فصل تقابل فرهنگ‌ها

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو» - فرزاد زعیم؛ در هر جامعه، اصول و روشهایی حاکم است که ریشه در تاریخ، فرهنگ، دین، ارزشها و آرمانها و خلقیات آن جامعه دارد. این روش ها فصل تمایز جوامع و تبیین کننده ارزشهای حاکم بر ذهن افراد آن جامعه است. در این بین هر جامعه ای برای نمایش برتری خود بر سایر جوامع، سعی در تزریق اولویت­های ذهنی خود به سایرین دارد. چرا که نتیجه غایی روش و ارزش مشترک، هدایت و کنترل با صرف هزینه کمتر و بدون موضع گیری و واکنش اجتماعی و حتی تقلیل مقاومت­های فردی در برابر تغییرات بنیادین است. تمام این مباحث حول محور سبک زندگی تعریف می­شود و اهمیت این موضوع آنجاست که یکی از مهمترین اهداف تهاجم فرهنگی و جنگ نرم تغییر سبک زندگی در جامعه هدف می­باشد.

 

با این تفسیر، نسخ آرمان­ها و تبدیل اولویت­های هر جامعه به ضد ارزش گام اول فتح است و گام دوم اولویت سازی ذهنی، تزریق سبک زندگی و تجویز نسخه برای ادامه حیات؛ و در این طرح، استیلا بر ملتی که ریشه های خود را قطع کرده و  رنگ باخته و بی هویت شده سهل­تر و دستیافتنی­تر است.

 

البته ذکر این نکته ضروریست که از طرفی نباید حفظ ارزش­ها را با واپس­گرایی و عقب ماندگی یکی دانست و از طرفی نباید اجازه داد تعظیم ارزش­ها و حفظ هویت یک اجتماع واپسگرایی خوانده شود. چرا که این دو خود مهمترین ابزار نفی ارزش­ها و تزریق سبک زندگی است.

 

در این مبارزه سبکی، سیاستگذاری فرهنگی مانند تیغی دودم ایفای نقش می کند. از طرفی می تواند احیا کننده و تثبیت کننده ارزش­های نیکو باشد و از طرفی مبلغ و تزریق کننده ارزش­های وارداتی؛ اینجاست که اهمیت مدیریت فرهنگ و نهادهای متولی فرهنگ به عنوان خط اول سنگر مبارزه سبک­ها هویدا می گردند.

 

از طرفی مردم به عنوان حلقه آخر اجرای روش­ها و تابعان ارزش­های حاکم بر هر جامعه، نقشی بی بدیل در پذیرش و اجرای نسخه­های پیچیده شده خارجی و داخلی دارند و اقبال آنها از نسخ مذکور، تابع روشمندی نسخه و عمق نفوذ و تاثیر­گذاری رسانه ها می­باشد. اینجاست که اهمیت عزم ملی و مدیریت جهادی در حوزه فرهنگ رخ عیان می­کند و ضرورت گفتمان سازی در حوزه فرهنگ ایرانی_اسلامی اولویت می­یابد.