دست تركيه در مواجه با انقلاب هاي منطقه رو شد

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»؛ از سال 2002 که حزب عدالت و توسعه به قدرت رسید تاکنون روابط ترکیه با ایران به موازات اسلام خواهی ها و اعلام انزجار از حکومت های مستبد رو به صمیمیت بوده است و با اظهارنظر نخست وزیر ترکیه در حاشیه اجلاس داووس در رابطه با جنایت اسرائیل درغزه، ترکیه بیش از بیش بر سر زبان ها افتاد.
 

از آنجا که بیشتر مردم ترکیه مسلمان هستند و از تحت فشار بودن از طرف حکومت لائیک خود به درد آمده بودند، با ظهور حزب عدالت و توسعه که اسلام گرایی را با خود به یدک می کشید، توانست اعتماد مردم خود را جلب و آرای آنان را کسب کند و برای اولین بار در سال 2002 به قدرت رسید.
 

با این انتخابات و پیروزی با 50 درصد آرای، مردم نشان دادند که حزب اسلام گرای ترکیه می خواهد خود را بعنوان یک وزنه سیاسی پرقدرت و معتبر وارد فضای سیاسی ترکیه کند، اما همزمان با موج بیداری اسلامی در منطقه، ترکیه آن روی خود را هم نشان داد و در رفتار و اظهارنظرهایی نشان داد که مسئولان ترک به دنبال مسائلی دیگر هستند و مقصدی دیگر را پی می گیرند.

مسئولان ترک در مواضعی متناقض ابتدا در لیبی به دلیل سرمایه گذاری های گسترده در بخش انرژی از دولت و شخص معمر قذافی حمایت و بر گفت وگوی طرفین تاکید می کردند و از سوي ديگر رفته رفته با وجود پیشرفت انقلابیون در لیبی بعنوان یک انقلابی دو آتیشه وارد معرکه شدند و با حمایت از مردم خود را به انقلاب چسباندند.
 

رفتار مسئولان ترك در مواجه با انقلاب مردم مصر هم بهتر از این نبود؛ چرا كه آنها با پیروزی مردم مصر طي اظهاراتی تعجب برانگیز برای آینده حکومت مصر حكومتی لائیک را که به همه ادیان احترام می گذارد، پیشنهاد دادند که با واکنش سریع حزب قدرتمند اخوان المسلمین مواجه شد و آنها را مجبور به عقب نشینی از مواضع خود کرد.
 

اما اوج اعمال قابل تامل نخست وزیر تركيه اظهارنظر وي در خصوص اغتشاشات سوریه بود که این بار مسئولان ترک منتظر نماندند و در همان شروع اغتشاشات با حمایت از معترضان به مسئولان سوری تاختند و در اقدامی عجیب و سریع با ایجاد چادرهایی در مرز خود با سوریه، به اسقبال مردم سوریه رفتند و آتش حملات رسانه ای و به دنبال آن شورای امنیت را روشن کردند.
 

نکته جالب اینکه ترکیه با وجود آنکه چند سالی است خود را در عرصه بین المللی مطرح کرده است و وزنه ای آنچنانی هم محسوب نمی شود، در اظهارنظری سخیف مسئولان کشورمان را از طرفداری بشار اسد برحذر داشت.
 

این اظهار نظرها باعث شد که وزیر امور خارجه خود را به تهران برساند و از سفر قریب الوقوع رجب طیب اردوغان به تهران خبر دهد.
 

به نظر می رسد ترکیه با این سیاسیت های خود نشان می دهد که می خواهد ضمن استمرار ارتباط سنتی اش با غرب و تامین منافع آنها بویژه در خصوص سوریه، با اقدامات نمایشی جذاب علیه اسرائیل و ورود به کشورهای حوزه بهار عربی، بعنوان رقیب سرسخت ایران، کوشیده است خود را بعنوان الگوی سیاسی و اقتصادی کشورهای عربی رها شده از چنگال دیکتاتوری معرفی کند؛ اقدامی که در راستای منافع غرب در منطقه ارزیابی می شود.