دعاها اندرين مه مستجاب است

مبارك باد آمد ماه روزه

رهت‏خوش باد، اى همراه روزه

شدم بر بام تا مه را ببينم

كه بودم من به جان دلخواه روزه

نظر كردم كلاه از سر بيفتاد

سرم را مست كرد آن شاه روزه

مسلمانان، سرم مست است از آن روز

زهى اقبال و بخت و جاه روزه

بجز اين ماه، ماهى هست پنهان

نهان چون ترك در خرگاه روزه

بدان مه ره برد آن كس كه آيد

درين مه خوش به خرمنگان روزه

رخ چون اطلسش گر زرد گردد

بپوشد خلعت از ديباه روزه

دعاها اندرين مه مستجاب است

فلك ها را بدرد آه روزه

چو يوسف ملك مصر عشق گيرد

كسى كو صبر كرد در چاه روزه.

/انتهاي پيام/