از موز ۴۵۰ هزار تومانی تا نارنگی ۳۴۰ هزار تومانی؛ قیمت عجیب میوه در کوی دانشگاه!
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ یک دانشجو با گلایه از قیمت میوه و صیفیجات در میوهفروشی کوی دانشگاه تهران، میگوید قیمت برخی اقلام در این فروشگاه با بازار میوه و ترهبار اختلاف قابلتوجهی دارد؛ بررسی قیمت چند قلم کالا نیز این اختلاف را نشان میدهد. ماجرا از جایی شروع شد که یکی از دانشجویان ساکن کوی دانشگاه برای خرید روزمره به میوهفروشی این مجموعه مراجعه کرد، اما به گفته خودش، قیمتها باعث شد از خرید منصرف شود.
او در توضیح این موضوع میگوید: «تفاوت قیمتها با بازار دولتی و میوه و ترهبار قزلقلعه به شدت زیاد بود؛ جوری که هر جنسی که دست میگذاشتی، صددرصد بیشتر از قیمت بازار بود.»

قیمت میوه در کوی دانشگاه چقدر است؟
برای بررسی این گلایه، قیمت برخی اقلام در میوهفروشی کوی دانشگاه با قیمتهای اعلامشده در میوه و ترهبار قزلقلعه مقایسه شد. در این مقایسه، قیمت موز در میوهفروشی کوی ۴۵۰ هزار تومان و در قزلقلعه ۳۲۰ هزار تومان بود. گلابی نیز در کوی دانشگاه ۳۹۵ هزار تومان عرضه میشد، در حالی که قیمت آن در قزلقلعه ۲۵۰ هزار تومان اعلام شده بود. اختلاف در مورد نارنگی بیشتر به چشم میآید؛ این محصول در میوهفروشی کوی ۳۴۰ هزار تومان قیمت داشت، در حالی که قیمت آن در قزلقلعه ۶۰ هزار تومان بود. این اختلاف قیمت البته درباره همه اقلام یکسان نیست و برای بررسی دقیقتر، باید قیمت کالاها در یک بازه زمانی و با درنظرگرفتن کیفیت، نوع و درجه محصول مقایسه شود.

سؤال دانشجوها از قرارداد دانشگاه
گلایه اصلی دانشجویان، اما فقط به قیمت چند قلم میوه محدود نمیشود. مسئله این است که چرا فروشگاهی که در داخل کوی دانشگاه و برای دسترسی راحتتر دانشجویان راهاندازی شده، در برخی موارد قیمتهایی بالاتر از بازار دارد. یکی از دانشجویان در همین رابطه میگوید حتی با درنظرگرفتن هزینه ارسال، خرید برخی اقلام از فروشگاههای اینترنتی یا تهیه آنها از خارج از دانشگاه میتواند برای دانشجو بهصرفهتر تمام شود. این موضوع در نهایت یک سؤال را پیش روی دانشگاه قرار میدهد؛ مبنای تعیین قیمتها در این فروشگاه چیست و هنگام انعقاد قرارداد با مجموعه بهرهبردار، چه ملاحظاتی درباره قدرت خرید دانشجویان در نظر گرفته شده است؟

فروشگاه کوی قرار است کار دانشجو را راحتتر کند
فروشگاهها و خدمات رفاهی داخل خوابگاه اساساً برای دسترسی آسانتر دانشجویان ایجاد میشوند؛ بنابراین انتظار طبیعی این است که قیمت کالاهای عرضهشده نیز تا حد امکان با شرایط اقتصادی دانشجویان تناسب داشته باشد. وقتی یک دانشجو برای خرید روزمره با اختلاف قیمت قابلتوجهی مواجه میشود، عملاً باید بین خرید از فروشگاه داخل کوی و پرداخت هزینه رفتوآمد برای تهیه همان کالا از بازار، یکی را انتخاب کند. حالا باید دید مسئولان دانشگاه تهران درباره نحوه تعیین قیمتها و شرایط قرارداد این میوهفروشی چه توضیحی دارند و آیا امکان بازنگری در قیمتها یا نظارت بیشتر بر عملکرد این مجموعه وجود دارد یا خیر پیگیری این موضوع از سوی دانشگاه و پاسخ مسئولان میتواند مشخص کند دلیل این اختلاف قیمتها چیست و آیا قرار است تغییری در وضعیت فعلی ایجاد شود.