برگزاری شب شعر معاصر در دانشگاه سیستان و بلوچستان

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو از زاهدان، شب شعر به همراه جلسه نقد و بررسی شعر معاصر و شعر زنان به همت انجمن شعر و ادب این دانشگاه و با حضور هرمز علی‏پور و لیلا کردبچه در تلار ملاصدرای دانشگاه سیستان و بلوچستان برگزار شد.

در این جلسه علی‏پور که تاکنون بیش از پانزده دفتر شعر منتشر کرده و یکی از بنیان گذاران جریان شعر ناب در ایران است، ضمن برشمردن مولفه‌های این جریان شعری تصریح کرد: با تمام این توصیفات، من خود را متعلق به هیچ جریان شعری نمی‌دانم و شعر را فراتر از آن می‌‍دانم که در یک بیانیه خلاصه شود.

وی تصریح کرد: هرچقدر که تلاش شود شعر را تئوریزه کرد باز هم مولفه‌های نامکشوف و الهیاتی در آن وجود دارد که به بند توضیح و تفسیر در نمی‌آیند.

علی‏پور تاکید کرد: به گمانم شعر من از جریان موج ناب عبور کرده است و به یک حالت سهل و ممتنع رسیده است.

این شاعر معاصر، یکی از دلایل ضعف شعر کنونی فارسی و شعر جوانان را، عدم تحمل سختی و مرارت شعر نوشتن دانست و گفت: شاعران جوان باید در امر نوشتن استمرار داشته باشند و تن به انتشار هر شعری ندهند.

علیپور گفت: باید در زمینه شعر و شاعری پرتلاش و سخت‏گیر باشیم و بدانیم که شعر تا جان انسان را نگیرد، شعر نمی‏شود.

لیلا کردبچه، شاعر و پژوهش‌گر ادبی که فارغ التحصیل رشته ادبیات فارسی در مقطع دکتری است و تاکنون پنج دفتر شعر و دو کتاب پژوهشی منتشر کرده است نیز در این جلسه به بررسی شعر زنان پرداخت و ضمن بررسی کاربرد صنایع ادبی در شعر زنان مدعی شد: در شعر شاعران زن تلمیح بیشتر دیده می‏‌شود.

وی در ادامه افزود: شعر زنان در بسیاری موارد به اطناب می‌‏رسد و همچنین واژگانی همچون «پرنده» بسیار به کاربرده می‏‌شود که البته تمام موارد ذکر شده به دلیل تفاوت زنان با مردان در بروز و بیان احساسات است.

این شاعر و پژوهش‏گر ضمن اشاره به فروتنی و بزرگی هرمز علی‏پور از اقبال خوانندگان و مخاطبان شعر، به جریان شعر موج ناب و اشعار علی‏پور در شرایط کنونی گفت و تشریح کرد: اشعار هرمز علی‏پور آن گونه که شایسته بود دیده نشده است.

کردبچه درباره هرمز علی‏پور واشعارش ادامه داد: اکنون فضای جامعه به گونه ‏ای است که مطمئنا کارنامه شعری این شاعر بیشتر دیده خواهد شد و اقبال به سمت آن همچنان افزایش خواهد یافت.

وی تصریح کرد: هر چند علی‏پور در این سال‏ها هیچ‏گاه دست از شاعری نکشید و همواره شاعر ماند و تمامی سختی‏های این هنر را چشید، اما آن‏گونه که شایسه اشعارش بود دیده نشد؛ اما اکنون روز به روز مخاطبان جدی ادبیات بیشتر به سراغ وی می‏روند.