كاتاليزوري براي تكميل پازل انحراف

هم مضمون و هم ساختار در شبكه فارسي – وان پيروي از يك مدل سكسشوال مي كند. داستان ها پيرامون «ارتباط» شكل مي گيرند و ظواهر در تطبيق با يك روند غير داستاني، تدبير شده اند.

«صورت» در مصادف با مضامين متضاد با شئون «عرفي» - و نه حتي الزاماً اخلاقي – شكل يافته و شمايل بازيگران، نه در حد و اندازه كاراكترهاي يك آفرينش هنري بلكه در مقياس مانكن هاي تك بعدي جلوه يافته.

اين صورت، در نوع دوبلاژ اين سريال ها هم نهفته و پيداست. چرا دوبله اين سريال ها اينقدر ضعيف و ذليل و نازل است؟ دليل آن روشن است ... «ديالوگ» در اين فرمت نه خاصيتي دارد و نه دليلي و نه هدفي. مگر آنكه بتواند تبادر و تداعي سكسشوال مانكن ها را تكميل و حمايت كند.

كاتاليزور ديالوگ هاي «مبتذل» و «مستهجن» - دقت كنيم كه بر خلاف فهم آقاي سعيد سهيلي معناي اين دو يكي نيست و كاملاً با هم فرق دارد! – در امتداد تصوير، كاركردي صرفاً تشديد كننده دارد. ديالوگ هايي كه بي نياز از نقل و توضيحند. از اين جنس مثلاً: «سعي كن شلوار كت تنگ نباشد تا ...»

مصداق تام و تمام اينكه همه چيز يك سريال به همه چيزش بيايد. فقط مي ماند همان خاصيت سكسشوال به همراه كاتاليزورهاي متني و بطني و فرا متني اش كه به مقادير لازم و كافي و وافي هست.

پوشش كاراكترهاي زن عميقاً و دقيقاً «مانكن» ي است و مصداق اتم «جلوه».

گريم بازيگران، لباس ها، حركات و سكنات و البته ديالوگ ها، عميقاً ‌و شديداً «زرد» زردي از سر و روي آدم ها مي بارد و چهره ها ساخته و پرداخته لحظات (...) هستند.

خب! ما با چنيني فضا و موقعيتي روبرو هستيم. در اين شرايط گفتن و سفتن از هنر و آفرينش هنري و كم و كيف علي الاغلب سريال هاي اين شبكه، اساساً كار غلطي است. كدام خانواده و با چه بار و كيفيتي از «تربيت» و «اخلاق» ممكن است با سريال هاي شبكه فارسي – وان دچار لغزش و خسران و تكان شود؟

اينكه مي گويند سريال هاي اين شبكه مخل اخلاق و منافي عفت و باعث دريدگي دل و ديده مخاطبان مي شود، پيش و بيش از آنكه به سريال ها بر گردد به مخاطبين بر مي گردد.

آيا بايد به صورتي غير مستقيم به خودمان بفهمانيم كه پشتوانه اخلاقي و ميزان حيا و عفت و شم تربيتي و حس عاطفي و علقه و صبغه روحي و رواني خانواده ها و جامعه تا اين حد دچار تزلزل شده و تا اين ميزان آسيب پذير گشته؟

فارسي – وان با تمام معايب و زشتي ها و پلشتي هايش، يك موقعيت و محك است براي درك فضاي امن روحي و رواني خانواده ها و آيينه ايست براي تشخيص ميزان استحكام و قدرت اعتبار عقبه تربيتي آدم هاي جامعه ما.

اينكه شبكه هاي ماهواره اي از نوع فارسي – وان براي نسل نو و قشر جوان و نوجوان به خودي خود مضر است جاي هيچ ترديدي نيست. اما اوج فاجعه در جايي است كه اين شبكه و امثالش، صرفاً به عنوان يك مكمل و تمام كننده در اين بيراهه عمل كنند و هزار و يك ايراد و اشكال مديريتي و برنامه اي ديگر به عنوان عوامل اصلي تر در به انحراف كشيده شدن جوانان موثر باشد كه هست.

بايد ديد جايگاه واقعي امثال فارسي – وان در تكميل پازل تخريب روحي – رواني جامعه تا كجا و به چه اندازه است./انتهاي پيام/