رقابت های جهانی روسیه - آمریکا و تحولات منطقه ای

گروه بین الملل «خبرگزاری دانشجو» مهرداد حلال خور؛ بحث فشار علیه کشور های متخاصم از بحث های قدیمی در روابط میان کشورها محسوب می شود، این فشارها به تبع قدرت کشورهای اعمال کننده آنها متفاوت می باشد و همچنین بسته به زمینه های داخلی و خارجی کشورهایی که مورد فشار قرار می گیرند آثار متفاوتی را بر جای می گذارد.

 

آمریکا در دوره حاضر فشار بسیار زیادی را از طرق مختلف بر کشورهای مخالف خود در منطقه خاورمیانه وارد می آورد، در این برهه از زمان درخاورمیانه ایران وسوریه به عنوان کشور های مخالف در نظر آمریکایی ها مشمول سیاست های یکجانبه گرایانه آمریکا شده اند.

 

این بحث برای ایران در قالب تحریم و برای سوریه در قالب بر اندازی ساختار سیاسی این کشور پیگیری می شود؛ ولی سیاست های سلطه گرایانه آمریکا در منطقه خاورمیانه  با مشکلات بسیاری مواجه هست که موفقیت این سیاست ها را بصورت جدی به چالش می کشد.

 

یکی از این مخالفت ها، مخالفت قدرت های دیگر جهانی با این یکه تازی آمریکا در منطقه و تغییر ساختار قدرت منطقه به نفع خود محسوب می شود؛ در این رابطه  روسیه یکی از سر سخت ترین مخالفان آمریکا در خاورمیانه محسوب می شود.

 

این کشور با تمکین نکردن از سیاست های آمریکا ودر پیش گرفتن سیاست خارجی مستقلانه خود، موجب بوجود آمدن راه های گریز بسیار زیادی از تحریم ها و همچنین سایر انوع فشارها برکشورهای مستقل منطقه شده است؛ لذا در ادامه مطلب به موقعیت این کشور در قبال سیاست های یکجانبه گرایانه آمریکا در خاورمیانه و زمینه های محدود کننده آن برای سیاسی خارجی آمریکا می پردازیم.

روسیه به عنوان کشوری که زمانی نقش ابر قدرتی را تجربه کرده است و همیشه احراز استقلال این کشور در سیاست خارجی برای این کشور نقشی اساسی  را بازی کرده، شاهد وقوع تبعات این رفتار مستقلانه خود بوده است.

 

در شرایط فعلی روسیه تبعات این تصمیم خویش را درگیری با سیاست خارجی امریکا در منطقه خاورمیانه می داند؛ این درگیری دیپلماتیک در مورد ایران نمود عینی می یابد.

 

روسیه در مقاطع مختلف تاریخ تلاش نموده تا مانع پیروزی سیاست های آمریکا در مورد ایران بشود؛ این جهت گیری سیاست خارجی روسیه شامل مصادیق بسیار زیادی می شود که از همکاری های نظامی امنیتی و فروش تجهیزات مورد تحریم گرفته و به همکاری های اقتصادی  در سطح گسترده با ایران ختم می شود که البته همه این همکاری ها و هم راهی ها با مخالفت مقامات واشنگتن همراه بوده است.

 

در تحریم های اخیر امریکا ضد ایران نیز ما شاهد مخالفت های جدی و قاطع سیاستمداران کرملین با سیاست های آمریکا هستیم.

 

در این زمینه سخنان لاورف بخوبی نشاندهنده این موضع می باشد: روسیه همیشه از دیدگاه حمایت می کند که تحریم ها کارگر نخواهند بود و در برخی موارد نتیجه معکوس دارند.

 

در این مورد اشاره به این نکته خالی از لطف نخواهد بود که لاورف می افزاید: در این مورد ما به قانونی نگاه می کنیم که هر کنشی واکنشی خواهد داشت.

 

روسیه همیشه از اقدام نظلمی علیه ایران انتقاد کرده است و سیاست های آمریکا در منطقه خاورمیانه را عاملی برای  افزایش شکاف های قومی و مذهبی می داند.

مسئله دیگر به مخالفت های واضح روسیه با سیاست های امریکا درخاورمیانه در مورد سوریه برمی گردد.

 

در شرایط فعلی که آمریکایی ها بدنبال اعمال فشار های سیاسی و امنیتی بر سوریه به منظور تغییر ساختار سیاسی ای کشور می باشند  بار دیگر روسیه تمایلات خود را در مخالفت با رفتارهای آمریکا و سیاسست های این کشور به نمایش گذاشته است.

 

در این زمینه سخنان ویتالی چورکین، سفیر روسیه در سازمان ملل در مخالفت با دخالت سازمان ملل در سوریه حائز اهمیت است: شورای امنیت نباید برای حل بحران سوریه شرطهایی را تحمیل کند این شورا حق چنین کاری را ندارد.

 

وی همچنین افزوده است: زمانی که بحران سیاسی خطرناکی وجود دارد جامعه جهانی حق دخالت و دامن زدن به این بحران را ندارد.

 

جملاتی از این دست در شرایطی بیان می شود که آمریکا تمام تلاش خود را در ارجاع پرونده سوریه به شورای امنیت سازمان ملل انجام داده است و حتی کلینتون عدم توجه به  ورود سازمان ملل در قضیه سوریه را باعث زیر سوال رفتن اعتبار این سازمان عنوان کرده است.

 

در این شرایط مقامات روسی از طریق فروش اسحه،هواپیما و حمایت های سیاسی در راستای حمایت از روسیه عمل کرده اند که طبعا موجبات بی اثری سیاست های آمریکا را فراهم آورده است؛ مقامات روسی این اقدامات را برای حفظ توازن منطقه ای ضروری دانسته و بر ادامه این سیاست ها تاکید نموده اند.

در پایان باید مخالفت های روسیه به عنوان یک قدرت جهانی با سیاست های آمریکا درخاورمیانه را به عنوان تلاشی درنظر گرفت که روس ها در راستای حفظ و استمرار هویت مستقل خود انجام می دهند.

 

این جهت گیری های روسیه همواره سیاست های آمریکا در خاورمیانه را به چالش می کشند که نمونه های ایران و سوریه به خوبی این امر را به نمایش می گذارد.