روسیه و چالش های مانور نظامی در سوریه

گروه بین الملل «خبرگزاری دانشجو»، ابوذر بهزادی؛ در حالی که این روزها تنش های داخلی سوریه رو به افزایش بوده و بالا گرفتن موج جدید اعتراضات تحت تاثیر اوضاع بین المللی، این کشور را در آستانه یک جنگ داخلی قرار داده است، اختلافات روسیه و غرب نیز در رابطه با تحولات داخلی سوریه بالا گرفته است.

 

در این راستا مقامات روسی در اقدامی غیرمنتظره چندین ناو جنگی را به آب های مدیترانه در سواحل سوریه روانه کردند. این در حالی است که فرماندهی نیروی دریایی روسیه اعلام کرده که آرایش نظامی نیروی دریایی روسیه به ناآرامی های اخیر منطقه بی ارتباط است.

 

این اقدام مسکو بسیاری از سیاست گزارن و تحلیل گران بین المللی را بر آن داشته که اقدام روسیه هشداری به غرب و آمریکا در ارتباط با تحولات سوریه می باشد.

 

با این حال رویکرد دیگری که وجود دارد این است که این اقدام مقامات مسکو با توجه به اوضاع بحرانی سوریه و راهبردهای کشورهای منطقه وغرب برای حل بحران سوریه، به چند دلیل نمی تواند نوید دهنده ی این باشد که روسیه به طور مستقیم به دنبال حمایت نظامی خود از سوریه در برابر معترضین داخلی و قدرت هایی که خواستار کناره گیری بشار اسد از قدرت هستند باشد و در این شرایط امکان برگزاری مانور مشترک با سوریه را ندارد؛

 

1-با توجه به وضعیت بحرانی و آشفتگی های داخلی سوریه که معترضین را به شدت در مقابل دولت قرار داده است، نیروهای نظامی سوریه به طور گسترده درگیر مسایل داخلی و و آرام کردن اوضاع متشنج داخلی می باشند. از این رو ارتش سوریه به حدی درگیر اوضاع داخلی می باشد که امکان و فرصت لازم را برای برپایی مانور به صورت تمام وقت و با تمرکز کامل به صورت مشترک با روسیه ندارد.

 

2-عامل دیگر اینکه رویکردهایی که روسیه و غرب برای حل بحران سوریه اتخاذ کرده اند، آن ها را در مقابل یکدیگر قرار می دهد. با این وجود، در حالی که مسکو و پکن با غرب و واشنگتن در ارتباط با تحولات سوریه اختلاف نظر دارند و با هم مخالف می باشند اما در مواردی مانند ضرورت انجام اصلاحات فراگیر در سوریه اتفاق نظر دارند.

 

در این شرایط مانور نظامی روسیه در سواحل سوریه می تواند بی اعتمادی هرچه بیشتر غرب را نسبت به روسیه به همراه داشته باشد که به نظر نمی رسد این امر خوشایند مقامات روس باشد. مسکو تا زمانی حاضر به حمایت از سوریه می باشد که خود را به طور کامل در برابر غرب نبیند و این اقدامات بیشتر در راستای کسب امتیاز و بالا بردن قدرت چانه زنی در برابر دو طرف می باشد.

 

3-در حالی که شدت اختلافات ایران و غرب بر سر حل بحران هسته ای ایران بالا گرفته و مذاکرات هسته ای اخیر نیز نتایج مطلوبی را به همراه نداشته و از طرف دیگر تهدیدات نظامی اسرائیل به مراکز هسته ای ایران نیز به قوت خود باقی مانده است، مانور نظامی روسیه در آب های مدیترانه می تواند این حساسیت غرب را به همراه داشته باشد که مسکو به طور ضمنی در صدد حمایت نظامی از مواضع تهران می باشد.

 

4-عامل دیگر اینکه مانور نظامی روسیه در منطقه منافع اسرائیل را تحت الشعاع قرار می دهد درحالی که روسیه و چین روابط اقتصادی گسترده ای با اسرائیل دارند. از این رو در صورتی که آن ها خواستار برپایی مانور نظامی باشند باید با تل آویو هماهنگ در مورد اهداف و نیات کنش گران حاضر در آن به توافق ضمنی دست یابند.

 

5-و درنهایت اینکه با توجه به مواضع غرب در برابر تحولات سوریه به نظر می رسد که این اقدام روسیه می تواند این بهانه را به غرب بدهد که به طور گسترده و مستقیم در سوریه وارد عمل شود و قصه لیبی در سوریه نیز تکرار شود با این تفاوت که با توجه به حضور نیروهای روسی در سواحل سوریه امکان بروز یک جنگ گسترده در منطقه نیز وجود دارد.

 

با این حال به نظر می رسد صحبت از برگزاری مانور مشترک بیشتر جنبه رسانه ای و تبلیغاتی داشته باشد و بیشتر در راستای تحت الشعاع قرار دادن افکار عمومی می باشد. بنابراین آنچه مبرهن می باشد این است که روسیه به دنبال امتیاز گیری از هر دوطرف می باشد و اگر بخواهد مانوری را در منطقه با توجه به اوضاع کنونی اش برگزار کند با موافقت ضمنی غرب انجام می شود.