محرّمنامه هفتم رهبر شهید؛ عاشورا شناسی یعنی انجام درست در همان زمان مناسب

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، رهبر شهید در 29 دی ماه 97 و دیدار با مردم آذربایجان شرقی در مورد وقت شناسی و عاشورا شناسی فرموده است:

 «در همه‌ی حوادث شخصی و اجتماعی، این دو عنصر خیلی مهم است که [اگر] وقت را، موقع را بشناسیم، و بعد هم که شناختیم و فهمیدیم که وقت عمل است، آن عمل را بموقع و بهنگام انجام بدهیم، این موفّقیّت پیش خواهد آمد. اگر چنانچه این وقت‌شناسی نباشد، از اقتضای وقت غفلت بشود یا حرکت مقتضی بهنگام انجام نگیرد، آن‌وقت هر حرکتی که انجام بگیرد، بی‌فایده خواهد بود. نمونه‌اش در تاریخ توّابینند؛ توّابین آن جماعتی بودند که بعد از آنکه حادثه‌ی کربلا اتّفاق افتاد و امام حسینِ عزیزِ دل پیغمبر با آن وضع به شهادت رسید و آن‌همه حادثه اتّفاق افتاد، اینها به جوشش آمدند که عجب، ما نشسته‌ایم؟»

بلند شدند قیام کردند -عدّه‌ی زیادی هم بودند- رفتند، حکومت هم با اینها مقابل شد، همه‌ی آنها هم کشته شدند، شهید شدند، امّا آیا اثر کار صد نفر از آنها به قدر اثر کار آن غلامِ سیاهی است که در کربلا شهید شد؟ اثر صد نفر از آنها به قدر اثر یک نفر حبیب‌بن‌مظاهری است که در کربلا شهید شد؟ نه، [چون] کار را به وقت خودش انجام ندادند. اگر شماها میخواستید دفاع کنید از امام حسین، از پیغمبر، از حریم ولایت، از حرکت حق در مقابل باطلِ یزیدی، روز عاشورا باید [کاری] میکردید؛ وقت را از دست دادید!۱۳۹۷/۱۱/۲۹ 

عنصر حیاتی در حوادث اجتماعی: شناخت موقعیت و اقدام به هنگام

در همه‌ی حوادث شخصی و اجتماعی، دو عنصر کلیدی تعیین‌کننده‌ی پیروزی یا شکست هستند:
۱. شناخت دقیق وقت و موقعیت
۲. انجام عمل مقتضی، درست در زمان خود

اگر این وقت‌شناسی وجود داشته باشد، موفقیت قطعی است. اما اگر از اقتضای زمان غفلت شود یا حرکتِ لازم به‌موقع صورت نگیرد، هر اقدامی پس از آن بی‌فایده و بی‌اثر خواهد بود.

عبرتی بزرگ از تاریخ: مقایسه‌ی توابین با شهدای کربلا

 
رهبر شهید انقلاب برای تبیین اهمیتِ «اقدامِ بهنگام»، دست روی یک نقطه‌ی عطف تاریخی می‌گذارند؛ ماجرای توابین:

"توابین آن جماعتی بودند که بعد از حادثه‌ی کربلا و شهادت مظلومانه‌ی امام حسین (ع) به جوشش آمدند و دست به قیام زدند. عده‌ی زیادی از آن‌ها هم در تقابل با حکومت کشته و شهید شدند، اما آیا اثر کار صد نفر از آن‌ها به قدر اثر کار آن غلام سیاهی است که در کربلا شهید شد؟ آیا اثر آن‌ها به اندازه‌ی مجاهدت حبیب‌بن‌مظاهر است؟ خیر!"

 چرا حرکت توابین اثرگذار نبود؟

 
پاسخ رهبر شهید صریح و تکان‌دهنده است: چون کار را در وقت خودش انجام ندادند.

دفاع از حریم ولایت، حمایت از امام حسین (ع) و ایستادگی در برابر باطلِ یزیدی، جایش در روز عاشورا بود. توابین وقتِ اصلی را از دست دادند و اقدامی که می‌توانست سرنوشت تاریخ را در روز عاشورا تغییر دهد، با تأخیر انجام شد و اثرگذاریِ مطلوب را از دست داد.

 پیام عاشورا برای امروز ما

 
درس بزرگ هفتمین محمّدرنامه در روز عاشورا این است که ایمان و شجاعت، زمانی کاملاً ثمربخش هستند که با بصیرت، موقعیت‌شناسی و اقدام بهنگام همراه شوند. زنده نگه داشتن یاد عاشورا یعنی شناختن «یزید زمانه» و پای کار بودن در همان لحظه‌ای که جبهه حق به ما نیاز دارد.