کد خبر:۱۴۲۰۴۴۴
عبادت بیولایت؛ تکرار مسیر ابلیس در آخرالزمان
پذیرش امامت و ولایتِ منصوب از جانب پروردگار، مرز میان بندگی حقیقی و گمراهی است. بر اساس روایات صریح معصومین (ع)، عبادات طولانی اما بدون پیوند با امام زمان (عج)، بازتولید همان انحرافی است که ابلیس را از درگاه الهی راند. در عصر حاضر نیز تنها راه مصونیت از فتنهها و غربالهای آخرالزمان، دستیابی به معرفت و شناخت حجت خداست.
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، بندگی بدون واسطه و اصالت دادن به عبادات فردی منهای ولایت، نخستین بار توسط ابلیس در نظام خلقت پایهگذاری شد. ابلیس شش هزار سال پروردگار را عبادت کرد، اما هنگامی که مأمور به تسلیم در برابر حجت خدا (حضرت آدم) شد، سر باز زد و از جایگاه مقربان رانده شد؛ چرا که او بندگی را آنگونه که خود میپسندید میخواست، نه آنگونه که خداوند امر کرده بود. امروز نیز اگر کسی تمام عمر خود را به زحمت و عبادت بگذراند اما مسیر دینداری خود را از مکتب ائمه معصومین (ع) جدا کند، بر اساس روایت امام باقر (ع)، اعمالش مردود، خودش سرگردان و مرگش بر کفر و نفاق خواهد بود.
کف و سقف معرفت؛ ما مأمور به کدام شناخت هستیم؟
معرفت و شناخت نسبت به امام دارای سه مرتبه اساسی است که تکلیف ما در قبال هر یک متفاوت است:
معرفت حقیقی: شناختی فراتر از درک بشری است که منحصراً میان خدا، پیامبر (ص) و اوصیاء وجود دارد و ما تکلیفی نسبت به آن نداریم.
معرفت حداکثری: اوج شناختی است که یک شیعه میتواند به آن دست یابد و کلید ورود به آن، تدبر و مداومت در «زیارت جامعه کبیره» است.
معرفت حداقلی: پایینترین حد از شناخت که نبودِ آن به معنای بیمعرفتی مطلق است. طبق کلام امام صادق (ع)، این مرتبه شامل باور به همتایی امام با پیامبر در فضایل (جز مقام نبوت)، وارث رسول بودن، وجوب اطاعت مطلق و تسلیم بودن در برابر فرامین امام است.
جهل تاریخی؛ بستر ساز پیدایش مدعیان دروغین
یکی از ابعاد ضروری معرفت، شناخت تاریخی ائمه دوازدهگانه است. پیامبر اکرم (ص) به تواتر نام تکتک اوصیای پس از خود را بیان فرمودهاند. اگر جامعه اسلامی نسبت به این شناسنامه تاریخی آگاه باشد، راه بر شیطنت دشمنان بسته خواهد شد؛ چرا که ریشه اصلی شکلگیری و رونق فرقههای انحرافی مانند زیدیه، اسماعیلیه، واقفیه و مدعیان دروغین مهدویت در طول تاریخ، پیش از آنکه مکر دشمن باشد، جهل و ناآگاهی مردم نسبت به تاریخ و کلام اهلبیت (ع) بوده است.
حضور در خیمه قائم (عج) پیش از ظهور
دغدغه و نگرانی نسبت به زمان دقیق ظهور، پاسخی روشن در احادیث دارد. امام صادق (ع) در پاسخی به فضیل بن یسار تبیین فرمودند که اگر کسی امام زمان خود را به درستی بشناسد، تقدم یا تأخر در امر ظهور هیچ زیانی به او نخواهد رساند؛ زیرا فرد با معرفت، حتی اگر پیش از قیام بمیرد، منزلت کسی را دارد که در خیمه حضرت و زیر پرچم ایشان حضور دارد. این پیوند قلبی و عملی به قدری حیاتی است که در عالم برزخ نیز تنها کسانی میتوانند امیرالمؤمنین (ع) را به عنوان امام خود بخوانند که در دنیا مأموم واقعی ایشان بوده باشند.
هشدار نسبت به امتحانات سخت و غربالهای پیدرپی
داشتن محبت اهلبیت (ع) که به برکت شیر پاک و لقمه حلال در وجود انسان شکل میگیرد، تنها ۳۰ درصد از مسیر هدایت است و ۷۰ درصد مابقی، نیازمند اقدام عملی برای کسب معرفت است. امام باقر (ع) با لحنی هشدارآمیز و با سه بار تکرار کلمه «غربال»، تاکید کردهاند که در آخرالزمان چنان تکانها و امتحانات سختی رخ خواهد داد که تمام ناخالصیها ریزش کرده و تنها کسانی که بنای وجودی خود را با معرفت حقیقی امام تکامل بخشیدهاند، ثابتقدم خواهند ماند.
لینک کپی شد
گزارش خطا
اخبار مرتبط
