ادعای فرانسه در مورد ماموریت ناو «شارل دوگل» در خاورمیانه

 به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو، آلیس روفو (Alice Rufo) در گفت‌و‌گو با شبکه خبری «ب. اف.‌ام» با اعلام اینکه این ناو به همراه اسکورت آن به دریای عمان رسیده است، مدعی شد: این ناو در جایی و برای یک مأموریت «بی‌طرفانه» برای بازگرداندن ناوبری به تنگه هرمز مستقر شده است.

وی با اعلام اینکه ناو شارل دو گل از «کانال سوئز» عبور کرده است، تاکید کرد که این ناو در تنگه هرمز مستقر نیست.

روفو ادعا‌های پاریس را تکرار کرد: موضع فرانسه از ابتدا ایجاد امکان بازگرداندن آزادی عبورومرور دریایی در تنگه (هرمز) بوده است، اما به شیوه‌ای که به هیچ وجه تهاجمی نباشد، بلکه کاملاً دفاعی و مطابق با قوانین بین‌المللی باشد.

ناو هواپیمابر شارل دو گل ۶ مه (۱۶ اردیبهشت) از کانال سوئز عبور کرد و سپس چند روز در جیبوتی که فرانسه پایگاه دریایی خود را در آن مستقر کرده، توقف کرد.

به گزارش ایرنا، فرانسه و لندن به تازگی در اقدامی مداخله‌جویانه رهبری یک ائتلاف خودخوانده را برای آنچه که مأموریت چندملیتی برای به اصطلاح تأمین امنیت تنگه هرمز می‌خوانند، برعهده گرفته‌اند.

به گزارش ایرنا، کاظم غریب‌آبادی، معاون حقوقی و بین‌المللی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، ۲۰ اردیبهشت در واکنش به تصمیم فرانسه و انگلیس برای اعزام ناو‌های خود به منطقه در پیامی در پلتفرم ایکس نوشت: فرانسه اعلام کرده است ناو هواپیمابر شارل دوگل را برای آماده سازی یک ماموریت آینده همکاری‌های مشترک میان پاریس و لندن با هدف تقویت آزادی کشتیرانی در منطقه تنگه هرمز، به سمت دریای سرخ و خلیج عدن فرستاده است. در همین حال، دولت انگلیس هم اعلام کرده که در همراهی با فرانسه، یکی از ناو‌های جنگی خود را به دریای سرخ اعزام خواهد کرد.

معاون وزیر امور خارجه تصریح کرد: هرگونه اعزام و استقرار ناوشکن‌های فرامنطقه‌ای در اطراف تنگه هرمز، با ادعای حفاظت از کشتیرانی، چیزی جز تشدید بحران، نظامی‌سازی یک آبراه حیاتی و تلاش برای سرپوش گذاشتن بر ریشه واقعی ناامنی در منطقه نیست.

غریب‌آبادی نوشت: امنیت دریانوردی با نمایش قدرت نظامی تأمین نمی‌شود؛ به‌ویژه از سوی بازیگرانی که با حمایت، مشارکت یا سکوت در برابر تجاوز و محاصره، خود بخشی از مشکلات هستند.

معاون وزیر امور خارجه تاکید کرد: منشأ ناامنی در منطقه توسل غیرقانونی به زور، تهدید مستمر علیه دولت‌های ساحلی، محاصره دریایی و بی‌اعتنایی به منشور ملل متحد است.