دهقانی فیروزآبادی: شیوه مذاکره ترامپ استفاده از زور برای کسب امتیاز است/ مذاکره نافی دفاع نیست؛ ایران در دیپلماسی هم مقاومت کرد + فیلم

گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو_ دهقانی فیروزآبادی، دبیر شورای راهبردی روابط خارجی تصریح کرد: مذاکره به هیچ وجه نافی دفاع نیست و ما در صورت نیاز، از منافع و امنیت ملی خود به صورت نظامی دفاع خواهیم کرد.

وی افزود: همزمان با پیشبرد مذاکرات، ایران با اتخاذ اقدامات پیش‌دستانه، شرایط را به‌گونه‌ای تغییر داده است که ترامپ اکنون در یک بن‌بست راهبردی قرار دارد.

وی در تحلیل گزینه‌های پیش روی رئیس‌جمهور آمریکا خاطرنشان کرد: شروع جنگ برای ترامپ عاقلانه نیست، زیرا تجربه ثابت کرده که او به اهدافش نمی‌رسد و از سوی دیگر، تداوم وضع موجود نیز به دلیل تاب‌آوری و مقاومت ایران، تأمین‌کننده منافع او نیست. به باور وی، تمامی گزینه‌های پیش روی ترامپ «ناخوشایند» هستند و او باید از میان «بدترین‌ها»، یکی را انتخاب کند.

دبیر شورای راهبردی روابط خارجی همچنین به مفهوم «دیپلماسی مقاوم» اشاره کرد و آن را در سه محور «مقاومت برای دیپلماسی»، «دیپلماسی برای مقاومت» و «مقاومت در دیپلماسی» تبیین نمود. وی تأکید کرد که ایران حتی در جریان رد و بدل شدن پیام‌ها و مذاکرات نیز مقاومت کرده است.

وی با اشاره به پیشرفت‌های اخیر در گفت‌و‌گو‌ها اظهار داشت: در متن ۱۴ ماده‌ای که دو طرف اصلاح کرده‌اند، ما بر اصول اولیه خود استوار مانده‌ایم. لازم است تأکید کنم که این دستاورد فعلاً به معنای توافق نهایی نیست، بلکه یک «تفاهم‌نامه» است که خطوط کلی را ترسیم می‌کند تا موضوعات آتی بر اساس آن مورد مذاکره قرار گیرند.

• در ادامه حتما بخوانید

  دوگانه میدان و دیپلماسی نداریم/ آنها دو ریل موازی هستند که در ایستگاه منافع ملی به یکدیگر می‌رسند / هدف آمریکا از مذاکرات، بحث هسته‌ا‌ی نیست + فیلم

بیانیه ۱۰ بندی شعام خطوط منطقی و معقول برای توافق است / ما باید ببینیم آیا آمریکایی‌ها واقعا دنبال توافق هستند یا خیر؟

دهقانی فیروزآبادی در تحلیل روند مذاکرات جاری اظهار داشت: بیانیه ۱۰ بندی که توسط شورای عالی امنیت ملی اعلام شده است، حاوی خطوطی منطقی و معقول برای رسیدن به توافق است.

وی با اشاره به ماهیت چانه‌زنی در دیپلماسی، تأکید کرد: در این مسیر باید ابتدا بررسی شود که آیا طرف آمریکایی واقعاً به دنبال تفاهم و توافق است یا خیر؛ چرا که در صورت نبود اراده واقعی، هرگونه توافق در نهایت توسط آنها نقض خواهد شد.

وی با ابراز تردید درباره تغییر رویکرد ایالات متحده در قبال جمهوری اسلامی، افزود: تجارب و مطالعات نشان می‌دهد که آمریکا از راهبرد شوروی سابق (ترکیبی از تنش، تنش‌زدایی و صلح در کنار یک هدف غیست) در برابر ما استفاده می‌کند و هنوز از هدف «تغییر نظام» عدول نکرده است. بنابراین، مدیریت تخاصم در کنار دیپلماسی ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است.

دبیر شورای راهبردی روابط خارجی با یادآوری توصیه‌های رهبری در مورد شناخت دقیق طرف مذاکره، خاطرنشان کرد: باید به یاد داشته باشیم که این دشمن، عزیزترین افراد این ملت را شهید کرده و خسارات میلیاردی به کشور وارد نموده است. وظیفه دیپلماسی این است که ابتدا «دست و پای دشمن را ببندد» و سپس به دنبال توافق باشد.

وی با اشاره به ابزار‌های فشار و تضمین، تصریح کرد: در روابط بین‌الملل بدون تضمین، توافقی معنا ندارد. در این راستا، مدیریت تنگه هرمز و تأمین امنیت حوزه جنوبی کشور می‌تواند به عنوان یکی از ابزار‌های کلیدی برای ایجاد تضمین عمل کند. همچنین در هر مذاکره‌ای، شناخت دقیق منافع ملی، ترجیحات طرفین و اهداف واقعی دشمن، پیش‌نیاز دستیابی به نتیجه مطلوب است.

شیوه مذاکره ترامپ استفاده از زور برای کسب امتیاز در میز مذاکره، درخواست امتیاز حداکثری و دادن امتیازات قطره‌چکانی است / حق غنی‌سازی برای جمهوری اسلامی ایران جزو منافع حیاتی است

فیروزآبادی در تحلیل شیوه تعاملات دیپلماتیک دونالد ترامپ، اظهار داشت: رویکرد ترامپ بر پایه «مذاکره قدرت‌محور» است؛ به این معنا که وی از ابزار فشار و زور برای کسب امتیاز در پای میز مذاکره استفاده می‌کند، درخواست‌های حداکثری ارائه می‌دهد و در مقابل، امتیازات را به صورت «قطره‌چکانی» و در حداقل ممکن واگذار می‌کند.

وی با اشاره به ضرورت تدوین اولویت‌ها در مذاکرات، تصریح کرد که تیم مذاکره‌کننده باید منافع ملی را به ترتیب اولویت دسته‌بندی کرده و میان آنها تمایز قائل شود. وی افزود: «ما باید مشخص کنیم کدام یک از این منافع، "حیاتی" هستند که تحت هیچ شرایطی نباید از آنها کوتاه آمد.»

دبیر شورای راهبردی روابط خارجی در مورد پرونده هسته‌ای کشور تأکید کرد: «برای جمهوری اسلامی ایران، اصلِ حق غنی‌سازی یک منفعت حیاتی است و این موضوع به هیچ وجه قابل مذاکره نیست.» وی در عین حال اشاره کرد که در حالی که اصل غنی‌سازی غیرقابل مذاکره است، اما جزئیاتی نظیر شیوه اجرا و درصد غلظت غنی‌سازی می‌تواند در چارچوب مذاکرات مورد بحث قرار گیرد.

در روابط بین‌الملل اصل این است که منافع حیاتی مذاکره‌ای نیست، پس موضوع هسته‌ای به هیچ وجه نباید در فرآیند مذاکره با آمریکا مطرح شود

دهقانی فیروزآبادی در تبیین دیدگاه خود پیرامون چارچوب‌های مذاکراتی با آمریکا اظهار داشت: در منطق روابط بین‌الملل، اصل بر این است که «منافع حیاتی» یک ملت، غیرقابل مذاکره هستند. وی با تأکید بر این نکته، تصریح کرد که موضوع هسته‌ای برای جمهوری اسلامی ایران یک منفعت حیاتی است و بنابراین، به هیچ وجه نباید در دستور کار مذاکرات با آمریکا قرار گیرد.

وی با نقد رویکردی که در آن امتیازاتی در یک حوزه برای دریافت امتیاز در حوزه‌ای دیگر داده می‌شود، خاطرنشان کرد: مذاکره بر این اساس نیست که برای به دست آوردن یک امتیاز، از یک منفعت حیاتی کوتاه شویم.

دبیر شورای راهبردی روابط خارجی در ادامه با ارائه یک مثال برای تبیین این مفهوم افزود: همان‌طور که هیچ کشوری برای واگذاری بخشی از خاک خود یا به بهای امتیازات دیگر، بر سر «تمامیت ارضی» خود مذاکره نمی‌کند، چرا که این موضوع یک منفعت حیاتی است، در مورد حقوق هسته‌ای ایران نیز باید همین دیدگاه حاکم باشد.

این بار نشان دادیم که اجازه نخواهیم داد در میانه مذاکره به ما خیانت شود و اگر لازم باشد، پیش‌دستی خواهیم کرد / در شرایط فعلی، ترامپ چاره‌ای جز تفاهم ندارد

دهقانی فیروزآبادی در اظهاراتی پیرامون رویکرد جدید ایران در تعاملات دیپلماتیک، تصریح کرد که این بار به روشنی نشان دادیم که اجازه نخواهیم داد در میانه مذاکرات، مورد خیانت قرار بگیریم یا مورد حمله قرار گیریم. وی تأکید کرد که ایران در صورت لزوم، از استراتژی «پیش‌دستی» برای صیانت از منافع خود استفاده خواهد کرد.

این مقام مسئول با اشاره به ناکارآمدی روش‌های فشار قدیمی، خاطرنشان کرد: «این تصور که بتوان با استفاده از اهرم تهدید نظامی، دیپلمات‌های حاضر در میز مذاکره را تحت تأثیر قرار داد، دیگر کارساز نیست و اثرگذاری سابق خود را ندارد.»

دبیر شورای راهبردی روابط خارجی با تحلیل شرایط فعلی ایالات متحده، اذعان داشت که در فضای سیاسی و استراتژیک کنونی، دونالد ترامپ برای خروج از بن‌بست‌های موجود، چاره‌ای جز پذیرش تفاهم با ایران نخواهد داشت.

تداوم وضعیت «نه جنگ، نه صلح» آسیب‌زا و پرهزینه است / ما باید برای منافع حیاتی خود، هزینه ـ فایده کنیم

دهقانی فیروزآبادی در تحلیل وضعیت جاری روابط بین‌الملل ایران، وضعیت «نه جنگ و نه صلح» را دورانی پرهزینه دانست. وی با اشاره به اینکه هیچ گزینه‌ای در سیاست خارجی بدون هزینه نیست، تصریح کرد: «تعریف عقل ابزاری این است که برای هر تصمیم، تحلیل هزینه-فایده انجام شود. در شرایط فعلی، ما با گزینه‌های مختلفی از جمله استمرار وضع موجود (آتش‌بس‌های شکننده)، تشدید تنش‌های نظامی یا دستیابی به تفاهماتی متوازن و گام‌به‌گام رو‌به‌رو هستیم.»

این مقام مسئول با تأکید بر اولویت تأمین منافع حیاتی کشور، به‌ویژه در حوزه «اعمال حاکمیت و مدیریت»، خاطرنشان کرد که برای دستیابی به این اهداف دو مسیر پیش رو است: یکی بهره‌گیری از قدرت نظامی و دیگری تبدیل این اهداف به یک رویه و رژیم پذیرفته‌شده از طریق دیپلماسی و تفاهم با طرف‌های مقابل. وی در مورد رفع محاصره اقتصادی نیز افزود که تصمیم‌گیرندگان باید بسنجند کدام گزینه (مذاکره یا قدرت نظامی) کم‌هزینه‌تر و امکان‌پذیرتر است.

دبیر شورای راهبردی روابط خارجی در پایان با انتقاد از الگوی رفتاری گذشته، تأکید کرد که وضعیت تعلیق فعلی به این معناست که «هزینه جنگ را می‌پردازیم، اما از منافع صلح بهره‌مند نمی‌شویم». وی تصریح کرد: «ما نباید در چرخه معیوب "مذاکره، حمله و سپس مذاکره مجدد" گرفتار شویم. این چرخه باطل باید قطع شود تا دشمن به این جمع‌بندی برسد که برای پیشبرد اهداف خود، ناگزیر به احترام به منافع ملی ایران است.»

نقطه قوت در جنگ ۴۰ روزه، اتحاد و یکپارچگی محور مقاومت بود / دفاع از حزب‌الله، دفاع از منافع ملی ایران است

دهقانی فیروزآبادی در واکنش به پاسخ نظامی اخیر به نقض آتش‌بس توسط رژیم صهیونیستی در لبنان و هدف قرار گرفتن تل‌آویو و حیفا، به تبیین ضرورت‌های استراتژیک حضور ایران در این معادله پرداخت. وی با اشاره به پرسش‌های مطرح شده درباره اهمیت لبنان برای ایران، تصریح کرد: «در جنگ ۴۰ روزه، نقطه قوت اصلی، وحدت، هماهنگی و اقدامات همزمان جبهه مقاومت در دفاع از ایران بود.»

این مقام مسئول با اشاره به مفهوم شراکت استراتژیک در نفع و ضرر، تأکید کرد که دفاع از حزب‌الله در واقع دفاع از منافع و امنیت ملی ایران است. وی افزود: «حزب‌الله مانند لشکری است که سدی در برابر تجاوزات رژیم صهیونیستی ایجاد کرده است. اگر حزب‌الله نبود، امروز لبنان نیز وجود نداشت؛ بنابراین دفاع از این محور، در عین حال دفاع از موجودیت و امنیت لبنان است.»

دبیر شورای راهبردی روابط خارجی در پاسخ به ادعا‌های غرب مبنی بر وجود «نیرو‌های نیابتی»، این اصطلاح را رد کرد و اظهار داشت: «ما قائل به روابط نیابتی نیستیم، بلکه با متحدینی رو‌به‌رو هستیم که بر اساس تعهدات مشترک از یکدیگر دفاع می‌کنند.» وی خاطرنشان کرد که منافع مشترک ایران و لبنان در امنیت منطقه‌ای ریشه دارد و هرگونه تهدید علیه محور مقاومت، در واقع تهدیدی علیه امنیت ملی ایران تلقی می‌شود.

دشمن زمانی به این جمع‌بندی رسید که ایران ضعیف شده است که مقاومت تضعیف شد / هزینه‌کرد برای مقاومت، هزینه برای منافع و امنیت ملی ایران است

دهقانی فیروزآبادی در پاسخ به منتقدانی که حمایت‌های ایران از محور مقاومت را خارج از چارچوب منافع ملی یا «هزینه اضافی» می‌دانند، استدلالی استراتژیک ارائه کرد. وی با طرح یک پرسش کلیدی خاطرنشان کرد: «باید بررسی کنیم که آمریکا و رژیم صهیونیستی چه زمانی به این نتیجه رسیدند که ایران ضعیف شده است؟ پاسخ روشن است؛ زمانی که مقاومت را تضعیف کردند.»

این مقام مسئول با اشاره به تجربیات خونی در سوریه و مناطق دیگر، تصریح کرد که تضعیف محور مقاومت مستقیماً منجر به جسارت دشمن برای حمله به ایران شده است. وی افزود: «این یک پارادوکس است؛ کسانی که می‌گویند این هزینه‌ها بیهوده است، نمی‌بینند که همین محور مقاومت بود که بازدارندگی ایجاد کرده بود و مانع از تعرضات دشمن شد. در واقع، خاکریز‌های متعددی که ایجاد شده، سدی در برابر تهدیدات است.»

دبیر شورای راهبردی روابط خارجی با مقایسه این ساختار با مدل‌های امنیتی جهانی، اظهار داشت: «همان‌طور که ناتو بر مبنای این اصل تأسیس شده که حمله به یکی، حمله به همه تلقی شود، محور مقاومت نیز بر اساس "دفاع متقابل" و اتحاد عمل می‌کند؛ لذا باید پذیرفت که ایران و لبنان در واقع یک جبهه واحد هستند.»

وی با اشاره به دیدگاه‌های امام خمینی (ره) درباره نیرو‌های نیابتی، تأکید کرد که اگر قرار است از «نیرو‌های نیابتی» در منطقه سخن به میان شود، باید به نقش آمریکا و رژیم صهیونیستی به عنوان ابزار‌های نیابتی در منطقه اشاره کرد و خواستار مهار این کانون‌های تفرقه بود.

دشمن زمانی به این جمع‌بندی رسید که ایران ضعیف شده است که مقاومت تضعیف شد / هزینه‌کرد برای مقاومت، هزینه برای منافع و امنیت ملی ایران است

دهقانی فیروزآبادی، دبیر شورای راهبردی روابط خارجی، در گفت‌و‌گو با SNNTV در پاسخ به منتقدانی که حمایت‌های ایران از محور مقاومت را خارج از چارچوب منافع ملی یا «هزینه اضافی» می‌دانند، استدلالی استراتژیک ارائه کرد. وی با طرح یک پرسش کلیدی خاطرنشان کرد: «باید بررسی کنیم که آمریکا و رژیم صهیونیستی چه زمانی به این نتیجه رسیدند که ایران ضعیف شده است؟ پاسخ روشن است؛ زمانی که مقاومت را تضعیف کردند.»

این مقام مسئول با اشاره به تجربیات خونی در سوریه و مناطق دیگر، تصریح کرد که تضعیف محور مقاومت مستقیماً منجر به جسارت دشمن برای حمله به ایران شده است. وی افزود: «این یک پارادوکس است؛ کسانی که می‌گویند این هزینه‌ها بیهوده است، نمی‌بینند که همین محور مقاومت بود که بازدارندگی ایجاد کرده بود و مانع از تعرضات دشمن شد. در واقع، خاکریز‌های متعددی که ایجاد شده، سدی در برابر تهدیدات است.»

دبیر شورای راهبردی روابط خارجی با مقایسه این ساختار با مدل‌های امنیتی جهانی، اظهار داشت: «همان‌طور که ناتو بر مبنای این اصل تأسیس شده که حمله به یکی، حمله به همه تلقی شود، محور مقاومت نیز بر اساس "دفاع متقابل" و اتحاد عمل می‌کند؛ لذا باید پذیرفت که ایران و لبنان در واقع یک جبهه واحد هستند.»

وی با اشاره به دیدگاه‌های امام خمینی (ره) درباره نیرو‌های نیابتی، تأکید کرد که اگر قرار است از «نیرو‌های نیابتی» در منطقه سخن به میان شود، باید به نقش آمریکا و رژیم صهیونیستی به عنوان ابزار‌های نیابتی در منطقه اشاره کرد و خواستار مهار این کانون‌های تفرقه بود.

آمریکایی‌ها همچنان از موضع خود مبنی بر تسلیم کامل ایران عقب‌نشینی نکرده‌اند / برای مقابله با آمریکا، مؤلفه اصلی تاب‌آوری است

دهقانی فیروزآبادی، دبیر شورای راهبردی روابط خارجی در خصوص سناریو‌های پایان تنش‌ها و تأمین منافع ملی، تصریح کرد که آمریکا همچنان در پاره‌ذهن خود به دنبال تسلیم ایران است.

وی افزود: «اگر فرض کنیم تسلیم شویم، این پایان جنگ نخواهد بود؛ زیرا فردا موضوع دیگری را مطرح می‌کنند.»

دبیر شورای راهبردی روابط خارجی با اشاره به حق دفاع در منشور ملل متحد، خاطرنشان کرد: «وقتی برای کسی حق دفاع قائل می‌شوید، باید لوازم آن را هم فراهم کنید. در حالی که آمریکا تجهیزات نظامی را در اختیار رژیم صهیونیستی و کشور‌های منطقه مانند امارات و عربستان قرار می‌دهد، ایران دهه‌هاست تحت تحریم‌های تسلیحاتی است؛ حال باید پرسید در چنین شرایطی چگونه باید از خود دفاع کرد؟»

وی با تبیین دیدگاه روابط بین‌الملل، تأکید کرد: «بقا، بالاترین منفعت ملی هر کشوری است. نظام بین‌الملل بی نظم و آنارشیک است و هیچ ضمانت‌کننده‌ای ندارد و هر کسی باید بتواند خودش را دفاع کند.»

دهقانی فیروزآبادی با بررسی گزینه‌های پیش رو، اظهار داشت که، چون تسلیم راه حل نیست، دو راه باقی می‌ماند: یا ادامه وضع موجود (وضعیت نه جنگ و نه صلح) که شرایط بهینه‌ای نیست، و یا «جنگ تاب‌آوری و فرسایش» تا مشخص شود کدام طرف زودتر خسته می‌شود.

وقتی از «مذاکره فعال» سخن می‌گوییم، منظور تسلیم نیست؛ بلکه تبدیل دستاوردهای جنگ به سرمایه‌های سیاسی، با حفظ منافع ملی است

دبیر شورای راهبردی روابط خارجی گفت: حتی پس از توافق نیز نباید خیالمان راحت باشد، چرا که اصل در روابط بین‌الملل این است که حتی به دوستان هم نمی‌توان اعتماد کامل داشت.

مردم و موشک، دو بال تضمین منافع ملی هستند / وحدت و انسجام ملی، عنصر قدرت راهبردی است