آقای دارابی! لطفا شوخی نکنید

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ اواخر این هفته اولین قسمت از سریال تکراری و دنباله دار «خودتقدیری ها»ی تلویزیون کلید می خورد و دکتر علی دارابی به سبک و سیاق گذشته اش بنا دارد از مجریان و دست اندرکاران برنامه های سال تحویل تلویزیون تقدیر کرده اولا از خود و ثانیا از آنان بابت آنچه در این برنامه ها رخ داده قدردانی نماید!

فرزاد حسنی، احسان علیخانی و جمع کثیری از خوانندگان و بازیگرانی که کمتر در قاب تلویزیون دیده شده اند! چند سالی است که این گزاره، تبدیل به فرمول ثابت برنامه های نوروزی تلویزیون شده است.

 

حسنی و علیخانی که عموما در طول سال کمتر در تلویزیون دیده می شوند، با یک اجرای طولانی در شب سال تحویل عصاره آن چه در طول سال می خواستند را بر قاب آینه ی جادو می نشانند.

 

امتیاز دهی مدیران تلویزیون، به این مجریانِ «یک یا چند شب در سال» نیز دیگر به روالی معمول تبدیل گردیده است؛ عموما در برنامه های سال تحویلی تلویزیون بسیاری از خط قرمزها و نبایدهای جدی مدیران که در طول سال بنایی نسبتا قرص و استوار دارند، ملغی اعلام می شود تا مخاطبان «خودساخته» و «خیالی» مدیران سازمان صدا و سیما جذب تلویزیون شوند و دل مجریان تبعید شده به رادیو نیز به دست بیاید!

 

امتیازگیری فرزاد حسنی از مصطفی پورمحمدی روی آنتن زنده، برای پخش ترانه از یک خواننده پاپ که با موافقت فوری مدیر شبکه 3 مواجه شد نمونه ای روشن از باری به هر جهت بودن و «ژله ای» بودن اصول و سیاست های مدیران تلویزیون است.

منصفانه باید گفت برنامه مهجور شبکه اول، با اجرای امیرحسین مدرس، شریف ترین و سالم ترین برنامه سال تحویل 91 بود که فضایی آرام و نسبتا ایرانی برای شب آخر سال فراهم می کرد اما گذشته از آن دست پخت تلویزیون در شب و روز سال تحویل امسال، ملغمه ای بود از موسیقی، بگو بخندهای بی هدف شبانه، تقلیل دین به امری حاشیه ای و تزیینی، تکرار مکرر شعار «دل باید پاک باشد» و «وا اخلاقا!»، تقدیر از اصغر فرهادی و جایزه های سینمایی اش، بازگشایی فصل جدیدی از ارتباطات کلامی و غیرکلامی خاص میان میهمانان و مجریان زن و مرد، به بهشت فرستادن بهنوش بختیاری، اصرار بر اشتباه بزرگ «ادای دیگران را درآوردن» و چند مولفه دیگر. مدیران تلویزیون در آغاز سال جدید، نشان دادند برای جذب مخاطب خیالی خودشان، که مخاطبی از انقلاب گریزان، افسرده و در آستانه ی انفجار است، حاضرند دستگاه عظیم رسانه ای جمهوری اسلامی را در حد و اندازه شبکه های دست چندم ماهواره ای تقلیل دهند و آن را بستر رقص پاهای احسان علیخانی، گپ و گفت های تکراری و خالی از محتوای فرزاد حسنی و نفوذ اساسی ترین آموزه ها و انگاره های سکولاریستی قرار داده و بعدتر نیز به همین مناسبت از خود تقدیر کنند!

این تقدیر و تشکر دکتر دارابی در ابتدای سال نو، نشان می دهد راهبردها و نگاه های کلان مدیران تلویزیون نو نشده ، پاشنه تصمیم گیری در سازمان صدا و سیما بر همان در ِ سابق می چرخد و تغییر گسترده مدیران شبکه های تلویزیونی که این روزها بر صدر اخبار نشسته بیشتر به یک بازی سیاسی برای انحراف ذهن منتقدان از انتقادها و اعتراض های مداومی است که محصول عملکرد سازمان صداوسیما و مدیران آن است.