هیچ بادی خاموش نخواهد شد.

نماز تمام شد، اما حماسه ادامه دارد... مردم تهران با پایان یافتن نماز، با شعارهای حماسی بار دیگر تجدید میثاق کردند که تا آخرین نفس در راه آرمان‌های مهدوی و انقلابی خود ایستاده‌اند. اینجا ایران است؛ سرزمینِ منتظرانِ مقتدر.