کد خبر:۱۴۵۹۴۴۹
«فایننشال تایمز» بررسی کرد؛
جنگ ایران بینتیجه مانده و ترامپ سرگرم یادمانهای شخصی خود است!
با نبود هیچ راه خروجی از جنگ با ایران، وسواس ترامپ نسبت به بناها و یادمانهایی که قرار است نام و میراث شخصی او را جاودانه کنند، افزایش یافته است.
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری دانشجو به نقل از فایننشال تایمز؛ روزنامه بریتانیایی «فایننشال تایمز» در مقالهای به قلم ادوارد لوس، به آنچه نویسنده کناره گیری تدریجی دونالد ترامپ از توجه واقعی به اداره امور ریاست جمهوری توصیف میکند، پرداخته است؛ وضعیتی که در آن رئیس جمهور آمریکا بیش از پیش درگیر پروژهها و بناهایی مرتبط با میراث شخصی خود شده، در حالی که دولت او با پروندههای سنگینی از جمله جنگ با ایران، تورم، بدهی عمومی، هوش مصنوعی و انتخابات میان دورهای کنگره روبه رو است.
به نوشته نویسنده، ترامپ به افزایش بی ثباتی در جهان کمک میکند، اما همزمان به نظر میرسد علاقه چندانی به مقابله با پیامدهای این بی ثباتی ندارد؛ آن هم در شرایطی که هنوز حدود دو سال و نیم از دوره ریاست جمهوری او باقی مانده است.
«ثبات راهبردی سازنده» هدف دوگانه و غیرشاعرانهای است که چین و آمریکا دنبال میکنند. با این حال، تکرار این عبارت با چهرهای جدی، روز به روز برای چینیها دشوارتر میشود. دونالد ترامپ در شرایطی که با شکست انتخاباتی احتمالی حزبش در انتخابات میان دورهای و جنگهای حل نشده مواجه است، روز یکشنبه اعلام کرد طاق پیروزی که قصد دارد در واشنگتن بسازد، همچنین یک «مجموعه نظامی درجه یک» خواهد بود.
این یادمان که به خود ترامپ اختصاص خواهد داشت، قرار است پهپادها، تک تیراندازها و یک انبار بزرگ مهمات داشته باشد. ترامپ نگفته است این قدرت آتش قرار است علیه چه کسی به کار گرفته شود. همچنین هیچ کس به ما نگفته است «طاق ترامپ» قرار است یادآور کدام پیروزی باشد. اما میدانیم که این روزها ترامپ تقریباً درباره هیچ چیز دیگری صحبت نمیکند.
گفتن اینکه ترامپ از وظیفه حکمرانی کناره گرفته، در واقع کم اهمیت جلوه دادن ماجراست. چنین تعبیری همچنین این فرض را به همراه دارد که او اساساً زمانی درگیر این وظیفه بوده است. با این حال، ترامپ در نخستین سال ریاست جمهوری خود برنامهای داشت و بخش قابل توجهی از آن را اجرا کرد.
این برنامه شامل «لایحه بزرگ و زیبای» کاهش مالیات، جنگ تجاری علیه جهان، کارزارهای اخراج مهاجران توسط اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE)، حمله ایلان ماسک به دولت اداری و پاکسازی گسترده سیاستهای تنوع، برابری و شمول (DEI) در سراسر دولت بود.
عبارت «جنگ ترامپ علیه...» ــ دانشگاهها، علم، مؤسسات حقوقی یا هر چیز دیگری ــ به یکی از کلیشههای رسانهای تبدیل شده است. فارغ از اینکه درباره اهداف او چه نظری داشته باشید، ترامپ آنها را در تیررس خود قرار میداد.
اما در دومین سال ریاست جمهوری، ذهن رئیس جمهور بیش از پیش اسیر یادمانهایی شده که قرار است نام خودش را جاودانه کنند. جدا از مسئله خودشیفتگی، برای بسیاری از مردم دشوار است که عمق وسواس ترامپ نسبت به این سازههای تزئینی و مبتذل را درک کنند.
ریچارد پینتر، که در دوران ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش مسئول امور اخلاقی کاخ سفید بود، گفت طاق ترامپ باید به اصلاحیه بیست و پنجم قانون اساسی آمریکا اختصاص پیدا کند؛ اصلاحیهای که امکان برکناری رئیس جمهور به دلیل ناتوانی، از جمله ناتوانی ذهنی، را فراهم میکند.
البته او این حرف را به شوخی مطرح کرده بود. احتمال اینکه معاون رئیس جمهور آمریکا، جی دی ونس، از اصلاحیه بیست و پنجم علیه رئیس خود استفاده کند، کمتر از احتمال آن است که ترامپ به آیین بودایی روی بیاورد.
با این حال، ترامپ ظاهراً با آرامش نسبت به شکست احتمالی حزبش در انتخابات میان دورهای بی تفاوت است. او با وجود وعده کاهش قیمتها، با اقدامات خود تنها به تشدید تورم کمک کرده است. این وضعیت ناشی از نرخهای متغیر تعرفهای است که او اعمال میکند، جنگ «عملیات خشم حماسی» علیه ایران که هفت ماه است ادامه دارد و همچنین کسری بودجه شتاب گرفته آمریکا که ترامپ درباره آن تقریباً چیزی نگفته است.
بدهی عمومی آمریکا ماه گذشته از 40 تریلیون دلار عبور کرد؛ رقمی که دو برابر سطح بدهی در زمانی است که ترامپ برای نخستین بار در سال 2017 ریاست جمهوری را بر عهده گرفت.
در زمینه هوش مصنوعی نیز به نظر میرسد ترامپ عمداً نگرانیهای رأی دهندگان را تشدید میکند. با وجود اینکه رأی دهندگان جمهوری خواه به اندازه رأی دهندگان دموکرات درباره مراکز داده نگرانی دارند، ترامپ ماه گذشته گفت: «بگذارید دادهها حاکم باشند.»
او افزود مناطقی از آمریکا که چنین سرمایه گذاریهایی را نمیپذیرند، در واقع خودشان را به فقر محکوم میکنند.
واکنش ترامپ به نگرانیهای عمومی درباره اینکه هوش مصنوعی ممکن است تهدیدی برای بشریت باشد نیز این بود که در آخر هفته گذشته در شبکه اجتماعی «تروث سوشال» یک نظرسنجی هدایت شده درباره واژه جایگزین مورد نظر مردم برای کلمه «مصنوعی» در عبارت «هوش مصنوعی» برگزار کرد؛ چرا که او گفته بود این اصطلاح دقیق نیست.
گزینه «هوش برتر» (Supreme Intelligence) که انتخاب اول ترامپ بود، در این نظرسنجی پیروز نشد و اصطلاح «هوش متفوق» (Superior Intelligence) بیشترین رأی را به دست آورد.
نشانههایی وجود دارد که ترامپ شاید به تدریج متوجه واکنشهای منفی نسبت به هوش مصنوعی شده باشد؛ واکنشهایی که بخش قابل توجهی از آنها از سوی متحدانش در جنبش «ماگا» از جمله استیو بنن مطرح میشود.
ترامپ روز شنبه اعلام کرد قصد دارد یک «نیروی هوش مصنوعی» ایجاد کند و یک مسئول جدید برای حوزه هوش مصنوعی منصوب کند.
اما او در همان پست، نگرانیها درباره هوش مصنوعی را رد کرد و آنها را «حقه» خواند و متعهد شد که «به هیچ وجه مانع یا خفه کننده» گسترش سریع این صنعت نخواهد بود.
با چنین نوعی از مقررات، اساساً چه نیازی به بازاری بدون محدودیت وجود دارد؟ عجیب نیست که نامزدهای جمهوری خواه در ایالتهای رقابتی، برای پیوستن ترامپ به کارزارهای انتخاباتیشان فشاری وارد نمیکنند.
اصطلاح «اردک لنگ» برای هر رئیس جمهور دیگری میتوانست کابوسی باشد. اما این مفهوم برای ترامپ بیگانه است.
او زمان بیشتری را صرف صحبت با مردم درباره برنامههای معماری خود میکند تا درباره ایران، هوش مصنوعی یا اقتصاد. مشکلات پیچیده و حل نشدنی علاقه چندانی در او ایجاد نمیکنند.
در مقابل، پروژههای سادهای مانند تالار جدید کاخ سفید، که قرار است یک مجموعه نظامی «بزرگ» نیز در زیر آن قرار داشته باشد، محور اصلی توجه او هستند.
برای مثال، ترامپ هفته گذشته اعلام کرد کار بازسازی مرکز هنرهای نمایشی کندی را متوقف خواهد کرد؛ آن هم پس از آنکه دادگاهها تصمیم او برای تغییر نام این مرکز به نام خودش را لغو کردند.
این مرکز که 18 ماه پیش رونق داشت، اکنون با خطر فرسودگی و بی توجهی مواجه است.
در حال حاضر هیچ راه خروجی قابل مشاهدهای از جنگ ترامپ در ایران وجود ندارد. منتقدان ترامپ باید به یاد داشته باشند که پیش از سال 2029 نیز هیچ راه خروجی از خود ترامپ وجود ندارد.
من نمیتوانم نمونه دیگری از یک رئیس جمهور آمریکا را به یاد بیاورم که در حالی که هنوز دو سال و نیم از دوره ریاست جمهوریاش باقی مانده، علاقه خود را به شغلش از دست داده باشد.
این موضوع درباره ترامپ در دوره نخست ریاست جمهوریاش صدق نمیکرد و درباره تنها دوره ریاست جمهوری جو بایدن نیز که به تدریج رنگ باخت، چنین وضعیتی وجود نداشت.
این وضعیت آمریکا و جهان را با صحنهای غیرمعمول مواجه کرده است. در شرایطی که جهان با سرعت فزایندهای به سمت بی ثباتی پیش میرود، رئیس جمهور آمریکا همزمان به تشدید این آشفتگی کمک میکند و در عین حال علاقهای به انجام کاری برای مقابله با پیامدهای آن نشان نمیدهد.
لینک کپی شد
گزارش خطا
اخبار مرتبط
