کد خبر:۱۴۵۶۷۱۶
سیروس مقدم: تلاش چیزی است که یک انسان را از یک انسان متمایز میکند
کارگردان سینما و تلویزیون، با تأکید بر اهمیت جزئیات در روایت تصویری و نقش استوریبورد در پیشتولید، تجربههای خود از فیلمسازی را تشریح کرد و گفت: «تا وقتی تجربهها را در کنار هم قرار میدهم و چیزهایی را یاد میگیرم، نباید دست از تلاش بردارم.»
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، سیروس مقدم، کارگردان سینما و تلویزیون، در کارگاه «صدراه» پانزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم ۱۰۰، با تأکید بر اهمیت جزئیات در روایت تصویری، نقش استوریبورد در پیشتولید و تجربههای خود از فیلمسازی را تشریح کرد.
سیروس مقدم، کارگردان سینما و تلویزیون، در کارگاه «صدراه» پانزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم ۱۰۰، با اشاره به یکی از تجربههای خود در سالهای ابتدایی فعالیتش گفت: «جملهای که باعث شد بتوانم کارم را ادامه بدهم و لطف خدا شامل حالم شود، جملهای بود که ناصر تقوایی به من گفت: «تا وقتی که کارگردان نشسته، تو نباید بنشینی.» راست میگفت؛ او هنوز داشت کار میکرد و من داشتم خستگی درمیکردم. آن زمان از این برخورد ناراحت شدم و با خودم گفتم جوان بودم، اما بعد که به آن فکر کردم، دیدم در واقع درسی برای زندگی به من داده است.»
او ادامه داد: «این درس را به من داد که تا وقتی تجربهها را در کنار هم قرار میدهم و چیزهایی را یاد میگیرم، نباید دست از تلاش بردارم. بچهها، دوستان و عزیزان، از تلاش کردن نباید دست برداشت. تلاش چیزی است که یک انسان را از یک انسان متمایز میکند.»
مقدم با اشاره به امکانات جدید در اختیار فیلمسازان گفت: «امروز امکانات بسیاری فراهم شده و اتفاقات جدیدی در حال رخ دادن است. ما استعدادهایی را در فضای مجازی میبینیم؛ در بخش بازیگری، بازسازی صحنهها و نوآوری.»
اهمیت جزئیات در فیلمسازی
این کارگردان درباره اهمیت جزئیات در روایت تصویری گفت: «یکی از چیزهایی که دوست داشتم با بچهها درباره آن صحبت کنم، این است که چگونه میشود از اجزا به تعریف یک کل درست رسید و چرا نباید جزئیات را حذف کرد، از آنها پرهیز کرد یا چشم پوشید.»
او با اشاره به پیوند میان نقاشی و سینما توضیح داد: «هنر نقاشی سالها زودتر از هنر تصویر و سینما به وجود آمد. در نقاشی، قاببندی، پرسپکتیو و نقطه طلایی شکل گرفت و بعدها این عناصر در سینما نیز مورد استفاده قرار گرفتند. کنار هم قرار گرفتن اجزا، کلی را تعریف میکند.»
مقدم افزود: «در نقاشی، خط، نقطه، نور، سایه، روشنایی و پرسپکتیو به ساخت یک مفهوم کمک میکنند. در سینما هم همه اینها به شما کمک میکنند تا یک مفهوم را در یک صحنه بازسازی کنید. حتی تاریکی معنا پیدا میکند و در یک صحنه میتواند حامل حرف اصلی آن صحنه باشد.»
او تأکید کرد: «اگر فیلمهای خوب و موفق را دوباره بررسی کنید، متوجه میشوید که نور چه ارزشی دارد؛ ابتدا در نقاشی و بعد در هنر سینما. همه این جزئیات کمک میکنند آنچه را در ذهن دارید، به تصویر بکشید.»
استوریبرد؛ تبدیل ایده به تصویر
مقدم استوریبرد را یکی از ارکان فیلمسازی دانست و گفت: «استوریبرد به نظرم یک رکن جداییناپذیر از فیلمسازی شما خواهد شد. یک بار باید از طریق هنر نقاشی، آنچه را در ذهن دارید با تمام جزئیات بسازید. شما به عنوان یک خالق، آنچه را در ذهن دارید خلق میکنید و بعد در اجرا و فیلمبرداری، نقایص برطرف میشود و اجزا تبدیل به یک روایت تصویری میشوند.»
او ادامه داد: «استوریبرد یعنی تصویری کردن آنچه در ذهنتان میگذرد؛ از صحنه و سکانس گرفته تا اتفاقاتی که قرار است در آن رخ دهد.»
مقدم با اشاره به تجربه خود در ساخت صحنه حمله خرس به یک اتوبوس گفت: «ما تجربهای داشتیم که قرار بود یک خرس به یک کمپر مسافرتی که ۱۲ نفر داخل آن هستند حمله کند و اتفاقات مختلفی رخ دهد. در ابتدا تجربهای برای چنین کاری نداشتیم و نمیدانستیم چگونه باید وارد اجرا شویم.»
او افزود: «استوریبرد به ما این امکان را داد که بدانیم از کجا وارد صحنه شویم، کاراکتر کجا قرار بگیرد، چه حرکاتی داشته باشد و چگونه این اتفاق اجرا شود. این استوریبرد به ما دیکته کرد که صحنه چگونه باید پیش برود.»
این کارگردان ادامه داد: «خرس واقعی یا بازیگری که نقش خرس را بازی کند، در اختیار نداشتیم و مجبور شدیم از ترکیبی از روشها استفاده کنیم. بخشی از اتوبوس به صورت ماکت ساخته شد و برای نماهایی که امکان اجرای واقعی آنها وجود نداشت، از تنپوش و جلوههای بصری استفاده کردیم. در نهایت همه اینها در کنار هم قرار گرفت تا صحنه باورپذیر شود.»
مقدم با اشاره به اینکه این تجربه مربوط به حدود ۳۰ سال پیش است، گفت: «امروز امکانات بسیار بیشتری وجود دارد، اما چیزی که هنر نقاشی به هنر تصویری کمک میکند همچنان اهمیت دارد. به همین خاطر میگویم بچهها حتماً یک خلق اولیه و مصور از فیلمی که میخواهند بسازند داشته باشند.»
مقدم افزود: «اولین وظیفه یک کار تصویری، ایجاد جذابیت و سرگرمی برای مخاطب است. در «پایتخت» هم خانوادهای معمولی، زندگی معمولی، رفتار معمولی و وسایل معمولی زندگی را میبینیم. شاید همین باعث شده مخاطب خودش را در آن خانواده ببیند و ارتباط نزدیکتری با سوژه داشته باشد.»
او درباره انتقادهایی که نسبت به سادگی این شیوه مطرح شده است، گفت: «این انتقاد دوستان را تا حدی میپذیریم و تلاش کردهایم تفاوتهایی در سبک فیلمبرداری ایجاد کنیم و جای دوربینها را تغییر دهیم.»
هدایت بازیگر؛ یک تخصص
مقدم درباره هدایت بازیگر گفت: «این بحث کاملاً تخصصی است. تیتراژ فیلمهای بزرگ را که ببینید، متوجه میشوید هدایت بازیگر یک مقوله کاملاً جدی است. نمیشود گفت کسی که راننده خوبی است، حتماً کامیون، پراید و هواپیما را هم خوب میراند.»
او ادامه داد: «به نظر من باید بازیگر را درست انتخاب کنیم و با حداقل گفته به بیشترین نتیجه برسیم. اگر غلط انتخاب کردیم، گاهی باید بازیگر را عوض کنیم.»
مقدم افزود: «نمونههایی در کار خودم داشتهام که بازیگران را انتخاب کردیم، جلوی دوربین رفتند و بعد از چند روز فیلمبرداری متوجه شدیم که توانمندیهای لازم برای قرار گرفتن در قالب کاراکتری که انتخاب کردهایم، ندارند. باید نقاط قوت بازیگر را تقویت و نقاط ضعفش را در فیلمنامه، اجرا و میزانسن مدیریت کنیم.»
این کارگردان درباره روند تمرین با بازیگران نیز گفت: «به نظر من کارگردان، دومین فرد مهم یک فیلم یا سریال برای بازیگر است. تا قبل از اینکه دوربین شروع به کار کند، صحبتها درباره صحنه و اتفاقات انجام میشود. تمرین میکنیم، خروجی را بررسی میکنیم، اصلاحات انجام میشود و بعد جلوی دوربین میرویم.»
لینک کپی شد
گزارش خطا
اخبار مرتبط
