«بیهمهچیزها» / روایتی از اشکان خطیبی و رفقا؛ عاقبت کاسه لیسی و وطن فروشی: گدایی و جیب خالی! + فیلم
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، لاشخورها در طبیعت کارایی ویژهای دارند. باقیمانده شکار دیگر حیوانات که در معرض فساد و آسیبزدن به طبیعت است را میخورند و در پاکیزه نگهداشتن محیط زیست مشارکت دارند.
در جامعه انسانی اما، با موجوداتی طرف هستیم که نهتنها در حفاظت از سلامت جسم و روح انسانها مشارکتی ندارند، بلکه خودشان انگلهایی هستند که ذهن و روح انسانها را به عنوان میزبان انتخاب کرده و از آنها تغذیه میکنند. بیهمهچیزهایی که نه وطن میشناسند و نه هموطن.
نه برای حقیقت ارزشی قائل هستند و نه اصلا برای دستیابی به آن تلاشی میکنند! جماعتی که تا امروز، با دلارهای آمریکایی تغذیه میشدند، با ناامیدی اربابانشان از کارایی آنها در راستای پیشبرد اهداف شومشان، حالا کاسه گداییشان را در مقابل دستان مردم دراز کردهاند. گدایی میکنند، اما با لحنی طلبکارانه؛ و باید دلمان بسوزد برای آن دسته از انسانهای بیسوادی که آنقدر در لجنزارِ فکری این جماعت گرفتار شدهاند که برای تغذیه هرچه راحتتر این انگلها از ذهن و روحشان پول هم پرداخت میکنند!
اپوزیسیون خارجنشین جمهوری اسلامی این روزها به پایان و بنبست ابدی خود نزدیک و نزدیکتر میشوند. از دلقکِ بزرگشان یعنی ربع پهلوی گرفته تا این جوجهمنافقان، همه و همه گرفتار شکست پروژهای شدهاند که فکر میکردند میتواند آنها را به آرزوهای پوچشان برساند.
از لاشخورها گفتیم، که در سلامت و پاکیزگی محیط زیستشان نقش دارند و از انگلهای جامعه انسانی گفتیم، که نهتنها در حفظ سلامت روان جامعه مشارکتی ندارند، بلکه برای ایفای نقش انگلیشان درخواست حقوق هم میکنند!
دوران شما به پایان رسیده است، ما خیلی وقت است که برای لاشخورها احترام بیشتری قائل هستیم...