شما ياري خواهيد شد،وعده خداوند حق است
به گزارش خبرنگار شبکه خبر دانشجو از شيراز،متن نامه آيت الله حائري شيرازي که خطاب به رهبر معظم انقلاب نوشته شده چنين است :
محضر مبارک رهبر معظم انقلاب اسلامي، حضرت آيتالله خامنهاي مدظله العالي
سلامعليکم بما صبرتم
خطبه اين هفته شما در تعقيب حضور 85 درصد مردم در جمعه گذشته با آن آزادي مطلق و بالاتر از آن، آگاهي بيسابقه، نشان از عبور امت با امام خود از مرحلهاي و کلاسي به کلاس بالاتر است.
يادتان هست در روز قبول قطعنامه که به دعوت شما در دفتر شما حاضر شديم و هرکس براي ثبت در تاريخ، مطلبي گفت. عرض کردم اين امتحان، اطاعت امت از امامت در چهره حسني است و بعد از پيروزي امت در هشت سال دفاع مقدس به عنوان اطاعت امت از امامت در چهره حسيني است.
قبل از آن در روز عزل بنيصدر در صحبت سه دقيقهاي که مرحوم رجايي آن را بين هيات دولت توزيع کرده بود، گفته شد؛ امت به تبعيت از امام در حال حرکت است. هرکس حرکت نکند، جا ميماند و امت وقتي به او نرسيده و ميخواهد به او برسد، او را روي دست بلند ميکند و روي سر ميگذارد.
وقتي به او رسيد، نگاهش از وي برميگردد، وقتي از آن گذشت، وي را پشت سر مياندازد و اين امت در گذشته کساني را روي سر گذاشته و بعد از عبور از آنها، آنها را زير پا نهاده است. در آينده هم کساني را روزي روي سر و زماني زير پا ميگذارند و از بيوفايي امت نيست؛ نتيجه حرکت کردن امت و تعلق و وابستگي شخصيتهاست.
در روز شهادت شهيد رجايي که با وي هفتگي کلاس داشتم، گفتم عبور از هر مرحله مثل وضع حمل است و شيرازيهاي ما اين حالت درد کشيدن را که ميبينند، ميگويند (خدا بدتري بدهد) خدايش رحمت کند، يکهاي خورد؛ اما خود را جمع کرد. نميدانم چه چيزي به يادش آمده بود. آهني که بايد از آن شمشيري ساخته شود، زير ضربات پتک مرتبا از آن ريزش ميکند و از ماده آن کاسته ميشود؛ اما صورت به رسالت و غايت کامل خود نزديک ميشود با هر ريزشي، برندگي و با هر ضربهاي، صلابت آن بيشتر ميشود و با هر سفري بين آب و آتش آبديدهتر ميشود.
امام در عبور از قائممقام خود روز سختي را ميگذراند و ميگويد که من با کسي عقد اخوت نبستم. محرمانه اشک ريخت؛ اما دستش نلرزيد. روز عبور امت از بستگان و دلبستگيهاست.
آيتالله خزعلي عمل آيتالله گيلاني را تکرار ميکند. مگر نه اين است که به سمت آن موعود ميرويم، پس بايد از نهر طالوت بگذريم. فمن شرب منه فليس مني و من لم يطعمه فانه مني. تعلق به خود و آبروي خود و بستگان، نوعي شرب از نهر طالوت است. امام فرمود اگر احمد کاري کند که مستوجب حکم باشد، اجرا ميکنم و سر من ناراحت نميشود. شما براي حفظ عزت خود کاري نکردي.
يادتان هست قبل از رحلت امام به يک ماه کمتر و يا بيشتر به شما عرض کردم رياستجمهوري تمام ميشود، شما بعد از آن چه خواهيد کرد، گفتيد حوزه ميروم، مگر اين که امام نهيام کند. من بعد از رياستجمهوري اگر امام به من بگويد مسوول عقيدتي سياسي ژاندارمري يکي از روستاهاي سيستان و بلوچستان شوم، ترديد نميکنم. شما رهبري را نخواستهايد، رهبري شما را خواست.
رسول خدا به عمويش فرمود: يا عم ان الاماره ان طلبتها وکلت اليها و ان طلبتک اعنت اليها. از ياد نميبرم روز رايگيري براي رهبري را که وقتي از شما نام برده شد، ناراحتتر از هميشه بدون اجازه پشت تريبون رفتيد و اعتراض کرديد و شوراي نگهبان به شما گفت چرا جلوي اجراي قانون را ميگيريد و شما برگشتيد و به جاي خود نشستيد.
رهبري شما را طلب کرده است و شما اعانت خواهيد شد. وعده خداوند حق است. اگر قرار است قانون اجرا شود، بايد از بزرگان که قله اجتماع هستند، آغاز شود. در کشاورزي، مخزن آب را در مرتفعترين نقطه قرار ميدهند. آب از پايين به بالا نميرود. قانون هم از بالا به پايين حرکت طبيعي آن است. و امرت ان اکون اول المسلمين. آن که بيش از هزار و 100 سال است به هرکس ميگويد ايکم ياخذ جمره في کفه فيترکها حتي يبرد، تا بالاخره امام جمره سلطنت پهلوي را گرفت تا سرد شد، جمره حکومت بعثي را گرفت تا سرد شد. جمره استکبار جهاني در چهره اسرائيل را حزبالله گرفت تا بعد از 33 روز سرد شد. حماس هم گرفت تا بعد از 22 روز سرد شد.
مساله، مساله گرفتن آتش در دست است و اين ايام آخرالزمان است که ايمان در دل نگه داشتن از آتش در دست نگه داشتن سختتر است. اين همه شهدا سوختگيهاي دست امت است که آتش استکبار را نگه داشته و تاکنون از نگه داشتن آن خم به ابرو نياورده است. اين آتش بالاخره سرد خواهد شد، همان طور که شاه و صدام سرد شدند. امام با سرد شدن آتش شاه به ميان ما برگشت و آن منتظر با سرد شدن آتش استکبار است که زيارتش ميکنيم.
يوسف گم گشته بازآيد به کنعان غم مخور
کلبه احزان شود روزي گلستان غم مخور
.وين دل شوريده حالش به شود دل بد مکن
وين سر شوريده بازآيد به سامان غم مخور
گر بهار عمر باشد باز بر طرف چمن چتر گل
بر سر کشي اي مرغ خوشخوان غم مخور
والسلام عليکم و رحمتالله
محيالدين حائري شيرازي