نیویورکتایمز: ضربه ایران به پایگاه بحرین، زنجیره لجستیکی نیروی دریایی آمریکا را به بحران کشاند
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، روزنامه نیویورکتایمز در گزارشی درباره مشکلات ناو هواپیمابر «یواساس آبراهام لینکلن» نوشت ریشه بخش مهمی از بحران تدارکاتی این ناو به همان روزهای نخست جنگ بازمیگردد؛ زمانی که موشکها و پهپادهای ایرانی پایگاه نیروی دریایی آمریکا در بحرین را هدف قرار دادند.
بر اساس این گزارش، حمله ایران که در پاسخ به حمله آمریکا و اسرائیل به تهران انجام شد، بخش بزرگی از پایگاه بحرین را تخریب کرد و همراه با آن، یکی از مراکز مهم لجستیکی نیروی دریایی آمریکا که واشنگتن دههها به آن متکی بود، عملاً از دسترس خارج شد.
نیروی دریایی آمریکا پس از این ضربه ناچار شد برای ادامه تأمین مواد غذایی، سوخت، مهمات و سایر نیازهای هزاران نیروی مستقر روی ناوهایی که بهصورت شبانهروزی عملیات انجام میدادند، بهدنبال مسیر جایگزین باشد.
فرار لجستیکی آمریکا به ۳۵۰۰ کیلومتر آنسوتر
با توجه به خطر حملات موشکی ایران به دیگر بنادر منطقه، پنتاگون به پایگاهی تحت فرمان انگلیس در جزیره دیهگو گارسیا در جنوب مالدیو روی آورد؛ جزیرهای که حدود ۲۲۰۰ مایل، معادل بیش از ۳۵۰۰ کیلومتر، با محل فعالیت دو گروه رزمی ناو هواپیمابر آمریکا در دریای عمان فاصله دارد.
یک مقام نظامی آمریکا به نیویورکتایمز گفته است نیروی دریایی این کشور اندکی پس از وارد آمدن خسارات سنگین به پایگاه بحرین، دیهگو گارسیا را به نقطه اصلی انتقال محمولههای خود تبدیل کرد.
از دست رفتن هاب لجستیکی بحرین، به نوشته این روزنامه، به مجموعهای از مشکلات در ناوهای آمریکایی حاضر در عملیات علیه ایران دامن زده است؛ مشکلاتی که اکنون نگرانی درباره وضعیت حدود ۵ هزار ملوان ناو آبراهام لینکلن را نیز افزایش داده است.
کمبود اقلام اولیه و فرسودگی روانی خدمه
ریچارد بلومنتال، سناتور دموکرات ایالت کنتیکت، در نامهای به پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، نسبت به شرایط نیروهای مستقر روی آبراهام لینکلن هشدار داده است.
براساس این نامه، مشکلات گزارششده شامل کمبود برخی اقلام اولیه و وخامت وضعیت سلامت روانی خدمه است؛ نیروهایی که نزدیک به ۹ ماه در مأموریت بهسر بردهاند.
دونالد ترامپ اما روز جمعه در یک پایگاه هوایی نظامی در مریلند نگرانیها درباره این وضعیت را کماهمیت جلوه داد و گفت این ناو در حال حرکت است یا بهزودی جابهجا خواهد شد و ناوی مشابه جای آن را میگیرد.
جایگزین آبراهام لینکلن، ناو هواپیمابر یواساس جورج واشنگتن مستقر در ژاپن است که در روزهای گذشته از تنگه مالاکا در آبهای اندونزی به سمت غرب و منطقه حرکت کرده است.
ناو یواساس جورج اچ. دبلیو. بوش نیز پس از اعزام از نورفولک در ۳۱ مارس، ماههاست در منطقه فعالیت میکند.
ترامپ: ۹ ماه مأموریت «اصلاً طولانی نیست»
وقتی از ترامپ پرسیده شد آیا مأموریت ناوهای آمریکایی بیش از حد طولانی نشده است، او پاسخ داد: «نه، نه، نه؛ اصلاً به اندازه کافی طولانی نیست.»
پیت هگست نیز یک روز پیش از آن، در پاسخ به پرسشی درباره اینکه آمریکا تا چه زمانی قادر به ادامه محاصره تنگه هرمز خواهد بود، مدعی شد: «تا هر زمانی که لازم باشد؛ بهطور نامحدود.»
این ادعاهای مقامات آمریکایی در حالی مطرح میشود که گزارش نیویورکتایمز تصویری متفاوت از پشت صحنه عملیات نظامی واشنگتن ارائه میدهد؛ از دست رفتن یکی از مهمترین مراکز تدارکاتی، مأموریتهای طولانی، کمبود اقلام اولیه و افزایش نگرانی درباره وضعیت جسمی و روانی نیروها.
دیهگو گارسیا هم از برد موشکهای ایران خارج نماند
در آغاز جنگ، کییر استارمر، نخستوزیر وقت انگلیس، ابتدا با استفاده پنتاگون از دیهگو گارسیا برای عملیات علیه ایران مخالفت کرده بود؛ تصمیمی که با خشم ترامپ مواجه شد.
استارمر در نهایت اول مارس عقبنشینی کرد و به ارتش آمریکا اجازه داد برای آنچه «هدف دفاعی مشخص و محدود» خوانده شد، از این جزیره استفاده کند.
اما انتقال مرکز لجستیکی آمریکا به دیهگو گارسیا نیز آن را از تیررس ایران خارج نکرد. نیویورکتایمز نوشته است استفاده گسترده آمریکا از این جزیره میتواند علت شلیک دو موشک بالستیک میانبرد ایران به سمت دیهگو گارسیا در ۲۰ مارس باشد.
براساس این گزارش، یکی از موشکها پیش از رسیدن به هدف در اقیانوس هند سقوط کرد و موشک دوم توسط یک ناو جنگی آمریکا رهگیری شد.

۹ ماه در دریا بدون توقف برای استراحت
آبراهام لینکلن که پایگاه اصلی آن در سندیگو است، نزدیک به ۹ ماه در دریا بوده و در این مدت آنچه نیروی دریایی آمریکا «Liberty Port» مینامد، نداشته است؛ توقفی چندروزه در بندر که طی آن ملوانان میتوانند از ناو خارج شده و استراحت کنند.
بحرین یکی از دو بندری بود که ناوهای هواپیمابر آمریکا در منطقه معمولاً برای استراحت نیروها در آن پهلو میگرفتند.
گزینه دیگر، بندر فجیره امارات در دریای عمان است که آن نیز در برد موشکهای ایران قرار دارد؛ مسئلهای که عملاً امکان استفاده عادی از مراکز سنتی استراحت و پشتیبانی آمریکا را محدود کرده است.
بخش بزرگی از ناوگان هواپیمابر آمریکا درگیر جنگ
دولت ترامپ پیش از این ناو هواپیمابر جرالد آر. فورد را برای کارزار فشار علیه ونزوئلا به دریای کارائیب اعزام کرده بود و سپس مأموریت آن را به غرب آسیا گسترش داد تا در حملات هوایی علیه ایران مشارکت کند.
به نوشته نیویورکتایمز، جنگ با ایران تاکنون بخش قابلتوجهی از ناوگان هواپیمابر نیروی دریایی آمریکا را درگیر کرده است؛ ناوگانی که با بازنشستگی مورد انتظار ناو «نیمیتز» در سال آینده، تعداد آن به ۱۰ فروند کاهش خواهد یافت.
در شرایط عادی و زمان صلح، طول مأموریت دریایی ناوهای آمریکا حدود شش ماه است؛ با این حال برخی مأموریتها پس از حملات ۱۱ سپتامبر بسیار طولانیتر شدهاند.
ناو جرالد فورد نیز با مأموریت ۳۲۶ روزه رکورد طولانیترین استقرار یک ناو هواپیمابر آمریکا از زمان جنگ ویتنام را شکسته است.
حتی جنگ ویتنام هم فرصت استراحت بیشتری داشت
نیویورکتایمز برای مقایسه به جنگ ویتنام اشاره کرده و نوشته است ناوهای آمریکایی مستقر در منطقه موسوم به «Yankee Station» معمولاً میتوانستند با سفری حدود دو روزه خود را به پایگاه دریایی «سابیک بی» در فیلیپین برسانند.
ملوانان در آنجا فرصت استراحت داشتند و ناوها نیز مهمات، مواد غذایی، سوخت و دیگر اقلام ضروری را بارگیری میکردند؛ امکانی که اکنون برای ناوهای حاضر در تقابل با ایران بهمراتب دشوارتر شده است.
طبق سنت و مقررات نیروی دریایی آمریکا، فرمانده یک شناور پس از ۴۵ روز حضور پیوسته در دریا میتواند برای خدمه درخواست «روز آبجو» کند.
با توجه به مدت حضور آبراهام لینکلن در دریا، خدمه این ناو تاکنون شرایط لازم برای دستکم پنج «روز آبجو» را داشتهاند.
سخنگوی ناوگان پنجم آمریکا که مسئول عملیات دریایی واشنگتن در منطقه است، به پرسش نیویورکتایمز درباره اینکه آیا ناوهای حاضر در جنگ با ایران چنین درخواستی مطرح کردهاند یا خیر، پاسخی نداده است.
خانواده نظامیان آمریکایی هم معترض شدند
مایک لوین، نماینده دموکرات کالیفرنیا، گفته است خانواده شماری از ملوانان آبراهام لینکلن با دفتر او تماس گرفته و نگرانی خود را درباره طولانیشدن مأموریت مطرح کردهاند.
لوین با اشاره به ابهام درباره ادامه این مأموریت گفته است پرسش اصلی خانوادهها این است: «مأموریت اینجا چیست؟»
گزارش نیویورکتایمز در مجموع نشان میدهد حمله ایران به پایگاه بحرین تنها یک خسارت مقطعی برای آمریکا نبود، بلکه یکی از حلقههای اصلی پشتیبانی عملیات دریایی واشنگتن را مختل کرد و پنتاگون را مجبور ساخت مرکز لجستیکی خود را هزاران کیلومتر دورتر منتقل کند.
در حالی که ترامپ و هگست از توان ادامه «نامحدود» عملیات سخن میگویند، آنچه از داخل ناوگان آمریکا گزارش میشود، حکایت از مأموریتهای فرسایشی، فشار بر خدمه، کمبودهای تدارکاتی و دشوارتر شدن پشتیبانی از حضور نظامی واشنگتن در منطقه دارد.