کد خبر:۱۴۱۸۶۳
بازخواني نظريات شهيد مطهري در كتاب «حجاب»؛
پوشش زن موجب کرامت و احترام بیشتر اوست
پوشش کامل زن نه ضد آزادي و حيثيت انساني و نه ظلم و ضد حكم عقل به شمار ميرود؛ برعكس پوشيده بودن زن، در همان حدودي كه اسلام تعيين كرده است موجب كرامت و احترام بيشتر او است، زيرا او را از تعرض افراد جلف و فاقد اخلاق مصون ميدارد.
گروه فرهنگی«خبرگزاری دانشجو»؛ پوشش زن در اسلام اين است كه زن در معاشرت خود با مردان بدن خود را بپوشاند و به جلوهگري و خودنمائي نپردازد، آيات مربوطه همين معني را ذكر ميكند و فتواي فقهاء هم مؤيد همين مطلب است.
شك نيست كه هر چيزي كه موجب تحكيم پيوند خانوادگي و سبب صميميت رابطه زوجين گردد، براي كانون خانواده مفيد است و در ايجاد آن بايد حداكثر كوشش مبذول شود؛ و بالعكس هر چيزي كه باعث سستي روابط زوجين و دلسردي آنان گردد و به حال زندگي خانوادگي زيانمند است، بايد با آن مبارزه كرد.
اسلام مخصوصا تأكيد كرده است كه زن هر اندازه متينتر و با وقارتر و عفيف تر حركت كند و خود را در معرض نمايش براي مرد نگذارد بر احترامش افزوده ميشود.
در تفسير آيات سوره احزاب می بینیم كه قرآن كريم پس از آنكه توصيه ميكند زنان خود را بپوشانند ميفرمايد «ذلك ادني ان يعرفن فلا يؤذين » يعني اين كار براي اينكه به عفاف شناخته شوند و معلوم شود خود را در اختيار مردان قرار نميدهند بهتر است و در نتيجه دور باش و حشمت آنها مانع مزاحمت افراد سبكسر ميگردد.
کج اندیشان غرب زده اولين ايرادي كه بر پوشيدگي زن ميگيرند اينست كه این پوشش دليل معقولي ندارد و چيزي كه منطقي نيست نبايد از آن دفاع كرد! ميگويند منشأ حجاب، يا غارتگري و نا امني بوده است كه امروز وجود ندارد و يا فكر رهبانيت و ترك لذت بوده است كه فكر باطل و نادرستي است!
ايراد ديگري كه بر حجاب گرفتهاند اينست كه موجب سلب حق آزادي كه يك حق طبيعي بشري است ميگردد و نوعي توهين به حيثيت انساني زن به شمار ميرود!
ميگويند احترام به حيثيت و شرف انساني يكي از مواد اعلاميه حقوق بشر است؛ هر انساني شريف و آزاد است؛ مرد باشد يا زن، سفيد باشد يا سياه، تابع هر كشور يا مذهبي باشد؛ مجبور ساختن زن به اينكه حجاب داشته باشد بي اعتنائي به حق آزادي او و اهانت به حيثيت انساني او است و به عبارت ديگر ظلم فاحش است به زن؛ عزت و كرامت انساني و حق آزادي زن و همچنين حكم متطابق عقل و شرع به اينكه هيچكس بدون موجب نبايد اسير و زنداني گردد و ظلم به هيچ شكل و به هيچ صورت و به هيچ بهانه نبايد واقع شود، ايجاب ميكند كه اين امر (حجاب) از ميان برود.
علامه مطهری در پاسخ این ایراد می گوید: فرق است بين زنداني كردن زن در خانه و بين موظف دانستن او به اينكه وقتي ميخواهد با مرد بيگانه مواجه شود پوشيده باشد.
ایشان می افزاید: در اسلام محبوس ساختن و اسير كردن زن وجود ندارد؛ حجاب در اسلام يك وظيفهاي است بر عهده زن نهاده شده كه در معاشرت و برخورد با مرد بايد كيفيت خاصي را در لباس پوشيدن مراعات كند، اين وظيفه نه از ناحيه مرد بر او تحميل شده است و نه چيزي است كه با حيثيت و كرامت او منافات داشته باشد و يا تجاوز به حقوق طبيعي او كه خداوند برايش خلق كرده است محسوب شود.
به گفته علامه مطهری، اگر رعايت پارهاي مصالح اجتماعي، زن يا مرد را مقيد سازد كه در معاشرت روش خاصي را اتخاذ كنند و طوري راه بروند كه آرامش ديگران را بر هم نزنند و تعادل اخلاقي را از بين نبرند چنين مطلبي را زنداني كردن يا بردگي نميتوان ناميد و آن را منافي حيثيت انساني و اصل آزادي فرد نميتوان دانست.
البته در كشورهاي متمدن جهان در حال حاضر چنين محدوديتهائي براي مرد وجود دارد، اگر مردي برهنه يا در لباس خواب از خانه خارج شود و يا حتي با پيژامه بيرون آيد پليس ممانعت كرده به عنوان اينكه اين عمل برخلاف حيثيت اجتماع است او را جلب ميكند.
هنگامي كه مصالح اخلاقي و اجتماعي، افراد اجتماع را ملزم كند كه در معاشرت اسلوب خاصي را رعايت كنند، مثلا با پوشش لباس كامل بيرون بيايند، چنين چيزي نه بردگي نام دارد و نه زندان و نه ضد آزادي و حيثيت انساني و نه ظلم و ضد حكم عقل به شمار ميرود؛ برعكس پوشيده بودن زن، در همان حدودي كه اسلام تعيين كرده است موجب كرامت و احترام بيشتر او است، زيرا او را از تعرض افراد جلف و فاقد اخلاق مصون ميدارد.
شك نيست كه هر چيزي كه موجب تحكيم پيوند خانوادگي و سبب صميميت رابطه زوجين گردد، براي كانون خانواده مفيد است و در ايجاد آن بايد حداكثر كوشش مبذول شود؛ و بالعكس هر چيزي كه باعث سستي روابط زوجين و دلسردي آنان گردد و به حال زندگي خانوادگي زيانمند است، بايد با آن مبارزه كرد.
اسلام مخصوصا تأكيد كرده است كه زن هر اندازه متينتر و با وقارتر و عفيف تر حركت كند و خود را در معرض نمايش براي مرد نگذارد بر احترامش افزوده ميشود.
در تفسير آيات سوره احزاب می بینیم كه قرآن كريم پس از آنكه توصيه ميكند زنان خود را بپوشانند ميفرمايد «ذلك ادني ان يعرفن فلا يؤذين » يعني اين كار براي اينكه به عفاف شناخته شوند و معلوم شود خود را در اختيار مردان قرار نميدهند بهتر است و در نتيجه دور باش و حشمت آنها مانع مزاحمت افراد سبكسر ميگردد.
کج اندیشان غرب زده اولين ايرادي كه بر پوشيدگي زن ميگيرند اينست كه این پوشش دليل معقولي ندارد و چيزي كه منطقي نيست نبايد از آن دفاع كرد! ميگويند منشأ حجاب، يا غارتگري و نا امني بوده است كه امروز وجود ندارد و يا فكر رهبانيت و ترك لذت بوده است كه فكر باطل و نادرستي است!
ايراد ديگري كه بر حجاب گرفتهاند اينست كه موجب سلب حق آزادي كه يك حق طبيعي بشري است ميگردد و نوعي توهين به حيثيت انساني زن به شمار ميرود!
ميگويند احترام به حيثيت و شرف انساني يكي از مواد اعلاميه حقوق بشر است؛ هر انساني شريف و آزاد است؛ مرد باشد يا زن، سفيد باشد يا سياه، تابع هر كشور يا مذهبي باشد؛ مجبور ساختن زن به اينكه حجاب داشته باشد بي اعتنائي به حق آزادي او و اهانت به حيثيت انساني او است و به عبارت ديگر ظلم فاحش است به زن؛ عزت و كرامت انساني و حق آزادي زن و همچنين حكم متطابق عقل و شرع به اينكه هيچكس بدون موجب نبايد اسير و زنداني گردد و ظلم به هيچ شكل و به هيچ صورت و به هيچ بهانه نبايد واقع شود، ايجاب ميكند كه اين امر (حجاب) از ميان برود.
علامه مطهری در پاسخ این ایراد می گوید: فرق است بين زنداني كردن زن در خانه و بين موظف دانستن او به اينكه وقتي ميخواهد با مرد بيگانه مواجه شود پوشيده باشد.
ایشان می افزاید: در اسلام محبوس ساختن و اسير كردن زن وجود ندارد؛ حجاب در اسلام يك وظيفهاي است بر عهده زن نهاده شده كه در معاشرت و برخورد با مرد بايد كيفيت خاصي را در لباس پوشيدن مراعات كند، اين وظيفه نه از ناحيه مرد بر او تحميل شده است و نه چيزي است كه با حيثيت و كرامت او منافات داشته باشد و يا تجاوز به حقوق طبيعي او كه خداوند برايش خلق كرده است محسوب شود.
به گفته علامه مطهری، اگر رعايت پارهاي مصالح اجتماعي، زن يا مرد را مقيد سازد كه در معاشرت روش خاصي را اتخاذ كنند و طوري راه بروند كه آرامش ديگران را بر هم نزنند و تعادل اخلاقي را از بين نبرند چنين مطلبي را زنداني كردن يا بردگي نميتوان ناميد و آن را منافي حيثيت انساني و اصل آزادي فرد نميتوان دانست.
البته در كشورهاي متمدن جهان در حال حاضر چنين محدوديتهائي براي مرد وجود دارد، اگر مردي برهنه يا در لباس خواب از خانه خارج شود و يا حتي با پيژامه بيرون آيد پليس ممانعت كرده به عنوان اينكه اين عمل برخلاف حيثيت اجتماع است او را جلب ميكند.
هنگامي كه مصالح اخلاقي و اجتماعي، افراد اجتماع را ملزم كند كه در معاشرت اسلوب خاصي را رعايت كنند، مثلا با پوشش لباس كامل بيرون بيايند، چنين چيزي نه بردگي نام دارد و نه زندان و نه ضد آزادي و حيثيت انساني و نه ظلم و ضد حكم عقل به شمار ميرود؛ برعكس پوشيده بودن زن، در همان حدودي كه اسلام تعيين كرده است موجب كرامت و احترام بيشتر او است، زيرا او را از تعرض افراد جلف و فاقد اخلاق مصون ميدارد.
لینک کپی شد
گزارش خطا
۰