سعدی، زندگی را برای جامعه ایرانی به ارمغان آورد

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از ساری، دكتر فرزاد بالو صبح امروز در همایش بزرگداشت سعدي شيرازي، شاعر و نویسنده توانای ادب فارسی که در دانشكده علوم انساني و اجتماعي دانشگاه مازندران برگزار شد، با شرح مختصري از تاريخچه زندگي اين شاعر شيرين سخن، با اشاره به شرایط دشوار زمان سعدی که با حمله‌ مغول‌ها مصادف بود، گفت: سعدی در قرن هفتم در شیراز به دنیا آمد و در همان جا به کسب علم پرداخت، سپس به بغداد رفت و در مدرسه نظامیه به تحصیل مشغول شد و در سال 655 هـ.ق بوستان را به نظم درآورد و در سال 656 هـ.ق گلستان را تالیف کرد که دیوانی از اشعار او به نام کلیات هم بر جای مانده است.

وی با بيان اينكه سه نوع گفتمان مشايي، اشراقي و صدرايي در حوزه ایران اسلامی نمای برجسته داشتند، بيان داشت: وقتی از گفتمان مشایی سخن می گوییم نگاه خردگرا در ادبیات را می بینیم و این اندیشه حتی در بناها و معماری هم خود را نشان می دهد و بر این باور است که هر بنا نشان دهنده  خود اوست نه چیز دیگر.

 

استاد ادبیات دانشگاه مازندران همچنين گفتمان اشراقی که با سهروردی بنا شده و بر این عقیده استوار است که هر پدیده تجلی پدیده ی دیگر است، این ایده را در آثار حافظ می‌بینیم و در معماری ها هم قابل مشاهده است و اما گفتمان صدرایی که ترکیبی از این دو گفتمان است و در آن اندیشه به حدی می رسد که علوم مختلف را هم در بر می گیرد.

بالو افزود: ما بیشتر به گفتمان اشراقی توجه داریم، جایی که سعدی در آن حضور و جایگاه برجسته دارد.

 

وي ادامه داد: سعدي اشاره‌ای هم به حکمت تصوف داشت که در قرن پنجم استوار بود و در درون تمدن اسلامی جای داشت و به طور برجسته با وجود محمد غزالی در محافل فکری ظهور یافت؛ اما شاعر ما به ساخت و اندیشه های صوفیانه در بوستان و گلستان می تازد و نگاه انتقادی دارد.

استاد ادبیات دانشگاه مازندران با اشاره به اينكه بعد از حمله مغول، ایرانیان به زنده بودن می اندیشیدند تا به زندگی کردن بيان كرد: در این فضای اختناق آمیز بود که سعدی با حضور خود و بعد از 30 سال، سلوک علمی را برگرداند و در شرايط بد آن زمان و وضعيت خفقان دوران خود برای جامعه ایرانی زندگی را به ارمغان آورد.

بالو اظهار داشت: سعدی در نوشته های خود نگاهش را از آسمان به زمین می آورد که یکی از این مقولات که در بین مفاهیم صوفیانه نیست فقر و غناست.

وي در پايان يادآور شد: سعدي به فقر و غنا توجه دارد و می گوید: فقر برتر از غناست، چون انسان فقیر اُنس کمی به دنیا دارد و از ثواب و تسبیح بیشتری در این دنیا برخوردار است.

 

استاد ادبیات دانشگاه مازندران خاطرنشان كرد: سعدی در آثارش می گوید: دنیای خوب به دینداری کمک می کند و ادبیات و نثر او نشاندهنده برجسته سازی این سخن است.