واکنش متفاوت به دو حادثه یکسان!

گروه بین الملل «خبرگزاری دانشجو»: ارتش ترکيه روز سه شنبه اعلام کرد در جريان درگيری با شبه نظاميان حزب کارگران کردستان، پ.ک.ک در شمال عراق، بين نود تا يکصد نفر از آنان کشته شده و حدود هشتاد نفر هم زخمی شده اند. این در حالی است که کردستان عراق از ترکيه خواسته است به عمليات نظامی خود پايان دهد.

 

ترکيه پس از يکسال، از چند روز پيش بمباران مواضع پ.ک.ک در شمال عراق را شروع کرده و می گويد در پاسخ به حمله شبه نظاميان کرد و کشته شدن نه مامور نظامی در جنوب شرقی ترکيه، اين حملات را ترتيب داده است.

 

صرف نظر از تروریست بودن حزب پ.ک.ک، آنچه در این شرایط حائز اهمیت است رفتار دوگانه کشورهای غربی در برابر برخورد با تروریست هاست.

 

علی رغم اینکه هر دو گروهک پ.ک.ک و پژاک در لیست گروه های تروریستی آمریکا محسوب می شوند، اما در عرصه بین الملل شاهد آن هستیم که در برخورد کشورمان و ترکیه با تروریست ها، کشورهای غربی مواضع متناقضی اتخاذ می کنند.

 

طی روزهای اخیر دولت ترکیه به شدت به بمباران شمال عراق مشغول است. ارتش ترکیه با نقض حریم هوایی عراق، چندین کیلومتر به خاک این کشور نیز وارد شده است و به شدت به بمباران های خویش ادامه می دهد تا جایی که مسئول آوارگان سازمان ملل اعلام کرده اند که هزاران تن خانه و کاشانه خویش را رها نموده اند.

 

در این زمینه، مسعود بارزانی، رييس اقليم کردستان عراق از تلفات شهروندان غيرنظامی ابراز نگرانی کرده و از ترکيه خواسته حملات نظامی خود را متوقف کند.

 

بارزانی گفته است: «از ترکيه می خواهيم اين گونه عمليات که باعث کشته و زخمی شدن شهروندان غيرنظامی می شود و آسيب غيرقابل توجيهی به املاک و مزارع آن ها وارد می کند را متوقف کند.»

 

با این وجود مسئولین آمریکایی تا کنون کلامی در انتقاد از سیاست های دولت ترکیه بر زبان نیاورده اند. این در حالی است که در پی عملیات های سپاه پاسداران آن هم در نقاط مرزی کشورمان علیه تروریست های پژاک، به شدت از سیاست های کشورمان انتقاد کردند.

 

مسئولین اروپایی و آمریکایی در این زمینه کشورمان را به نقض حقوق عراقی ها و آوارگی کردها متهم نمودند، در حالی که این رشته عملیات های سپاه صرفا توپخانه ای (نه شبیه عملیات های هوایی پی در پی ترکیه) و آن هم در نقاط صفر مرزی بوده است نه در داخل عراق.

 

گرچه عنوان این موضوع به دلیل تکرار کمی ملال آور است، اما آنچه در این باره می توان به عینه مشاهده نمود سیاست های ایالات متحده و کشورهای اروپاییست که نشان می دهد آنچه برای آنها حائز اهمیت است منافع این کشورها و کسب قدرت هر چه بیشتر است و حمایت از حقوق بشر و دموکراسی صرفا ابزاری جهت دستیابی به منافع بیشتر است.