امام هدايت

محمد آرمان:

نيمه ذي حجه سال 212 هجري قمري، سالروز ميلاد مردي بزرگ از تبار آب و آفتاب است كه مدت 33 سال عمر امامتش، روزهاي پربار و پرشكوهي از بلنداي تصوير نشر احكام اسلام و پرورش مكتب و مذهب جعفري و شاگرداني بزرگ براي تشيع علوي بر جاي گذارد.

و امام هادي (ع) كه در سال 254 هجري قمري توسط معتمد عباسي به شهادت رسيد و در حاليكه عمر سرشار از شكوفايي و در عين حال مملو از تنهايي و مرارت و شفقت و حس خود را سپري نمود، تنها فرزندش امام حسن عسگري(ع) را براي ادامه راه عشق (ع) به يادگار گذارد.

در زيارتنامه امام مي خوانيم:

اي سرورم! اي ابا الحسن كه تويي حجت خدا بر خلقش، خليفه و جانشين او در ميان آفريدگارش و امين او در شهرهايش و گواه او بر بندگانش، گواهم به اينكه تويي كلمه پرهيزگاري و درگاه هدايت و حلقه محكم و استوار و حجت بر بندگانش هر كه در روي زمين است و هر كه در زير خاك است و گواهم كه تويي پاك و منزه از گناهان و مبرائي از هر نقص و عيب و امام هادي(ع) شخصيت بزرگ جهان اسلام و از نور عصمت و طهارت و ميراث دار علم و حكمت و عظمت امامت، سيره و منشي معصومانه و منقلب كننده داشت. در عرصه هاي مختلف فردي و اجتماعي الگويي تام و تمام از حركت بر مدار حق و زيبايي و فطرت و پاكي و تدين و متانت بود.

«لباس وي جبه اي بود خشن كه بر تن مي پوشيد و زير پاي خود حصيري پهن مي كرد. هر غمگيني كه بر وي نظر مي كرد شاد مي شد، همه او را دوست داشتند. هميشه بر لبانش تبسم بود، با اين حال هيبتش در دل هاي مردم بسيار بود.»

و اين چنين بود امام همام ما كه مصداق تام و تمام ستاره اي فراوان در آسمان هدايت انسان است و ماندگار تا هميشه! /انتهاي پيام/