تحريم‌ها نمي‌تواند مانع از اراده هسته‌اي ايران شود

گروه بين الملل «خبرگزاري دانشجو»؛  مجله فارین افیرز (foreign affairs) در آخرين شماره خود (جولاي/ آگوست 2012) به چاپ مطلبي از كنت والتز (kenneth waltz) متفكر بزرگ روابط بين‌الملل با عنوان «چرا ايران بايد صاحب بمب شود» پرداخته است.

 اين مطلب والتز در واقع پاسخي است به طرف ديگر مناظره خود يعني اسكات سیگين (scott sagan) كه در اكتبر 2006 مطلبي را با عنوان «چطور بمب را از ايران دور نگه داريم» در همين مجمله به چاپ رساند.

 والتز و سيگین دو تن از بزرگ متفكرين روابط بين‌الملل و مطالعات استراتژيك هستند كه از زمان مطرح شدن نيروي هسته‌اي در انديشه استراتژيك كشورها در مورد بود يا نبود اين سلاحها و ارزش آن به مناظره پرداختند. در حالي كه والتز با تاكيد بر ضرورت ثبات در نظام بين‌الملل تحقق اين امر را در گرو توازن هسته‌اي مي‌بيند سيگین بر اين عقيده است كه نمي‌توان عقلانيت را به بهاي ثبات از راه توان هسته‌اي فدا كرد و در چارچوب اين مناظره والتز با اولويت بخشيدن به مسئله ثبات، توازن را راه حل اصلي صلح معرفي مي‌كند و معتقد است كه توان هسته‌اي با درجه بازدارندگي بالا، طرفين را از بكارگيري آن برحذر داشته و اين امر مي‌تواند هم در سطح بين‌الملل و هم در مناطق پيگيري شود.

 با تكيه بر اين مباني پيرو ادعاي سنگين در مقاله خود در فارين افيرز در مورد ضرورت جلوگيري از توان هسته‌اي ايران والتر در مقاله 2012 خود ثبات خاورميانه را در گرو ايجاد توازن هسته‌اي ميان ايران و اسرائيل مي‌داند از ديد وي در شرايطي كه اسرائيل داراي اين توا است نمي‌توان منتظر ثبات در خاورميانه ماند و دست‌يابي ايران به اين توان باعث خواهد شد تا امنيت خاورميانه از رهگذر توازن و بازدارندگي ميان تهران و تل‌آويو فراهم شود.

 اما آنچه كه در اين مناظره ميان دو متفكر بزرگ غربي بيش از همه بر آن تاکید شده موضوعي است كه سرآغاز تحليل و نقطه اشتراك هر دو طرف محسوب مي‌شود.  هر دو متفكر در تحليل از داشتن يا نداشتن اين توانايي بر اين محور تاكيد دارند كه اعمال تحريم‌هاي مختلف و فشارهاي مضاعف به ايران به هيچ عنوان نمي‌تواند در اراده اين كشور در دست‌يابي به توانايي هسته‌اي خللي وارد كند.

 والتز در بررسي راه‌هاي مختلف در پايان دادن به اين بحران با اشاره به گزينه‌ تحريم و فشار عليه ايران معتقد است كه اين امر دور از انتظار است چرا كه شواهد تاريخي نشان مي‌دهد كه فشار و تحريم نه تنها نمي‌تواند مانع از اين امر شود بلكه با افکندن بذرهاي ترديد در مورد تداوم و آينده تهديدهاي اينچنيني ضرورت دست‌يابي به توان هسته‌اي را الزام‌آور و اراده آن را شديدتر كند.

 بنابراين اين گزينه نمي‌تواند در برخورد با ایران موثر و مفيد به فايده است.

 در تحليلي مشابه سيگین با مخالفت جدي در مورد توان هسته‌اي ايران با هدف ايجاد توازن معتقد است كه هر چند گفته مي‌شود كه گزينه تحريم گزينه‌اي مناسب براي فشار به ايران است اما اين امر انتخاب بهينه نيست و نمي‌تواند مانعي جدي در برابر ايران باشد زيرا تحريم‌ها صرفاً ممكن است هزينه هسته‌اي شدن را افزايش دهد اما نمي‌تواند نقش تعيين كننده در اراده هسته‌اي ايران در دست‌يابي به اين توانايي داشته باشد.