بريتانيا؛ بزرگترين نقض‌كننده كنوانسيون وين

گروه بين الملل «خبرگزاري دانشجو»؛ وزارت امور خارجه انگلستان در واكنش به حمله دانشجويان به سفارت اين كشور در ايران،‌ از شكستن «قوانين بين المللي» در حفاظت از سفارت اين كشور در ايران صحبت كرد، اما از اينكه دولت بريتانيا بارها پيش از اين در حفاظت از سفارت جمهوري اسلامي ايران در لندن ناموفق بوده و حتي راه را براي اپوزيسيون غيرقانوني ايران در آسيب رساندن به اين سفارت باز گذاشته است، هيچ صحبتي نكرد.

طبق سخنان يكي از سخنگويان وزارت امور خارجه، «بر اساس قوانين بين المللي، همچنين كنوانسيون وين، حكومت ايران وظيفه دارد كه از ديپلمات ها و سفيرها در كشورش محافظت كند و در مواقع اورژانس هر چه سريعتر وضعيت را به حالت كنترل دربياورد و امنيت ماموران ما را تامين كرده و از اموال ما حفاظت كند.» 

اين بيانيه روز بعد از آن كه گروهي از دانشجويان ايراني كه از دشمني بريتانيا با جمهوري اسلامي ايران عصباني شده بودند، به سفارت بريتانيا در تهران يورش بردند تا خشم خودشان را نسبت به سياست هاي انگلستان نشان دهند، صادر شد.

همچنين در گزارش پرس تي وي آمده است: وزارت امور خارجه ايران اين حركت اين جنبش را كه توسط تنها عده اي از معترضان انجام شده بود، «غيرقابل قبول» خوانده و از آن«اظهار تاسف» كرده و گفته كه ايران از ماموريت هاي ديپلماتيك تحت كنوانسيون وين تا كنون دفاع كرده و پس از اين نيز به آن عمل خواهد كرد.

عمل و بيانيه اي كه وزارت امور خارجه ايران پس از اين حركت دانشجويان دانشگاه هاي تهران انجام داد را بايد در مقابل عكس العمل وزارت امور خارجه بريتانيا پس از آن كه مكرراً در سال هاي پيش افرادي از گروه هاي مختلف ضد جمهوري اسلامي ايران به سفارت اين كشور در لندن حمله كرده اند، قرار داد.

جالب است كه وزارت امور خارجه اين كشور به همان كنوانسيون ها و تعهدنامه هايي پايبند مي باشد كه ايران نيز متعهد است؛ سوالي كه پيش مي آيد اين است كه پس چه تفاوتي بين تعهد ايران به كنوانسيون وين و تعهد انگلستان به اين كنوانسيون وجود دارد؟

در سال 1980 يك گروه متشكل از شش مرد مسلح وابسته به يكي از سازمان هاي ضد ايراني، به سفارتخانه ايران در «سوث كنسينگتون لندن» هجوم برده و 26 نفر كه اكثر آنها كاركنان سفارتخانه بودند را از 30 آوريل تا 5 مي گروگان گرفتند.

اين گروگان گيري به كشته شدن دو تن از گروگان ها كه يكي از آنها از ديپلمات هاي سفارتخانه بود، انجاميد و سرانجام نيز با دخالت نيروي هوايي ويژه ارتش بريتانيا به پايان رسيد.

سفارت ايران پيش از اين اتفاق از وزارت امور خارجه بريتانيا تقاضا كرده بود كه اقدامات لازم را در اعمال امنيت براي سفارت ايران انجام دهد.

اما جالب است كه گروگان گيري دقيقا دو روز پس از آن كه وزارت امور خارجه بريتانيا به سفارت ايران اطمينان داد كه امنيت افراد مستقر در سفارتخانه و اموال متعلق به آنها را همواره تامين خواهد كرد، رخ داد.

تمام گروگان گيرها به استثناي يك نفر در جريان حوادث بعد از گروگان گيري و درگيري با نيروهاي پليس كشته شدند.

شخص باقي مانده كه از درگيري با ماموران امنيتي جان به در برده بود، فوزي بداوي نژاد نام داشت كه پس از محاكمه به حبس ابد محكوم شد، اما دولت انگلستان بعدها در نقض  آشكار كنوانسيون وين وي را آزاد كرد.

اين گروگان گير عضو گروهي به نام مجاهدين خلق بود كه ما تحت عنوان منافقين مي شناسيم؛ گروهي كه نامشان توسط ايالات متحده آمريكا و اتحاديه اروپا به عنوان يك گروه تروريستي ذكر شده است.

ساختمان سفارت ايران در لندن كه  پس از حمله گروگان گيرها به دليل آتش سوزي كه در جريان درگيري در ساختمان ايجاد شده بود، دچار خسارات فراوان گشته بود، به مدت 13 سال بسته شد و در سال 1993 دوباره كار خود را تحت عنوان سفارتخانه ايران شروع كرد.

در سال 1997 يك مامور سازمان MI6 اعتراف كرد كه پليس متروپوليتن لندن عامل سازمان دهنده اين گروگان گيري بوده و اين حمله به سفارت ايران توسط سازمان منافقين را پليس متروپوليتن مهندسي كرده است.

به گزارش پرس تي وي، اين افسر سازمان MI6 كه در زماني كه اين حادثه اتفاق افتاده بود در سمت مشاور رئيس سازمان MI6 فعاليت مي كرد، بعدها گفت، حمله به ساختمان سفارت و گروگان  گيري ديپلمات ها و افراد غيرنظامي در آن مكان و همچنين كشتن افراد بي گناه، همگي توسط سازمان MI6 طراحي شده بود. اين سازمان پس از طراحي اين حمله، عده اي از تروريست هاي وابسته به سازمان مجاهدين خلق را كه در عراق مستقر بودند و با اين سازمان جاسوسي در ماموريت هاي دوطرفه همكاري مي كردند، اجير كرده تا اين ماموريت را براي اين سازمان انجام دهند.
 

در سال 2008 يك بمب دستي از دروازه شاهزاده سفارت جمهوري اسلامي ايران به داخل آن پرتاب شد كه منجر به خسارات زيادي به اموال سفارت گرديد.

در اين جريان پليس اسكاتلنديارد كه وظيفه اش حضور در محل و حفظ امنيت افراد حاضر در سفارتخانه رسمي كشور ماست، تنها به خياباني كه اين بمب از آن به ساختمان سفارتخانه پرتاب شده بود، آمد و از افراد حاضر در خيابان به پرس و جو پرداخت.

در جريان اين حمله، سفارت ايران با ارسال گزارشي به وزارت امور خارجه بريتانيا به آنها متذكر شد كه طبق قوانين بين المللي و كنوانسيون وين اين كشور موظف به برقراري امنيت سفرا و ديپلمات هاي حاضر در اين كشور است و حتي به اين وزارتخانه به صورت كاملا رسمي گفته شد كه سفارت ايران و شخص سفير را از جريان پيگيري پرتاب بمب به داخل سفارتخانه مطلع سازند، اما هيچ اطلاعي از فرد يا افراد پشت اين واقعه از آن تاريخ تا كنون به سفارتخانه ايران در لندن داده نشده است.

به جلوتر و به سال 2009 مي آييم. در اين سال پس از جريان انتخابات ايران، سفارتخانه ايران بارها پس از اين انتخابات مورد حمله افراد مختلف واقع شد؛ اين افراد در طول شبانه روز بارها و بارها به سفارت ايران در لندن حمله مي كردند و حتي از حملات خودشان و آسيب هايي كه به ساختمان سفارتخانه مي رساندند فيلمبرداري كرده و در اينترنت در معرض ديد عموم قرار مي دادند.

پليس اسكاتلنديارد با حضور حداقلي در محل از سر اجبار عده اي را بازداشت مي كرد، اما در كمال تعجب همان افراد در روزهاي آتي دوباره و دوباره به سفارت حمله مي كردند.

در جريان اين حملات نيز بار ديگر سفير ايران به وزارت امور خارجه بريتانيا در نامه اي رسمي خاطرنشان كرد كه طبق قوانين بين المللي و كنوانسيون وين، دولت انگلستان بايد امنيت افراد حاضر در اين سفارتخانه را تامين كرده و از اموال آنها در برابر خسارت محافظت كند، اما حتي پس از آن كه  وظايف وزارت امور خارجه انگلستان توسط سفير كشورمان گوشزد شد، باز هم از طرف افراد مختلف به ساختمان سفارت ايران حمله شده و خطرات مختلف، افراد حاضر در آن را تهديد مي كرد.