حواشي سايه بر آفتاب

محمدرضا محقق- بخش ادب و هنر؛ فرهنگ فاطمي نوعي نشانه گذاري معنوي و ابراز توجه به ساحت قدسي حضرت صديقه طاهره (س) است كه مي تواند در همان مختصات اما با بهره مندي از تشعشع منويات سترگ و ارزشمند آن بانوي يگانه، تجلي اراده و معرفت و التزام هنرمند و مخاطب باشد به آن گوهر ناب.

آنچه تحت عنوان «فرهنگ فاطمي» برگرفته از روح وحي و تجليات متنوع و بارقه هاي متبرك حضرت زهرا (س) در متون اسلامي و خاصه شيعي آمده است، چرا و چگونه مي تواند در ساحت هنر تصوير، ظهور و بروزي درخور و آنچنانكه بايد و شايد داشته باشد؟

از يك سو، تصوير، هنر ديدن است و دريافتن، موقعيت ناب درگير شدن و آشنايي با دنيايي تازه كه حرف ها و ايده ها و جذابيت هاي تازه اي در بر دارد و از سوي ديگر، فرهنگ فاطمي، تجلي ستر و عفاف و اوج قله متانت و وقار و تنزه و شكوه و معصوميت.

هنر تصوير اگر بنا باشد به ذات و ماهيت ايجابي و ضروريات سلبي خود وامدار بماند و در عين حل مرهون و وفادار به ساكنان حرم ستر و عفاف ملكوت گردد، بايد راه سومي را وراي ابتذال مالوف و معروف اين روزگار و آن پرهيز مفرط بيابد و از پس حجاب تكنيك و نوع نازل جذابيت هاي مصنوعي اين زمان و زمانه برآيد.

و صد البته، آوردگاه «فرهنگ فاطمي»، تلاقي تمام توانايي ها، دقت ها و ظرافت هايي است كه از يك هنرمند سينما ورز توقع مي رود.

سيره و سيرت حضرت زهرا (س) تماماً بر مدار فطرت زن و مكنونات قلبي و عاطفي اين خلقت لطيف و اين جنس شريف و پر عطوفت شكل گرفته و به بلنداي عصمت رسيده است.

حديث «لولاك» به تنهايي گوياي اعجاز آفرينش بانوي بزرگي است كه خلقت تمام هستي در گرو حضور و ظهور اوست.

آنجا كه حضرت رب خطاب به رسول خاتم (ص) مي فرمايد: «لولاك لما خلقت الافلاك و لو لا علي لما خلقتك و لو لا فاطمه لما خلقتكما»

«اي پيامبر! اگر تو نبودي آسمان ها را نمي آفريدم و اگر علي نبود، تو را و اگر فاطمه نبود، شما دو تن را»/انتهاي پيام/