متن گزارش آمانو را چه کسی نوشته است؟

گروه بین الملل «خبرگزاری دانشجو»؛ بسیاری از صاحبنظران و کارشناسان مسائل بین الملل و منطقه طی یک ماه اخیر چشم به روز 9 نوامبر داشتند، روزی که بناست متن کامل گزارش تحقیقات آژانس بین المللی انرژی اتمی در ارتباط با فعالیت های هسته ای ایران منتشر شود، متنی که طی روزهای اخیر غالب کارشناسان به محتوای آن پی برده بودند.

 

شب گذشته آمانو، مدیرکل سازمان آژانس بین المللی انرژی اتمی نتیجه به اصطلاح تحقیقات سازمان تحت امر خود را به 35 کشور عضو ارائه داد و همانطور که قابل پیش بینی بود متن آن پیش از آن که در  9 نوامبر در دسترس عموم قرار گیرد در همان شب در اختیار بسیاری از خبرگزاری ها قرار گرفت و توسط آنها منتشر شد.

 

آنچه در گزارش آمانو بیش از پیش جالب به نظر می رسد، تکرار اتهاماتی است که به شکل کاملا دقیق پیش از آن از سوی مقامات و رسانه های کشورهای غربی گفته شده بود، امری که مسئولان جمهوری اسلامی در ارتباط با آن هشدار داده و اعلام کرده بودند در پیش گرفتن چنین رویدادی منجر به خارج شدن تحقیقات و نظارت دقیق آژانس بر فعالیت های هسته ای ایران در مسیر عدالت و گام برداشتن در راستای خواسته های برخی ابرقدرت هاست.

 

در زیر نگاهی خواهیم کرد به اظهارات برخی مسئولان کشورهای غربی و برخی گزارش های رسانه های بین المللی که قبل از انتشار گزارش آمانو در ارتباط با این گزارش نوشته اند و در آن به نکاتی اشاره کرده اند که بدون کوچکترین تغییری در گزارش وی آمده است، که دو گزینه را به ذهن متبادر می کند یا آنها از قبل از متن گزارش آمانو مطلع بوده اند، یا رئیس آژانس گزارشش را تحت فشار و بر اساس خواسته آنها تنظیم نموده است.

 

در صورت احتمال اول، دقت و تخصصی بودن گزارش آژانس زیر سوال است که چگونه است که به راحتی اسناد و روند تحقیقات آژانس در اختیار سایر مراجع غیر مرتبط قرار می گیرد؟ و در صورت احتمال دوم که به مراتب قوی تر از احتمال اول به نظر می رسد شخص آمانو از چندی پیش یا بهتر آنگونه که از اسناد ویکیلیکس بر می آید از زمان روی کار آمدن آنگونه گزارش تهیه می کرده است که به مذاق قدرت های غربی خوش آید.

 

هنوز دیر زمانی از روی کار آمدن آمانو بر کرسی ریاست آژانس بین المللی انرژی اتمی سپری نشده است و آگاهان به خوبی می دانند که وی توانست با اختلاف ناچیزی بر رقیبش که مورد حمایت کشورهای جنبش عدم تعهد بود پیروز شود. در اسناد ویکی لیکس آمده است که آمریکایی ها پیش از انتخاب آمانو به عنوان ریاست شرط حمایت از وی را در پیش گرفتن سیاست آنها در این سازمان دانسته اند، امری که به وضوح در گزارش کنونی آژانس قابل مشاهده است. اکنون به برخی اظهارات رسانه ها و مسئولان غربی پیش از انتشار گزارش اشاره می کنیم.

 

درست یک هفته پیش از انتشار گزارش آمانو خبرگزاری آسوشيتدپرس از قول دپيلمات ها در وين می گويد: «آژانس بين المللی انرژی اتمی درگزارشی که در چند روز آينده انتشار می يابد به ساختن مدل های کاميپوتری کلاهک های هسته ای در ايران اشاره دارد.» اين خبرگزاری همچنين از قول ديپلمات ها می گويد که «آژانس، تصاوير ماهواره ای را نيز در اختيار دارد که بنظر می رسد کانتينر فولادی بزرگی را برای آزمايش مواد منفجره بسيار قوی مرتبط با سلاح های هسته ای نشان می دهد.» مواردی که اکنون به همان شکل در گزارش آژانس امده اند.

 

روزنامه فرانسوی فيگارو نیز پیش از این به نقل از يک منبع گفته است: «آژانس در گزارش آينده خود با ارائه مدارک و اسناد اعلام می‌کند که هدف ابعاد نظامی برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی، دستیابی به بمب اتمی است.»

 

روزنامه «نیویورک تایمز» می نویسد که در این گزارش شواهدی در مورد «آزمایش‌های دانشمندان هسته‌ای ایران برای طراحی کلاهک‌های هسته‌ای، سامانه‌های اشتعال مواد هسته‌ای و تجهیزات مربوط به ماشه انفجاری ارائه خواهد شد که فقط برای تولید بمب هسته‌ای به کار می‌روند.»

 

نیویورک تایمز ادامه می دهد: «نکته دیگری که بر اهمیت این گزارش می‌افزاید آغاز انتقال بخشی از ماشین‌آلات و سانتریفیوژهای ایران به مرکز هسته‌ای فُردو است که از نظر مقامات غربی نشان‌دهنده تلاش ایران برای حفاظت بهتر از تاسیسات مربوط به فعالیت‌های هسته‌ای پنهانی این کشور است.»

 

این تنها بخشی اندک از نوشته های رسانه های غربی است که پیش از انتشار گزارش گزارش آقای آمانو آورده شده است که بطور کاملا دقیق در گزارش اخیر ایشان آورده شده است.

 

به طور نمونه آژانس در گزارش دیشبش آورده است که «ایران احتمالا فن آوری چاشنی انفجار با قدرت بالا را با کمک یک متخصص خارجی کسب کرده که سال ها در برنامه اتمی کشورش فعالیت داشته است.» این در حالی است که روزنامه واشنگتن پست پیشتر گزارش داده بود که «یک دانشمند اتمی شوروی سابق به نام ویاچسلاو دانیلنکو در اواسط دهه ۹۰ در مرکز تحقیقات فیزیک ایران که به برنامه اتمی این کشور مرتبط است فعالیت می کرده است.»

 

مقامات غربی نیز قبل از انتشار گزارش آژانس خط و خطوط آن را برای آمانو تعیین کرده بودند. کاخ سفيد در واشنگتن دو روز پیش اعلام کرد: انتظار دارد گزارش بازرسان اتمی سازمان ملل که به زودی منتشر خواهد شد، نگرانی های بين المللی را درباره برنامه هسته ای ايران، بازتاب دهد. جی کارنی، سخنگوی کاخ سفید گفت: «نمی خواهد جزييات اين گزارش را که هنوز منتشر نشده، اعلام کند و معتقد است که به خوبی نگرانی های بين المللی درباره برنامه هسته ای ايران را بازتاب می دهد.»

 

نیویورک تایمز نیز در مقاله ای از تلاش های اوباما برای تاثیر گذاری بر پرونده ایران در آژانس پرده بر داشت و نوشت: «باراک اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده، با هدف افزایش انزوای ایران در حال فشار بر بازرسان هسته‌ای سازمان ملل است تا اطلاعات طبقه‌بندی شده‌ای را که گفته می‌شود نشان‌دهنده دست زدن ایران به طراحی و آزمایش فناوری تسلیحات هسته‌ای است، منتشر کنند.»

 

آنچه در میان نباید فراموش شود تلاشی همه جانبه از سوی ایالات متحده، اروپا، رژیم صهیونیستی با ابزار آژانس برای برخورد با ایران است. پرونده اتمی ایران شرایط را برای غربی ها جهت افزایش فشارها برای زانو زادن کشورمان مهیا کرده است. از این رو کارشناسان منطقه به خوبی می دانند طرح اتهام زنی به ایران مبنی بر دست داشتن در ترور سفیر سعودی پروژه ای بود که در نهایت با ارائه گزارشی دلخواه از سوی آمانو به پایان می رسید که در نهایت شرایط را برای تسلیم ایران مهیا می کرد امری که می توان از لابه لای گزارش نیویورک تایمز به خوبی دید.

 

این روزنامه آمریکایی در گزارشی نوشته است: «این کوشش رئیس‌جمهور آمریکا (جهت فشار بر ایران از سوی آژانس) بخشی از تلاش بزرگتر این کشور برای افزودن به انزوای ایران پس از مطرح شدن اتهام توطئه ترور سفیر عربستان توسط جمهوری اسلامی است.»

 

از این روست که شاهدیم از زمان طرح اتهام زنی مبنی بر دست داشتن در ترور سفیر سعودی تا زمان انتشار گزارش، غرب سیاست چندگانه ای را در قبال ایران در پیش گرفته است که از اقدام نظامی تا گفت‌وگوی دیپلماتیک یا فشارهای اقتصادی را جهت تسلیم ایران در پیش گرفته است.

 

تهدید مقامات رژیم صهیونیستی مبنی بر حمله به ایران، اظهارات اخیر نتانیاهو و ایهود باراک جهت آمادگی برای این حمله در کنار در خواست های پیاپی شیمون پرز، رئیس این رژیم برای مقابله جامعه جهانی با ایران تا ادامه گفت‌وگوها حول این تحلیل قابل ذکر است. در زیر به برخی اظهارات مقامات غربی در مورد در پیش گرفتن چنین سیاستی اشاره خواهیم کرد:

 

*شیمون پرز، رئیس‌جمهور اسرائیل از آنچه که «نزدیک شدن جامعه جهانی به در پیش گرفتن گزینه نظامی در برابر ایران» نامیده، سخن گفته است. پرز در مصاحبه‌ای با رادیوی اسرائیل گفت که ایران در راه تولید بمب اتمی است و قدرت‌های جهانی باید «تصمیمی حیاتی برای سرنوشت جهان» اتخاذ کنند و با عملی کردن تعهد خود، مانع از دستیابی ایران به توانایی هسته‌ای نظامی شوند.

 

شیمون پرز با یادآوری عملیات نظامی ناتو در لیبی، گفت که قدرت‌های جهانی به همین ترتیب می‌توانند در مورد اقدام علیه ایران تصمیم بگیرند.

 

*اقدام اسرائیل در آزمایش موشک بالیستیک جدید خود که رسانه‌ها مدعی شدند که این موشک با داشتن توان حمل کلاهک هسته‌ای، اکنون می‌تواند تا آخرین نقطه ایران را زیر پوشش داشته باشد.

 

*برگزاری رزمایش مشترک میان اسرائیل و برخی کشورهای روپایی و در پیش بودن بزرگترین رزمایش تاریخ این رژیم با آمریکا.

 

*روزنامه بریتانیایی گاردین نوشته بود که اقدام ایران در انتقال تأسیسات غنی‌سازی اورانیوم به دل کوه‌های منطقه «فردو» در نزدیکی قم، آخرین امکان را برای وارد کردن یک ضربت نظامی به تأسیسات هسته‌ای ایران از بین می‌برد.

 

به نوشته گاردین، ارتش بریتانیا نیز آماده می‌شود که در صورت وقوع احتمال جنگ و درخواست از آمریکا، به یاری آمریکا در مقابله با برنامه اتمی ایران برود.

*باراک اوباما در حاشیه اجلاس سران کشورهای گروه بیست در شهر کن فرانسه خواستار اعمال فشارهای بیشتری به حکومت ایران شد. نیکلا سارکوزی، رئیس جمهور فرانسه نیز در سخنان خود بر ضرورت مقابله با برنامه‌های هسته‌ای ایران تاکید کرد.

 

سارکوزی گفت: «رفتار ایران و علاقه مفرطش برای دستیابی به توانایی نظامی اتمی نقض همه قوانین بین‌الملل است و  فرانسه با قاطعیت بی‌اعتنایی به این قوانین را محکوم می‌کند.»، سارکوزی در ادامه بیان داشته است در صورت وقوع جنگ در کنار اسرائیل خواهد ایستاد.

 

در کنار این اعمال فشارها و تهدیدها، ایالات متحده که خود عامل اصلی تهدیدهای اخیر به شمار می رود با در پیش گرفتن سیاستی خاص که متعلق به اوباما است اعلام کرده بهترین راه از دید آنها همچنان مذاکره محسوب می شود.

 

نگاهی به سیاست خارجی اوباما نشان می دهد وی ترجیح می دهد اقدامات خشونت بار را بر خلاف سیاست خارجی بوش که آمریکا بر عهده می گرفت بر دوش متحدین بیاندازد. حمله فرانسه و انگلیس به لیبی و دخالت نکردن آمریکا نمونه بارزی برای اثبات این مسئله است.

 

و.......

 

اینها و ده ها مورد دیگر خود دال بر سیاسی بودن پرونده آژانس است و آنگونه که مسئولان کشورمان نیز بیان کرده اند، شخص آمانو با انتشار چنین گزارشی به حیثیت آژانس و خودش لطمه جبران ناپذیری وارد کرد.

 

هدف غرب از در پیش گرفتن چنین رویکردی تسلیم محض ایران بدون پرداخت کمترین هزینه ای است. سیاست ارعابی که در کنار تشویق به مذاکره از سوی غرب صورت گرفته، به پای میز مذاکره و به تسلیم واداشتن ایران است. امری که در دولت اصلاحات شاهد اجرای آن و پیامدهایش بودیم که حاصل آن از دست رفتن دستاوردهای این و رسیدن غربی ها به خواسته هایشان بدون پرداخت کمترین هزینه بود.