پشت صحنه شوی آمریکایی؛ خدمه «آبراهام لینکلن» زیر فشار جنگ طلبی ترامپ جنایتکار

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو، ادامه عملیات نظامی دولت دونالد ترامپ علیه ایران و حضور گسترده ناوگان آمریکا در منطقه، علاوه بر هزینه‌های سیاسی و نظامی این رویارویی، اکنون نشانه‌های فرسودگی را در میان نیروهای آمریکایی نیز آشکار کرده است.

رسانه آمریکایی MS NOW در گزارشی از وضعیت ناو هواپیمابر «یواس‌اس آبراهام لینکلن» اعلام کرده خانواده‌های نظامیان مستقر در این ناو نسبت به شرایط زندگی و میزان خستگی ملوانان و تفنگداران دریایی به‌شدت نگران شده‌اند.

آبراهام لینکلن وارد نهمین ماه مأموریت خود شده و خدمه آن برای چندین ماه متوالی در عملیات رزمی آمریکا علیه ایران حضور داشته‌اند. این در حالی است که مأموریت معمول ناوهای آمریکایی حدود هفت ماه عنوان می‌شود و طولانی شدن استقرار لینکلن، هزاران نظامی حاضر در این ناو را برای مدتی بسیار بیشتر از برنامه اولیه از خانواده‌های خود دور نگه داشته است.

MS NOW برای تهیه گزارش خود با ۱۲ نفر از اعضای خانواده نیروهای مستقر در ناو گفت‌وگو کرده است. تصویری که این افراد از شرایط داخل لینکلن ارائه کرده‌اند با نمایش رسمی واشنگتن از یک ماشین نظامی بدون مشکل فاصله قابل توجهی دارد.

شیفت‌های طولانی، نبود استراحت کافی، خرابی برخی سرویس‌های بهداشتی و لباسشویی‌ها، مشکلات مربوط به آب گرم، دوش‌های کپک‌زده و دشواری در تأمین برخی اقلام روزمره از جمله مواردی است که خانواده‌های نظامیان آمریکایی مطرح کرده‌اند.

بر اساس این گزارش، برخی خدمه بسته به نوع مسئولیت خود برای مدت‌های طولانی بدون روز تعطیل کار کرده‌اند؛ موضوعی که با توجه به ماهیت فعالیت روی یک ناو هواپیمابر می‌تواند مستقیماً مسئله ایمنی را تحت تأثیر قرار دهد.

عرشه ناو هواپیمابر حتی در شرایط معمول نیز یکی از پرخطرترین محیط‌های کاری نظامی محسوب می‌شود. نشست و برخاست جنگنده‌ها، فعالیت موتورهای قدرتمند، جابه‌جایی مهمات و موشک‌ها و تراکم بالای نیرو و تجهیزات، کوچک‌ترین خطای انسانی را به حادثه‌ای بالقوه مرگبار تبدیل می‌کند.

از همین رو، نگرانی اصلی خانواده‌ها تنها دشواری زندگی روزمره در ناو نیست؛ آنها هشدار می‌دهند که ادامه خستگی و فشار کاری می‌تواند تمرکز نیروها را کاهش داده و احتمال وقوع حادثه را افزایش دهد.

یکی از کهنه‌سربازان نیروی دریایی آمریکا که پسرش در آبراهام لینکلن خدمت می‌کند نیز تأکید کرده است که کار روی ناو ذاتاً خطرناک است و فعالیت پیوسته نیروها بدون استراحت کافی، محیط را برای وقوع حادثه مستعدتر می‌کند.

۲۰۸ روز بدون توقف در بندر

ابعاد فشار واردشده بر خدمه لینکلن زمانی روشن‌تر می‌شود که مدت حضور پیوسته این ناو در دریا مورد توجه قرار گیرد.

آبراهام لینکلن از زمان ترک بندر اصلی خود در سن‌دیگو در ماه نوامبر فرصت بسیار محدودی برای توقف در بندر داشته است. این ناو پس از یک توقف کوتاه در گوام در ماه دسامبر، تا هفتم ژوئیه توقف دیگری نداشت و پیش از ورود کوتاه‌مدت به عمان، ۲۰۸ روز متوالی را در دریا سپری کرد.

بر اساس گزارش رسانه آمریکایی، این مدت حضور پیوسته در دریا یک رکورد در دوران معاصر برای ناوهای هواپیمابر نیروی دریایی آمریکا محسوب می‌شود.

طولانی شدن مأموریت در شرایطی اتفاق افتاده که دولت ترامپ دامنه عملیات نظامی آمریکا علیه ایران را گسترش داده و ناوهای هواپیمابر بخش قابل توجهی از بار این عملیات را بر دوش کشیده‌اند.

نیروی دریایی آمریکا اعلام کرده است که تنها عرشه آبراهام لینکلن طی هشت ماه بیش از ۱۰ هزار سورتی پرواز را پشتیبانی کرده است. این حجم از عملیات علاوه بر استهلاک تجهیزات، فشار مستمر و قابل توجهی را به خدمه تحمیل می‌کند.

از کمبود غذا تا نبود خمیردندان و صابون

مشکلات گزارش‌شده در آبراهام لینکلن تنها به ساعات کار خدمه محدود نیست.

خانواده‌های نظامیان گفته‌اند در مقاطعی تأمین مواد غذایی و اقلام روزمره نیز با اختلال مواجه شده و برخی نیروها برای خرید از فروشگاه داخل ناو مجبور بوده‌اند بیش از یک ساعت در صف بمانند؛ آن هم در شرایطی که کالاهایی مانند خمیردندان، صابون و دئودورانت همیشه موجود نبوده است.

گزارش‌هایی درباره کیفیت و میزان غذای خدمه پیش از این نیز در رسانه‌های آمریکایی منتشر شده بود. در ماه آوریل تصاویری از وعده‌های غذایی کوچک در ناو منتشر شد که خانواده‌ها آنها را نمونه‌ای از مشکلات تغذیه نیروها توصیف کردند.

پیت هگست، وزیر دفاع دولت ترامپ، در آن مقطع گزارش‌های منتشرشده درباره مشکلات غذایی را «اخبار جعلی» خواند، اما خانواده‌های خدمه لینکلن اکنون روایت دیگری ارائه کرده و تأکید دارند مشکلات مربوط به غذا و تدارکات واقعی بوده است.

یکی از مادرانی که پسرش در ناو خدمت می‌کند گفته است فرزندش در مقطعی از مأموریت وعده‌ای شامل تنها نصف فنجان برنج و دو نان تورتیلا دریافت کرده بود. او همچنین از دوره‌هایی خبر داده که دوش‌ها یا لباسشویی‌های ناو قابل استفاده نبوده‌اند.

گزارش MS NOW همچنین از شکایت برخی نیروها درباره توالت‌های از کار افتاده، کپک در حمام‌ها، خرابی چند هفته‌ای تأسیسات شست‌وشو و نبود آب گرم در برخی مقاطع حکایت دارد.

مجموع این شرایط باعث شده است خانواده‌هایی که ماه‌هاست فرزندان یا همسران خود را ندیده‌اند، نسبت به ادامه مأموریت آنها اعتراض کنند.

رأی‌دهندگان ترامپ علیه جنگ

یکی از نکات قابل توجه گزارش رسانه آمریکایی این است که برخی خانواده‌های معترض خود از رأی‌دهندگان ترامپ بوده‌اند؛ افرادی که می‌گویند یکی از دلایل حمایتشان از او، وعده دور نگه داشتن آمریکا از جنگ‌های جدید بوده است.

اما ادامه عملیات نظامی علیه ایران موجب شده است برخی از همین افراد اکنون سیاست دولت ترامپ را مورد انتقاد قرار دهند.

یکی از مادران نظامیان حاضر در لینکلن که پیش‌تر به ترامپ رأی داده بود، با انتقاد از ورود آمریکا به جنگ گفته است واشنگتن وارد درگیری‌ای شده که از نظر او ضرورتی برای حضور در آن وجود نداشته است.

یکی دیگر از اعضای خانواده خدمه نیز گفته است با توجه به شعارهای ترامپ درباره پرهیز از جنگ‌های خارجی به او رأی داده، اما اکنون درباره نتیجه و ارزش ادامه عملیات نظامی سؤال دارد.

این خانواده‌ها علاوه بر شرایط خدمه، نسبت به هدف نهایی عملیات نیز ابراز تردید کرده‌اند و می‌گویند مشخص نیست فشار گسترده بر نیروهای آمریکایی در نهایت قرار است به چه دستاورد مشخصی منجر شود.

یکی از این افراد با اشاره به فرسودگی نیروهای آمریکایی گفته است احساس نمی‌کند ایالات متحده در نتیجه این جنگ امن‌تر شده باشد و ادامه عملیات، منابع و نیروی انسانی ارتش را تحت فشار قرار داده است.

سه ناو و ده‌ها هزار نیروی آمریکایی در منطقه

فشار بر خدمه آبراهام لینکلن در چارچوب حضور نظامی گسترده‌تر واشنگتن در منطقه صورت گرفته است.

در مقطعی از عملیات، سه ناو هواپیمابر آمریکایی به صورت همزمان در منطقه حضور داشتند؛ وضعیتی که از سال ۲۰۰۳ سابقه نداشته است.

طبق گزارش MS NOW، بیش از ۱۵ هزار نظامی تنها در این سه ناو و مجموعه‌های وابسته به آنها حضور داشته‌اند و مجموع نیروهایی که آمریکا در سال جاری برای پشتیبانی از عملیات خود به منطقه اعزام کرده حدود ۵۰ هزار نفر بوده است.

این حجم از استقرار نظامی بخشی از سیاست دولت ترامپ برای افزایش فشار نظامی بر ایران بوده است؛ سیاستی که ناوهای هواپیمابر را به یکی از ابزارهای اصلی عملیات واشنگتن تبدیل کرده است.

جنگنده‌های مستقر بر این ناوها در حملات علیه اهداف مختلف در ایران مشارکت داشته‌اند و گروه‌های رزمی همراه آنها نیز مأموریت‌های دریایی، شناسایی، پوشش هوایی و رهگیری شناورها را انجام داده‌اند.

به این ترتیب، نمایش قدرت نظامی آمریکا در منطقه نیازمند حضور طولانی‌مدت هزاران نیرو در دریاست؛ نیروهایی که گزارش اخیر یک رسانه آمریکایی نشان می‌دهد بخشی از آنها اکنون با پیامدهای همین سیاست دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

نیروی دریایی آمریکا: ناو همچنان آماده عملیات است

با وجود اعتراض خانواده‌ها، مقام‌های نیروی دریایی آمریکا تلاش کرده‌اند تأکید کنند که مشکلات موجود تأثیری بر توان رزمی آبراهام لینکلن نداشته است.

فرمانده جوزف هانتز، سخنگوی ناوگان پنجم آمریکا، حضور بیش از ۲۵۰ روزه لینکلن در مأموریت را دشوار برای خدمه و تجهیزات توصیف کرده، اما گفته است ناو همچنان توانایی انجام مأموریت‌های محوله را دارد.

او همچنین تأیید کرده است که در برخی مقاطع، بعضی کالاها و تدارکات برای مدت کوتاهی کاهش یافته و تأمین میوه و سبزی تازه نیز با مشکلاتی روبه‌رو بوده است.

مقام آمریکایی همچنین بروز برخی مشکلات مربوط به آب را پذیرفته، هرچند مدعی شده است این موارد مزمن نبوده و در مدت کوتاهی برطرف شده‌اند.

نیروی دریایی می‌گوید غذای کافی و تدارکات لازم برای ادامه عملیات در اختیار ناو قرار دارد و فرماندهی برای کاهش صف‌های غذا و فروشگاه، برنامه ارائه خدمات را تغییر داده است.

این پاسخ رسمی اما نگرانی خانواده‌هایی را که از خستگی شدید خدمه سخن می‌گویند برطرف نکرده است.

نگرانی از فرسودگی نیروی انسانی ارتش آمریکا

اعتراض به وضعیت آبراهام لینکلن اکنون به سطح سیاسی آمریکا نیز رسیده است.

سارا جیکوبز، عضو کمیته نیروهای مسلح مجلس نمایندگان آمریکا که حوزه انتخابیه او شامل سن‌دیگو، بندر اصلی لینکلن، است نسبت به حضور طولانی ناو در دریا و پیامدهای آن برای سلامت روان و ایمنی خدمه ابراز نگرانی کرده است.

برخی خانواده‌ها و نظامیان سابق نیز هشدار داده‌اند ادامه چنین مأموریت‌هایی می‌تواند در بلندمدت توان نیروی دریایی آمریکا برای حفظ نیروهای باتجربه را تضعیف کند؛ زیرا نظامیانی که ماه‌ها در شرایط سخت و بدون استراحت کافی خدمت می‌کنند ممکن است پس از پایان دوره خود تمایلی به ادامه حضور در ارتش نداشته باشند.

به این ترتیب، گزارشی که در ابتدا درباره چند مشکل روزمره مانند غذای ناکافی، دوش‌های کپک‌زده یا نبود صابون و خمیردندان آغاز می‌شود، در سطحی گسترده‌تر به مسئله هزینه انسانی سیاست نظامی واشنگتن بازمی‌گردد.

دولت ترامپ حضور ناوهای هواپیمابر و هزاران نیروی آمریکایی در منطقه را به عنوان نمادی از قدرت و توان عملیات جهانی ایالات متحده معرفی می‌کند، اما روایت خانواده‌های خدمه آبراهام لینکلن، روی دیگری از این سیاست را نشان می‌دهد؛ نیروهایی که ماه‌ها از خانه دور مانده‌اند، فشار عملیاتی سنگینی را تحمل می‌کنند و خانواده‌هایشان اکنون درباره ایمنی، سلامت روان و حتی تأمین نیازهای اولیه آنها ابراز نگرانی می‌کنند.

در چنین شرایطی، طولانی شدن عملیات نظامی آمریکا نه‌تنها مسئله هزینه تجهیزات و تسلیحات، بلکه مسئله فرسایش نیروی انسانی ارتش این کشور را نیز به یکی از پیامدهای سیاست جنگی دولت ترامپ تبدیل کرده است.