آزمایش موشک قاره‌پیماي رژیم‌صهیونیستی؛ تهدیدی جهانی

گروه بین الملل «خبرگزاری دانشجو»؛ رسانه های جهانی چهارشنبه گذشته خبری را منتشر کردند که حاکی از آزمایش یک موشک بالستیک قاره پیما از سوی رژیم صهیونیستی بود.

 

بسیاری از آگاهان مسائل بین المللی آزمایش موشک برد بلند رژیم صهیونیستی در فضای فعلی را با تهدیدات اخیر مسئولان این رژیم مرتبط می دانند که در آن جمهوری اسلامی ایران را به حمله تهدید كرده اند.

 

به گفته آنها هدف از این اقدام ایجاد رعب و وحشت در جامعه ایران و شاخ و شانه کشیدن برای دولت ایران بوده است؛ اگر چه برخی مسئولان صهیونیست از توضیح درباره دلیل پرتاب موشک فوق در بازه زمانی فعلی خودداری كرده و آن را با موضوع ایران بی ارتباط دانسته اند.

 

روزنامه پراودا روسیه در تحلیلی دیگر، جدا از ارتباط خط و نشان های تل آویو برای تهران، با بررسی ویژگی های موشک فوق به تهدیداتی اشاره كرده است که خطر آن همه جامعه جهانی را در بر می گیرد.

 

این روزنامه با بررسی برد موشک بالستیک فوق آورده است که این موشک سه مرحله ای، توانایی حمل کلاهکی 750 کیلویی را تا 10000 کیلومتر داراست، از این رو خطر آن فقط تهران را تهدید نمی کند، بلکه این موشک توانایی شلیک تا توکیو یا نیویورک را نیز دارد.

 

نگاهی به تاریخ رژیم صهیونیستی از زمان تاسیس در سال 1948 تا کنون، نشان دهنده این موضوع است که این رژیم نه تنها به هیچ یک از قراردادهای منع و گسترش تسلیحات کشتار جمعی و  نظامی پایبند نبوده، بلکه در مواقعی بدون توجه به همه پروتکل های جهانی و سایر کشورها، اقدام به استفاده از این تسلیحات كرده است؛ به طور نمونه شاهد استفاده این رژیم از اورانیوم ضعیف در جنگ 22 روزه (موسوم به سرب مذاب) بودیم.

 

با توجه به تاریخچه روابط اسرائیل با کشورهایی نظیر روسیه و چین، اکنون جای تعجب نیست که این کشورها نسبت به خطر موشک های بالستیک رژیم صهیونیستی بی تفاوت باشند.

 

نگاهی گذرا به روابط این کشورها در طول دهه های گذشته حاکی از اختلافات شدید آنها با اسرائیل بوده است تا جایی که در دهه های 60، 70 و 80 میلادی اسرائیل به عنوان خط مقدم دنیای غرب جهت مقابله و ممانعت از گسترش مارکسیسم تلقی می شد.

 

چین برای دهه ها از داشتن ارتباط دیپلماتیک با اسرائیل خودداری کرده است و اکنون نیز روابط میان دو کشور در سطح بالایی قرار ندارد، از این رو احساس خطر از آزمایش های پی در پی اسرائیل از سوی این کشورها امری طبیعی محسوب می شود.

 

نکته دیگری که باید به آن اشاره كرد این است که رژیم اسرائیل به خوبی از فضای فعلی منطقه و جهانی بهره برداري كرده و با انتخاب زمان فعلی توانسته کمترین واکنش را از سوی سایر کشورها علیه خود ببیند.

 

در حالی که منطقه در فضاي انقلاب های موسوم به بهار عربی سیر می کند و در شرایطی که مدت اندکی از اتهام زنی آمریکا به کشورمان مبنی بر دست داشتن در ترور سفیر سعودی می گذرد، صهیونیست در فضای پر تنش فعلی اقدام به آزمایش این موشک قاره پیما کرده است.

 

آنها تلاش كرده اند با انتخاب زمان فعلی و وانمود کردن به خطرناک بودن ادامه فعالیت های هسته ای ایران، مخاطب این آزمایش را ایران نشان دهند و از عکس العمل های سایرین بکاهند.

 

در پایان باید اشاره کرد، دستیابی اسرائیل به چنین تسلیحات فوق مدرنی همواره در سایه کمک های هدفمند ایالات متحده آمریکا بوده است.

 

دیوید بن گوریون، موسس رژیم صهیونیستی با برشمردن شرایط ژئوپلتیکی اسرائیل، حمایت یک ابرقدرت را از این رژیم همواره ضروری می دانست، از این رو مقامات صهیونیست در طول 63 سال گذشته تلاش كرده اند در هر برهه ای از زمان همواره حمایت یکی از ابرقدرت های جهانی را همراه داشته باشند.

 

نگاهی به تاریخ اسرائیل شاهدی بر این مدعاست که این رژیم ابتدا حمایت انگلیسی ها، سپس فرانسوی ها تا سال 1967 و از آن پس ایالات متحده را همراه خود داشته اند.

 

صهیونیست با بهره برداری از ارتباط گرم با آمريكاي ابرقدرت در تلاش بوده تا همواره خود را در بالاترین آمادگی نظامی قرار دهد؛ آمادگی بالای نظامی و دارا بودن پیشرفته ترین تسلیحات نیز یکی از اصول سیاست نظامی اسرائیل می باشد که آن نیز مورد تاکید بن گوریون، موشه دایان و حیم وایزمن، شیمون پرز، گلدا میر و سایرین بوده است.

 

آنها مدعی هستند که به دلیل جمعیت و وسعت کم سرزمين آنها نسبت به اعراب، تنها عامل برتری دارا بودن مدرن ترین تسلیحات و آمادگی بالاتر نسبت به رقیب است، از این رو جهت دستیابی به چنین تسلیحاتی و همچنین تهیه هزینه های آن همواره محتاج و مدیون حمایت های بی دریغ ایالات متحده بوده اند.

 

لذا دستیابی اسرائیل به چنین تسلیحاتی نظیر موشک فوق پیشرفته قاره پیما که این رژیم مورد آزمایش قرار داده است را نباید جدا از حمایت های مالی و نظامی آمریکا دانست؛ همان طور که دستیابی به تسلیحات اتمی بدون کمک های فرانسوی ها برای اسرائیل مقدور نبود.