«سفارت مجازی آمریکا» چقدر جدی است؟

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»؛ حدود یک ماه پیش، هیلاری کلینتون وعده راه اندازی «سفارت مجازی آمریکا در تهران» را مطرح کرد و امروز خبرگزاری های مختلف خبر راه اندازی رسمی آن را منتشر کردند. در این شرایط، بررسی چیستی این اختراع جدید وزارت امور خارجه آمریکا توسط صاحبنظران ضروری به نظر می رسد، در این زمینه اشاره به چند نکته خالی از لطف نیست.

 

برای ارزیابی عملکرد این پایگاه اینترنتی، به زمان نیازمندیم ولی آنچه از ظاهر امر بر می آید این است که کار این وبسایت هرگز نمی تواند جایگزین سفارت یک کشور باشد؛ به طور کلی وظایفی که از سفارت یک کشور در کشور دیگر انتظار می روند مواردی نظیر نمایندگی رسمی، جمع آوری اطلاعات و مذاکرات دوجانبه است. ناگفته پیداست که انجام این وظایف –و یا حتی بخشی از آنها- هرگز از عهده یک پایگاه اینترنتی که صرفا نام سفارتخانه را یدک می کشد بر نمی آید. حتی خود این سایت در توصیف خود به این موضوع معترف است و خود را «یک پل رابط میان مردم آمریکا و مردم ایران» معرفی می کند.

 

در مورد انجام امور کنسولی مربوط به صدور ویزا و شبیه به آن نیز این ایده با مشکلات جدی روبروست. هرچند برخی مراحل صدور ویزا از طریق مجازی قابل انجام است اما مسائلی نظیر امکان جعل هویت و مدارک و چالش های امنیتی ناشی از آن برای دولت آمریکا، مواردی هستند که برگزاری مصاحبه حضوری و سایر مراحل کنترل صحت اطلاعات متقاضی را اجتناب ناپذیر می کنند و بنابراین در این زمینه هم کار زیادی از این سفارت مجازی بر نمی آید.

 

لذا تنها کاری که از این سایت اینترنتی، که هیلاری کلینتون با آب و تاب از آن به عنوان سفارت مجازی یاد می کند بر می آید، جمع آوری اطلاعات از شهروندان ایرانی است؛ چیزی که نظیر آن پیش از این در فیس بوک و توییتر هم دیده شده بود اما به نظر می رسد با توجه به نام سفارت که روی این ساخته جدید آمریکا گذاشته شده، ظرفیت سطح اطلاعات قابل جمع آوری توسط آن بسیار بالاتر از نمونه های قبلی است.

 

از این رو ضرورت اطلاع رسانی به موقع و آگاه سازی طعمه های احتمالی این پایگاه جاسوسی دولت آمریکا توسط آگاهان به مسئله بدیهی به نظر می رسد.