اعلان جدایی رهبر با نفوذ کردفان از نیروهای پشتیبانی سریع و پیوستن وی به ارتش سودان

امیر اسماعیل محمد یوسف از چهره‌های دارای نفوذ بالای اجتماعی و سیاسی در ایالت کردفان غربی به شمار می‌رود. وی فرزند «عمدہ محمد یوسف»، رهبر طایفه «الدرع» از شاخه‌های اصلی قبیله بزرگ المسیریة الزرق است.

وی پیش از این عضویت در مجلس قانون‌گذاری کردفان جنوبی و دو دوره نمایندگی در پارلمان سودان بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ را در کارنامه خود داشته و در بسیاری از ابتکارعمل‌های اجتماعی و پرونده‌های همزیستی مسالمت‌آمیز منطقه‌ای نقش‌آفرینی کرده است.

پیوستن این رهبر سرشناس به ارتش سودان، در موج فزاینده جدایی و تسلیم‌شدن‌هایی است که بدنه نیروهای پشتیبانی سریع اخیراً با آن مواجه شده است.

طی روزهای گذشته، اعلان جدایی رسمی «علی رزق‌الله» معروف به «السافنا» از فرماندهان میدانی این گروه، جنجال زیادی به پا کرد؛ رویدادی که با اتهاماتی درباره ترورهای داخلی و اعمال اقامت اجباری بر برخی دیگر از فرماندهان پشتیبانی سریع همراه بوده است.

پیش از این نیز در آوریل ۲۰۲۶، سرلشکر «النور احمد آدم» (معروف به النور القبه) با جدایی از نیروهای پشتیبانی سریع به ارتش سودان پیوسته بود که از آن به عنوان یکی از کلیدی‌ترین ضربه‌ها به شبه‌نظامیان یاد می‌شود.

براساس گزارش رسانه‌ها، «النور القبه» به همراه گروهی از نیروها و تجهیزات نظامی خود، پس از عبور از مناطق کویری، خود را به پایگاه‌های ارتش در استان شمالی رساند و مورد استقبال رسمی عبدالفتاح البرهان قرار گرفت؛ اقدامی دسته جمعی که فراتر از یک جدایی انفرادی، موازنه قدرت را تحت تأثیر قرار داد.

رسانه‌های سودانی و عربی تأکید دارند که این اعلام جدایی‌های پیاپی، مستقیماً با عقب‌نشینی‌های میدانی، اختلافات قبیله‌ای و چالش‌های ساختاری درون نیروهای پشتیبانی سریع – به‌ویژه پس از تغییر موازنه جنگ در چندین ایالت – مرتبط است.

کارشناسان معتقدند برخی از فرماندهان این گروه اکنون به جای راهبرد «پیروزی نظامی کامل»، به دنبال مسیرهایی برای «بقا و نجات» خود هستند.

دور جدید جنگ داخلی در سودان از ۱۵ آوریل ۲۰۲۳ (۲۶ فروردین ماه ۱۴۰۲) میان ارتش به فرماندهی «عبدالفتاح البرهان» و شورشیان «نیروهای پشتیبانی سریع» به فرماندهی «محمد حمدان دقلو» (حمیدتی) بر سر قدرت و تنش در ارتباط با چگونگی ادغام نیروهای پشتیبانی سریع در ارتش پس از کودتای سال ۲۰۲۱ شروع شد و میانجیگری‌های بین‌المللی برای پایان دادن به آن تاکنون ثمری نداشته است.

سودان از زمان کسب استقلال در سال ۱۹۵۶ تنش‌ و ناآرامی طولانی را سپری کرده و شاهد ۲۰ اقدام برای کودتا و ۲ جنگ داخلی ویرانگر در فاصله سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۲ و دیگری در خلال سال‌های ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۵ بود که در نهایت منجر به استقلال و جدایی سودان جنوبی در سال ۲۰۱۱ شد.