در دفاع از تنزه طنازانه بيان مشكلات

محمدرضا محقق:

فيلم سينمايي «خروس جنگي» را مي توان اتفاق تازه اي در عرصه سينماي طنز برشمرد.

فيلمي با رويكرد فيلم نامه اي منسجم و پرداختي قابل قبول كه از روالي منسجم و يك دستي قابل توجهي بهره مند است و اما آنچه اين فيلم را نسبت به استاندارد سينماي طنز و در عين حال با رويكردي اجتماعي و خانوادگي تبديل مي كند نوع منظر و محتواي عاطفي و خانوادگي به عنوان نرم افزار دراماتيك مورد توجه قرار گرفته است.

ساختار درام در اين فيلم به شكلي هنرمندانه و عاطفي پيرامون يك موضوع مهم  قرار دارد؛ كه آن بحث كار در خانه و بيرون از خانه است.

در فيلم «خروس جنگي»در قالب طنز آميز با اين مسئله  روبرو مي شويم. كار در خانه و بيرون از خانه چه ويژگي و مولفه هايي دارد و هريك در نسبت باشخصيت وجودي زن و مرد از مولفه هايي برخوردار است كه فيلم خروس جنگي به شكلي پاك و بدون ظواهر و اضافات و برخورد مستقيم با مسائل اصلي ارتباط برقرار مي كنيم.

گزينه هاي فيلم به ويژه در نقش زن با حضور مريلا زارعي، بازي هاي بسيار خوب و گيرايي است و وجهي درست و متناسب به شخصيت مي بخشد.

فيلم «خروس جنگي» در عين حال يك اثر جاندار و خوش ريتم و سرشار از لحظات خنده آور و سرگرم كننده است و نكته مهم آن است كه در اين حجم و با اين مولفه ها فيلم اساسا از آسيب هاي مربوطه به اين موضع مبراست .

«خروس جنگي» را مي توان به عنوان نمونه اي خوب براي سينماي سرگرم  كننده، طنازانه و خانوادگي به حساب آورد . فيلمي را كه با طرح ظريف و لطيف يك موضوه جديد اجتماعي به بررسي و آسيب شناسي مي پردازد كه همان موضوع كار در خانه و خروج از خانه و نسبت آن با هريك از مسائل زن ومرد است.

ادامه روندي كه در «خروس جنگي» به لحاظ نرم افزار فكري و ايده داراماتيك و پرداخت سينمايي مور د توجه قرار گرفته است، بايستي در روند تاييد ِآثار سينمايي كشور ما در حوزه سينمايي سرگرم كننده و خانوادگي نيز دنبال شود تا سينماي كشور بيش از پيش شاهد اثار از اين دست و بهتر از آن باشد.

فيلم «خروس جنگي» توانست با جلوه مبتكرانه، خلاق و طنز آميز سينمايي اش كه حاوي سرگرمي هاي جذاب و دوست داشتني براي مخاطبان است؛ نشان دهد كه در عرصه سينما هم مي شود به چالش هاي اجتماعي و خانوادگي نزديك شد و از هر پرداخت لطيف و سينما ورزانه هنري دور نيافتاد.

در عين حال اين فيلم، گوياي اين نكته بسيار پر اهميت كه پيش از اين به آن اشاره كرديم بود كه عرصه طنز و سرگرمي و قراردادن فكاهه و ويژگي هاي سمعي و بصري خنده دار در يك عرصه سينمايي به هيچ وجه با رعايت عفاف و پاكي و تنزه بياني و تصويري منافات ندارد و لازم نيست در آن از حربه هاي زشت گفتاري و شنيداري تصويري سوء استفاده كرد تا نوعي جذابيت كاذب و فضاي تابو شكن مجازي به خرد مخاطب داد؛ اتفاقي كه در بخش قابل توجهي از آثار سينمايي هجوآلود سال هاي اخير شاهد آن بوديم، آثاري مثل دلداده، چارچنگولي و... ./انتهاي پيام/