کد خبر:۱۴۲۲۹۰۲
فرزاد جمشیدی؛ صدایی که در سحر ماند + بیوگرافی و زندگینامه
فرزاد جمشیدی، مجری و گوینده شناختهشده برنامههای مذهبی صداوسیما، صبح ۹ تیر ۱۴۰۵ بر اثر سکته قلبی در خواب درگذشت. نام او برای بسیاری از مخاطبان تلویزیون با سحرهای ماه رمضان، مناجاتهای متفاوت و نثری ادبی گره خورده است؛ اجرایی که سالها بخشی از خاطره جمعی شبهای رمضان بود.
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، جمشیدی متولد خرداد ۱۳۴۹ در تهران بود. او دارای لیسانس حقوق و دکترای علوم قرآنی بود و فعالیت رسانهای خود را از رادیو آغاز کرد. صدای گرم، تسلط بر ادبیات دینی و شیوه خاص روایتگری، بهتدریج او را به یکی از چهرههای شاخص اجرای برنامههای مذهبی بدل کرد.
او علاوه بر اجرا، نویسندهای فعال در حوزه ادبی ـ دینی بود و مدتی نیز ریاست دفتر هماهنگی و سازماندهی مجریان صداوسیما را بر عهده داشت. جمشیدی همچنین در سال ۱۳۸۶ برای مدتی کوتاه مدیرکل روابط عمومی وزارت بازرگانی بود.
شهرت اصلی جمشیدی به اجرای برنامههای سحرگاهی ماه رمضان بازمیگردد؛ بهویژه برنامههای «یاد خدا» و «ماه خدا» از شبکه یک سیما. او در این برنامهها با نثری ادبی، ترکیب دعا و روایت، و لحنی آرام و تأملبرانگیز، فضایی متفاوت نسبت به قالبهای مرسوم ایجاد کرد.
یکی دیگر از تجربههای شاخص او، حضور در برنامه «صبح روز بعد» بود که حوالی ساعت ۳ بامداد از شبکه دو سیما پخش میشد. جمشیدی در این برنامه نیز با همان زبان خاص و مناجاتهای شخصیاش، مخاطبان سحرخیز را همراهی میکرد؛ اجرایی که برای بسیاری به بخشی از حالوهوای معنوی سحر بدل شد.
وی در سال ۱۳۹۲ با انتشار نامهای از اجرای تلویزیونی خداحافظی کرد؛ نامهای که در آن نوشته بود:
«برای اجرای چنین برنامهای باید سربازی کرد نه سلطانی و برای استحقاق نشستن سر سفره سحرگاهی رمضانی، باید خدمتگزاری کرد، نه میزبانی.»
با این حال، او پس از چند سال دوری و دورهای از ممنوعالتصویری، در سال ۱۳۹۷ با اجرای برنامهای از نمایشگاه کتاب تهران به تلویزیون بازگشت و فعالیت رسانهای خود را از سر گرفت.
جمشیدی در سال ۱۳۹۱ بهدلیل شعرخوانی در یک برنامه رادیویی با شکایت قضایی مواجه شد که این پرونده بعدتر با رضایت شاکیان مختومه شد. این اتفاقها سبب فاصلهگرفتن او از اجرا برای مدتی شد، اما نامش همچنان با برنامههای سحرگاهی در ذهن مخاطبان باقی ماند.
او خود در گفتوگویی گفته بود: «مردم بدانند من روزی ۲۰ ساعت یا کار میکنم یا مطالعه.» جملهای که نشان از پشتکار و دغدغهمندی او در حوزه اجرا و نوشتن داشت.
با انتشار خبر درگذشتش، بسیاری از کاربران فضای مجازی و فعالان رسانهای از نقش او در تغییر فضای برنامههای سحرگاهی یاد کردند؛ اجرایی که بر پایه ادبیات، فروتنی و گفتوگویی صمیمی با مخاطب شکل گرفته بود.
فرزاد جمشیدی برای بخشی از مخاطبان تلویزیون، نه فقط یک مجری، که صدایی آشنا در لحظات خلوت سحر بود؛ صدایی که اکنون خاموش شده، اما در حافظه رمضانهای گذشته باقی مانده است.
لینک کپی شد
گزارش خطا
اخبار مرتبط
