تفکرات سیاسی به کجا می‌روند؟

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو-یادداشت اساتید*؛ هنگامی که همه با هم زیر پرچم اسلام به رهبری امام (ره) انقلاب ­کردیم چه تفکری داشتیم؟ نگاه ما به دنیا، و داخل مملکت چگونه بود؟ ما در مورد دین، آزادی، رابطه با دنیا، حقوق بشر، محرومیت زدایی، توسعه و سایر مولفه‌های اجتماعی و سیاسی  و اقتصادی چه نظری داشتیم؟ امروز چه برخوردی با این متغییرها داریم؟ مجموعه سوالاتی که به ما نشان می­‌دهد در چه مسیری بوده و به کجا قرار است برسیم.

دیروز همه با همه پیرو خط امام و اصول انقلاب بودیم، آن­ روز راه را اشتباه می­رفتیم یا امروز وضع فرق کرده است. یا این که اصول تغییر کرده‌­اند. به نظر می­‌رسد ما برای این انقلاب چند اصل می‌توانیم ترسیم کنیم که لایتغیر باشد. از جمله: نظام جمهوری اسلامی ایران، رهبری، آرمان‌های امام، مقام معظم رهبری- شهیدان و ایثارگران؛ مابقی تفکرات را می‌توان در همین ظرف اندازه گیری کرد. ما می­‌توانیم اقتصاد را در همین ظرف اندازه گیری کنیم. همچنین اخلاق، مدیریت، رونق، پیشرفت و توسعه، ضعف مدیریتی، اختلاس و ارتشاء و سایر مولفه‌ها در ذیل این اهداف می­‌توانند قابل تحلیل باشند.

اینکه ما کدام تفکر را داشته باشیم مربوط به ایدئولوژی ما نیست. مربوط به نحوه مدیریت ماست. هر مدیری چه پایین دستی، چه میانی و چه مدیریت کلان و ملی می­‌تواند نوع نگاه خود را به توسعه و پیشرفت و تحول داشته باشد. ولی نمی‌­تواند نگاه متناقض به  اصول و ارزش‌های انقلاب داشته باشد. زیرا در آن موقع دیگر طرف انقلاب نیست بلکه در مقابل انقلاب است.

امروزه به عنوان یک ارزش هر وقت جناحی قدرت را در دست می­گیرد، دیگری را از ریشه  تا انتها تکفیر می‌­کند. چه اصولگرا و چه اصلاح طلب. چه از روی تعقل و فهم و چه کورکورانه. آن وقت انتظار داریم منافع ملی حاصل شود؟ منافع ملی در ذیل اقتدار، همبستگی و بسیج همگانی نیروها و فداکاری به وجود خواهد آمد.

ملت را طوری بار آورده‌­ایم که امروز طرفدار ما و فردا ضد ما عمل می­‌کنند. امروز به ما درود و فردا مرگ نثارمان کرده و امروز خادم و فردا خائنمان می­‌شمارند. چرا؟ این منافع ملی ماست یا منافع بیگانگان؟

منافع ملی حلقه مفقوده نگاه­‌های مختلف سیاسی است. اگر تعریف درستی بر پایه منافع ملی و مولفه‌ها و متغییر­های ذیلِ این مبحث توسط گروه­‌های سیاسی مختلف صورت نگیرد، هرگز نمی‌­توان به توسعه در ابعاد اقتصادی و حتی فرهنگی و اجتماعی و سیاسی فکر کرد. بزرگان فکری باید روزی در کنار هم فقط برای اینکه مدیریت کدام­یک برای اداره این کشور بهتر است مبارزه کنند، نه بر سر مفاهیم و آن چیزهایی که حق ما برای بدست آوردن آن در داخل و خارج است.

اصطلاحات امروزه اصلاح طلبی و اصولگرایی بیشتر سیاسی و بر اساسی منافع تبلیغاتی جناح‌های مذکور شکل گرفته است. این دیدگاه‌­ها در نبود نگاه­‌های متفاوت دیگر توانسته­‌اند عرض اندام کنند. این در صورتی است که مردم غالبا این نگاه‌­های انحصاری را دربست قبول نداشته و بیشتر تمایل دارند تفکری رشد کند که بر اساس آرمان‌های انقلاب و مقام معظم رهبری و بر اساس منافع ملی شکل گیرد. طوری باشد که از نگاه عمل­گرایی حاصل و نتیجه تفکر آنها منافع اقتصادی و فرهنگی برای مردم عادی نیز باشد. با وجود گذشت نزدیک به چهل سال از شروع انقلاب هنوز شعارمان رفع فقر و محرومیت است. اما به واقع محرومیت و فقر در روستاها بیداد می­‌کند. وضع اشتغال ناجور و نگاه محرومین نه از انقلاب و مقام معظم رهبری و ارزش‌ها، بلکه از ما برمی‌­گردد.

* علی خسروی، دکتری جغرافیای سیاسی، رئیس سابق دانشگاه پیام‌نور گالیکش و مدرس دانشگاه

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تایید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.