کد خبر:۱۴۴۵۲۳۷
دهم ربیعالاول؛ از ازدواج پیامبر (ص) و خدیجه (س) تا آغاز یک همراهی تاریخی
دهم ربیعالاول، یادآور پیوندی است که تنها یک ازدواج تاریخی نبود؛ آغاز همراهی پیامبر اکرم (ص) با بانویی بود که در روزهای غربت اسلام، از اعتبار، آرامش و ثروت خود گذشت و همه هستیاش را در مسیر رسالت پیامبر (ص) قرار داد؛ حضرت خدیجه (س)، نخستین بانوی مؤمن و یکی از بزرگترین پشتیبانان نهضت اسلامی.
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، ازدواج پیامبر اکرم (ص) و حضرت خدیجه (س) در بیستوپنج سالگی پیامبر، از مهمترین پیوندهای تاریخ اسلام است؛ پیوندی که آثار آن تنها به زندگی خانوادگی پیامبر محدود نماند و در سرنوشت دعوت اسلامی نقشی تعیینکننده پیدا کرد.
حضرت خدیجه (س) در آن روزگار از زنان برجسته و ثروتمند مکه بود؛ با این حال، برخلاف نگاه رایج جامعه آن زمان، پیامبر (ص) را نه با معیار ثروت و موقعیت اجتماعی، بلکه به سبب شخصیت و ویژگیهای اخلاقی ایشان برگزید. در شرایطی که دیگران پیامبر را به دلیل یتیمی و نداشتن جایگاه اشرافی از نظر اجتماعی همسطح خود نمیدانستند، خدیجه (س) با انتخابی آگاهانه زندگی مشترک با رسول خدا (ص) را پذیرفت.
اما اهمیت این ازدواج، بیش از هر چیز در همراهی خدیجه (س) با پیامبر پس از آغاز رسالت آشکار شد. او در روزهایی در کنار پیامبر ایستاد که اسلام هنوز قدرت و جایگاهی در جامعه نداشت و پیروان آن تحت فشار و تهدید بودند. ثروت خدیجه (س) نیز در همین مسیر قرار گرفت و سرمایهای که میتوانست برای زندگی مرفه او به کار رود، به پشتیبانی از دعوت پیامبر (ص) اختصاص یافت.
اوج این ایثار را باید در سالهای محاصره مسلمانان و شعب ابیطالب جستوجو کرد؛ زمانی که فشار اقتصادی و اجتماعی مشرکان، زندگی مسلمانان و بنیهاشم را به سختی کشاند. خدیجه (س) نیز در کنار پیامبر این دشواریها را تحمل کرد و سرانجام پس از سالها مجاهدت و تحمل سختی، در همان دورههای دشوار از دنیا رفت؛ به همین دلیل رحلت او در کنار وفات ابوطالب، چنان بر پیامبر (ص) سنگین بود که آن سال به «عامالحزن» شهرت یافت.
جایگاه خدیجه (س) در قلب پیامبر (ص) نیز تنها به دوران زندگی مشترک آنان محدود نماند. حتی سالها پس از رحلت او، یاد خدیجه (س) برای پیامبر زنده بود و نام او با عاطفه و احترام فراوان همراه میشد. پیامبر (ص) بارها از ایمان، فداکاری و همراهی خدیجه یاد میکرد و جایگاه او را با هیچکس قابل مقایسه نمیدانست.
این پیوند همچنین از ویژگیای برخوردار بود که آن را در تاریخ اسلام متمایز میکند؛ پیامبر اکرم (ص) تا زمانی که حضرت خدیجه (س) در قید حیات بودند، همسر دیگری اختیار نکردند؛ همانگونه که امیرالمؤمنین (ع) نیز تا زمان حیات حضرت فاطمه زهرا (س) همسر دیگری برنگزیدند.
ازدواج پیامبر (ص) و حضرت خدیجه (س)، از این منظر، تنها خاطره یک پیوند خانوادگی نیست؛ روایتی از وفاداری، ایثار و همراهی است. خدیجه (س) در روزی کنار پیامبر ایستاد که هنوز خبری از قدرت و حکومت اسلامی نبود و اسلام برای ادامه مسیر خود به مؤمنانی نیاز داشت که هزینه ایمانشان را بپردازند. از همین رو، نام او در تاریخ اسلام با مفاهیمی، چون ایمان، فداکاری و پشتیبانی از رسالت گره خورده است.
دهم ربیعالاول، فرصتی است برای بازخوانی همین حقیقت؛ اینکه در آغاز راه اسلام، حضرت خدیجه (س) تنها همسر پیامبر نبود، بلکه یکی از بزرگترین پشتوانههای انسانی و مالی نهضت پیامبر اکرم (ص) بود؛ بانویی که همه هستی خود را در راه آرمانی قرار داد که پیامبر برای آن مبعوث شده بود.
لینک کپی شد
گزارش خطا
اخبار مرتبط
