راهيان نور، وارثان حقيقي نوروزند

محمدرضا محقق: نوروز، تجلي بازگشت انسان به خود الهي و فطرت ملكوتيش است؛ فصل «نو» شدن و سبز گشتن، فصل شكفتن و جوانه زدن بارقه هاي نهان گشته در پس غبار زمستان هاي درگذشته.

رهبر فرزانه انقلاب فرمودند: «عيد نوروز، از آن عيدهايي است كه من به آن ارادت دارم.» و اين ارادت، منشا فطري و علقه اي عاطفي از رويكردهاي دلي انسان را به همراه دارد.

نوروز، نمادي از يك استقبال است؛ استقبال از خوبي ها و زيبايي ها، و بالاترين و جدي ترين و لازم ترينشان استقبال از «بيدار شدن»؛ بيدار شدن زمين از خواب زمستاني، بيدار شدن درخت از خمودگي و جوانه زدن و ... و بيدار شدن انسان از خواب و رستن از غبار گناه و كدورت و پيوستن به جريان زنده، پويا، جويا و سبز طبيعت.

فطرت انسان، خداجوست و اين بيداري، رهيافتي براي اين جستن، و چه مناسبت زيبا و چه استعاره فرخنده ايست نوروز، براي رسيدن به تمام اين خوبي ها.

و در اين ميانه، دعا وسيله اي است براي هرچه اصيل تر و معتبرتر برگزار شدن اين آيين اهورايي. «يا مقلب القلوب و الابصار، يا مدبر اليل و النهار، يا محول الحول و الاحوال، و آنك دست دعا و چشم اميد به آنچه بايد شايد: «حول حالنا الي احسن الحال.»

نوروز، نشانه اي پاك و اصيل از ضمير زيبا پسند و تحول خواه و صديق و شريف ما ساكنان مشرق زمين است و ما ايرانيان. فصل اجابت چشم هايي كه شسته اند تا جور ديگر ببينند.

باري چشم ها را بايد شست، جور ديگر بايد ديد و خوشا به حال آنان كه در تكاپوي رسيدن به روز نو و جاودانگي نگاه سبز خويش، تمام لوازم اين اتفاق خجسته را محيا مي كنند؛ آنان كه بزم عاشقانه شهيدان راه خدا را به شهادت مي گيرند و بر سر سفره معطر خاطره آنان به استقبال بهار مي روند. راهيان نور، سالكان طريق عشقبازي و ‌آنان كه گام هايشان را با لطافت و صداقت و ايمان، جاي پاي سبز و سرخ شهدا مي گذارند و ... مي روند./انتهاي پيام/