به مناسبت سالگرد رحلت آيت الله العظمي اراكي

آيت الله اراكي در سال 1312 هجري قمري در خاندان علم و تقوا از پدري عالم و دانشمند به نام حاج ميرزا آقا فراهاني و مادري علويه، از فرزندان سيد حسن واقف كه در بخش نطنز داراي بارگاه است، ديده به جهان گشود.

وي مقدمات را نزد مرحوم سيد جعفر در شهرستان اراك آموخت و سطوح عاليه را از مرحوم سلطاني العلما كه حاشيه مفصل و گسترده‌اي بر كفايه دارد، فرا گرفت، سعادت آن گاه يار او گشت كه از عمر او فزون از بيست بهار نگذشته بود كه آيت الله العظمي حائري براي بار دوم از عراق به اراك منتقل گشت و به تاسيس حوزه علميه دست زد و قبلاً نيز در سال 1316 هجري قمري به اراك آمده و تا سال 1324 در آن شهر زيسته و گروهي را پرورش داده بود ولي به عللي اين شهر را ترك گفته و به كربلا منتقل شده بود.

آيت الله اراكي اين بار به دعوت علماي اراك وارد اين شهر شد و با اراده‌اي آهنين و پشتيباني الطاف الهي نهال‌هاي علم و دانش را در سرزمين اراك نشاند و تا سال 1340 هجري قمري به آبياري آن‌ها پرداخت، ولي تقدير الهي اين بود كه حوزه علميه به شهرستان قم در بيست و چهار فرسخي تهران، منتقل شود تا علما و دانشمندان از نزديك مراقب جريان‌هاي سياسي و اجتماعي و آگاه از وظايف خود شوند.

به هنگام انتقال مرحوم آيت الله العظمي حائري به قم، مرحوم اراكي كه بيست و هشت بهار بيشتر از عمر او نمي گذشت، همراه او به قم منتقل شد و تا سال 1355 در كنار اين استاد ماند و عاشقانه درس‌ها و بحث‌هاي او را نگاشت و بيش از همه شاگردان موسس به تحرير درس‌هاي او همت گماشت و در ميان شاگردان بي شمار او كمتر كسي به اندازه او يعني 23 سال از محضر استاد بهره برد.

مرحوم آيت الله العظمي حائري در دل خفقان و فشار رضاخاني در سال 1355 در گذشت آيت الله اراكي پس از درگذشت او گم شده‌اي خود را نزد يكي از استوانه‌ هاي تقوا و فضيلت و علم و فقاهت حوزه يعني مرحوم آيت الله سيد محمد تقي خوانساري، بازيافت و آن چنان به تقوا و پرهيزگاري و وارستگي او عشق مي ورزيد كه سايه به سايه او راه مي رفت و در دروس او حاضر مي گشت و بسان يك شاگرد مطلق در برابر استاد زانو مي زد و برخي از دروس او را به رشته‌ تحرير مي كشيد و شيوه زندگي او با مرحوم خوانساري به گونه‌اي بود كه توجه همه بزرگان را به خود جلب مي كرد و به حق بايد گفت: خضوع يك فقيه در برابر فقيهي ديگر الگو بود.

مرحوم آيت الله خوانساري در سال 1331 هجري شمسي برابر با 1371 هجري قمري در گذشت، خلايي كه از درگذشت اين فقيه بزرگ پديد آمد، به وسيله ارادتمندان صميمي و مصاحب فقيه‌اش كاملاً پر شد.

شاگردان مرحوم خوانساري دور او جمع شدند و از او درخواست كردند كه بحث او را ادامه دهد، وي نيز به درخواست عاشقان درس خوانساري پاسخ مثبت گفت و قريب سي سال بر كرسي تدريس تكيه كرد و گروهي را در فقه و اصول پرورش داده و كامياب ساخت.از وي آثار بسيار زياد و گرانبهايي به جا مانده است.

آيت الله العظمي اراكي در ساعت 22 شب سه شنبه، در بيمارستان شهيد رجايي درگذشت و پيكر پاك او را در تهران و قم، از طريق تمام طبقات تشييع شد، همراهي مردم در تشييع، اين مسئله را ثابت كرد كه روحانيت اصيل و واقعي در دل مردم جايگاه بلندي دارد.

لازم به ذكر است، بر پيكر پاك وي، وارسته ترين فرد يعني آيت الله بهجت در صحن مطهر حرم حضرت معصومه (س) نماز گذارد./انتهاي پيام/