2.6 ميليون افغاني در معرض خطر گرسنگي بر اثر خشكسالي

به گزارش خبرنگار حوزه بين‌الملل «خبرگزاري دانشجو» به نقل از پايگاه خبررساني سي‌بي‌اس، در پي وقوع خشكسالي در شمال افغانستان، 2.6 ميليون افغاني در خطر گرسنگي و سوء تغذيه به خاطر كمبود آب و غذا قرار دارند.

زارا، مادر افغاني نمي داند هنگامي كه كودكانش از او تقاضان شام مي كنند چه به آنها بگويد!

 

اين مادر افغاني در مصاحبه با خبرگزاري سي بي اس از نبود آب و غذا براي زنده ماندن خودش و كودكانش خبر داده است.

 

وي مي گويد: «از زمان جنگ و اشغال كشورمان ميزان كار براي مردان ما كاهش پيدا كرده است و خشكسالي هاي پشت سر هم نيز مارا در دامداري يا كشاورزي ضعيف كرده اند و در حال حاضر ما اميدي به زنده ماندن نداريم.»

 

در سوالي كه خبرنگار اين خبرگزاري از اين مادر افغاني مبني بر كمك هاي بين المللي و همچنين ميزان كمك هاي كشور آمريكا يا ناتو به آنها، پرسيد وي اينگونه پاسخ داد: «نيروهاي آمريكايي براي ما لباس و ماهواره مي آورند، ولي ما به اينها نياز نداريم. ما به كفش هاي مارك نايك نياز نداريم. نياز ما به گندم است. ما به علوفه براي دام هايمان نياز داريم كه مجبور نشويم آنها را به ميزان زيادي زير قيمت واقعي شان در بازار بفروشيم. وقتي علوفه نباشد كه به دام هايمان بدهيم پس همان بهتر كه دام نداشته باشيم.»

 

وي همچنين اضافه كرد: «شوهر من چند ماه است كه به شهر رفته تا كار پيدا كند و ما بتوانيم شكممان را سير كنيم، اما هيچ كاري براي او وجود ندارد و همه كارها را به نيروهاي خارجي داده اند.»

زارا، يكي از 2.6 ميليون افغاني است كه بر اثر بدترين خشكسالي كه طي دهه گذشته در شمال افغانستان اتفاق افتاده است، با خطر كمبود غذا و گرسنگي روبروست.

چاه هاي آب خشك شده اند. صدها تن از كودكان نياز دارند كه براثر سوءتغذيه درمان شوند. خانواده ها دام هاي خود را در بازار زير قيمت واقعي به فروش مي رسانند و مردم در حال حركت به سمت شهرها براي پيدا كردن غذا، آب، كار و همچنين فرار از جنگ هستند.

فراتر از تلاش هاي امدادي كه امدادگران انجام مي دهند، در پي شناخت چرخه خشكسالي هستند؛ چرا كه خشكسالي در طول 11 سال گذشته مرتب از منطقه اي به منطقه ديگر تغيير مكان داده است.

كشور افغانستان طي دهه هاي اخير همواره شاهد نبردهاي مختلف ميان اقوام گوناگون اين كشور بوده است كه همين امر مانع از ايجاد ثبات در اين كشور جهت ايجاد رونق اقتصادي و پيشرفت در امر كشاورزي بوده است.

 

با اشغال اين كشور در سال 2001 توسط ايالات متحده آمريكا نه تنها تغييري در عرصه كشاورزي در اين كشور به وقوع نپيوسته است، بلكه ميزان كشت و برداشت مواد مخدر نيز بشدت افزايش پيدا كرده است.