هنر به منزله راه اصلي به ژرفاي بُعد مذهبي
کتاب هنر و تجربه ديني را اف .ديويد مارتين تاليف کرده است و مجيد داودي نيز آن را ترجمه کرده است .
موضوع اصلي اين مطالعه، تجربهاي است مشارکتي در باب هنر به منزلة راه اصلي به ژرفاي بُعد مذهبي.
فصل اول شماي کلي تجربة مشارکتي و تجربة ديني را ترسيم ميکند. فلسفه مارتين هيدگر را به منزلة مبناي تحليل به کار برده شده است . اما هدف مولف تفسير فلسفه هيدگر نيست.
در فصل دوم نظرية وايتهد در باب ادراک به کار برده شده است تا عملکرد تجربة مشارکتي با دقت بيشتر بررسي شود.
در فصول بعدي موسيقي و نقاشي و ادبيات و معماري بررسي شدهاند تا معلوم شود اين هنرها نه تنها ما را به تجربة مشارکتي در باب بُعد مذهبي ميکشانند، آن بعُد را براي ما تفسير ميکنند.
مارتين اين خدمت ارزنده را انجام داده که زيبايي شناسي هيدگر و وايتهد را در کنار هم جمع آوري کند و اين سنتز را در بستري از پژوهشهاي غني و جالب در باب صور اصلي هنر غربي قرار داده، و اين بستر است که باعث ميشود معناهايي که او کشف ميکند غنا و تحقق يابند.
تلاش مارتين، در عين حال، تلاشي است مذهبي يا الهياتي.
گزيده متن:
انسان از آنچه بيش از هر چيز به او نزديک است بيگانه شده است، و بايد همواره در جستوجوي آن باشد تا آن را بيابد.(هراکليتوس)
/انتهاي پيام/